Άραγε ποια είναι η αίσθηση του ονείρου; Έχει το άρωμα της τουλίπας,

της βρεγμένης θάλασσας ή του νοτισμένου χώματος του βουνού; Της τέχνης, της μουσικής και της επιστήμης;

Πρόσφατα διάβασα πως  δεν υπάρχουν χαμένα όνειρα, παρά μόνο αυτά που εσύ ο ίδιος εγκατέλειψες.  Μια φράση που συμπυκνώνει το νόημα πολλών, ένας άλλος ύμνος στη δράση, μια παραίνεση για δράση, ένα για πολλούς τετριμμένο μήνυμα.

Μήπως όμως τελικά έχει χιλιοειπωθεί επειδή κάνεις δεν καταφέρνει στη τελική να το υλοποιήσει;

Στη ζωή μας υπάρχει πάντα ένα αύριο που μας αφήνει περιθώρια για επιλογές, αλλά είναι και μία μεγάλη παγίδα. Μας καθησυχάζει  και  περιορίζει τι δράση. Λίγοι όμως από εμάς έχουν αναλογιστεί πως αν δεν πράξεις σήμερα, το αύριο θα είναι όπως και το χθες

Σκέψου. Είσαι ευχαριστημένος από τι ζωή σου. Αν όχι γιατί και τι μπορείς να κάνεις για αυτό. Είναι δική σου ευθύνη ή μήπως οι συνθήκες τα έφεραν στραβά και τι μπορείς να αλλάξεις σε αυτό. Η παραίνεση μου είναι να ζήσει ο καθένας την δική του ιστορία με πάθος και χωρίς φόβο.

Μην μείνετε μόνο στην ανάγνωση αυτού του άρθρου αλλά βγείτε, κινηθείτε, ονειρευτείτε και πάνω από όλα κινητοποιηθείτε και δράστε. Γιατί τελικά το άρωμα του ονείρου είναι  οι επιθυμίες που γεμίζουν την ψυχή του καθενός.

Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας