Αφιερώνεται στους αξιότιμους υποψηφίους Περιφερειάρχες
και Αντιπεριφερειάρχες, Δημάρχους και Δημοτικούς Συμβούλους
Εδώ χρειάζεται να δοθεί πρώτα η ερμηνεία της αρχαίας ρήσης: Ο,τιδήποτε κι αν πάρουν οι Έλληνες από τους βαρβάρους το επεξεργάζονται και τελικά το κάνουν το καλύτερο δυνατόν. Από αυτή την επιστημονικώς αποδεδειγμένη αλήθεια προέρχεται το πασίγνωστο «εξ Ανατολών το φως». Βαρβάρους εννοούσαν οι Έλληνες, από το «μπαρ μπαρ», τους αλλόγλωσσους και συνάμα απαίδευτους. Ο Ισοκράτης δίδει με παρρησία και ευρύτητα μεγάλη τον ορισμό. Έλληνας καλούμεν ου τους γένει προσήκοντας, αλλά τους της παιδεύσεως της ημετέρας μετέχοντας, δηλαδή Έλληνες ονομάζουμε όχι εκείνους που έχουν απλώς την ίδια καταγωγή με μας, αλλά εκείνους που συμμέχουν την ίδια παιδεία και έχουν τον ίδιο πολιτισμό με μας. Και όπως θα ξέρει ο αναγνώστης και σήμερα όλοι οι Ευρωπαίοι φωνάζουν σε διαδηλώσεις «είμαστε όλοι Έλληνες», άφησε δε κατά μέρος τί γράφουν για το θέμα αυτό τα κορυφαία πνεύματα της Ευρώπης και της Αμερικής.
Καιρός τώρα να μπούμε στο θέμα μας, που ίσως θα φανεί προς στιγμήν σαν το πιο αστείο από τα «Παραμύθια της Χαλιμάς» ή των «Χιλίων και της μιας νυκτός».
Σε μια λοιπόν πόλη ήταν βουνά τα σκουπίδια, μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση, κυκλοφοριακή συμφόρηση, δυστυχήματα, βία, ναρκωτικά, συμμορίες πάσης δράσεως και παντός σκοπού κλπ, κλπ. Ένας, λοιπόν, ανέλαβε με δική του απόφαση και προαίρεση να σώσει την πόλη και τους συμπολίτες του. Η πολιτεία του είχε έξι εκατομμύρια κατοίκους και αυτός, λίγος ιδιόρρυθμος, αλλά πανέξυπνος και με πλατιά μόρφωση ξεκίνησε, να διορθώσει την πόλη του. Στην αρχή κάποιοι προσπάθησαν να τον χλευάσουν. Αλλά ο υποψήφιός μας είχε τέτοιο χιούμορ, τόσες γνώσεις, ετοιμότητα και φαντασία, ώστε αυτούς τους «έξυπνους» τους κολλούσε αστραπιαία στον τοίχο. Ο κόσμος τον υπερψήφισε.
Πρώτη του ενέργεια ήταν να κάμει μια ομάδα από είκοσι μίμους-κλόουν, τους έβαλε να κυκλοφορούν στους δρόμους και να χειροκροτούν, να ειρωνεύονται συγχρόνως και να γιουχαΐζουν δαιμονιωδώς, όσους παρκάρανε παράνομα, κορνάρανε χωρίς λόγο, περνάγανε με κόκκινο κλπ. Έτσι οι πολίτες και προπάντων οι οδηγοί άρχισαν να συμμορφώνονται με τον ΚΟΚ. Αυτή η έντονη αποδοκιμασία αποδείχτηκε πολύ και πολύ πιο αποτελεσματική από τα πρόστιμα. Ύστερα κόλλησε στους τοίχους εκατομμύρια ταμπέλλες με την επιγραφή thumbs up ή thumbs down, ζητώντας απ’ όλους να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν κάθε ώρα και στιγμή τις πράξεις των συμπολιτών τους σε όλα τα κακώς κείμενα ή καλώς γιγνόμενα, αυθαιρεσίες, κλοπές σε βάρος του Δημοσίου, ρουσφέτια και διορισμούς «των δικών μας παιδιών» και παντός σφογγοκωλάριου. Και το αντίστροφο για τα καλά. Θαύμα! Όλα ρυθμίστηκαν σιγά-σιγά. Φαντάζονται οι αναγνώστες, πώς θα ήταν η Ελλάδα, αν οι σφετεριστές του δημόσιου χρήματος, δεν θα μπορούσαν να βγουν κάν στο δρόμο, φοβούμενοι το γιουχάισμα και την αποδοκιμασία, τα αβγά, τις λεμονόκουπες, τα παλιοπάπουτσα κι ακόμη και το φτύσιμο; Και από την άλλη τις επιδοκιμασίες, τους επαίνους και τα συγχαρητήρια για τους διαπράττοντες αγαθά και γενναία έργα; Άλλη ευφυής και τολμηρή πράξη του ήταν για την έλλειψη του νερού. Έκανε ντουζ ολόγυμνος, και, όση ώρα σαπουνιζόταν, έκλεινε το νερό, για να δείξει στους συμπολίτες του, πώς μπορούσαν να εξοικονομήσουν νερό. Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια το έδειξαν. Η κατανάλωση του νερού μειώθηκε κατά 14%.
Καθιέρωσε τη «νύχτα των γυναικών» για να πλήξει την εγκληματικότητα και το φαλλοκρατισμό. Τις τρεις πρώτες νύχτες κάθε χρόνου επτακόσιες χιλιάδες (700.000) γυναίκες ξεχύνονται στους δρόμους και γλεντούν, χωρίς να συμβεί ποτέ το παραμικρό επεισόδιο. Οι άνδρες, εξυπακούεται, έμεναν στο σπίτι για τα παιδιά. Κτύπησε την εγκληματικότητα κι από 80 φόνοι στις 100.000 το 1993 κατέβηκαν στις 22 το 2003. Ζήτησε εθελοντικούς φόρους και 65.000 πολίτες προσέφεραν. Κάτι παρόμοιο έκαμε και με τους ταξιτζήδες, δημιουργώντας μια ομάδα με τους πιο ευγενικούς και εξυπηρετικούς ταξιτζήδες του κόσμου.
Όσο κι αν μοιάζει με παραμύθι η διήγησή μας είναι απίστευτη πραγματικότητα. Σας παρακαλώ να την πειστεύσετε κατά το γνωστό «το πιστεύομεν, διότι είναι απίστευτον».
Ο Δήμαρχος του κάθε άλλο παρά παραμυθιού μας ονομάζεται Antanas Mockus, καθηγητής Μαθηματικών και Φιλοσοφίας και κατόπιν και πρύτανης και τώρα πρόεδρος της Corpovionari, οργάνωσης που συμβουλεύει τώρα τις Δημοτικές Αρχές. Η πόλη λέγεται Μπογκοτά (υπενθυμίζω με 6 εκατομμύρια κατοίκους) και το κράτος που είναι πρωτεύουσά του Κολομβία. Απόδειξε ότι η γνώση δίδει δύναμη και όσο περισσότερη είναι η πρώτη, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η δεύτερη. Ας υπενθυμίσω και τον μεγάλο Καζαντζάκη «Κάμε ό,τι μπορείς. Κάμε περισσότερο από ό,τι μπορείς». (βλ. Ελευθεροτυπία, 17 Σεπτ. 2010-Παρόμοια θα έχει κανείς να πει και για το Δήμαρχο της Ανδαλουσίας με βάση κάποιο προηγούμενο φύλλο της ίδιας εφημερίδας)
Χρίστος Μακρής
