Βροχή ήρθαν τα σχόλια και οι διαμαρτυρίες στην εφημερίδα μας, με το που άνοιξαν τα σχολεία, για την κυκλοφοριακή συμφόρηση στην πόλη. Και μαζί άρχισαν πάλι οι γνωστές εξηγήσεις: φταίνε τα έργα, οι προσωρινές ρυθμίσεις, μέχρι και τα ηλεκτρικά λεωφορεία που δήθεν δεν προλαβαίνουν να φορτίσουν.

Μόνο που ούτε τόσα πολλά έργα γίνονται πλέον στην πόλη ώστε να μπορούν να εξηγήσουν την κατάσταση. Τα ηλεκτρικά λεωφορεία φορτίζουν και κυκλοφορούν, πολλές φορές μάλιστα σχεδόν άδεια.

Άλλωστε, οι ίδιοι οι πολίτες βλέπουν καθημερινά τι συμβαίνει και μας γράφουν τι θεωρούν ότι φταίει. Αρκεί κανείς να διαβάσει τα σχόλια.

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο, χρόνια τώρα λείπει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για μια πόλη που μεγαλώνει. Νέοι δρόμοι και εναλλακτικές διαδρομές, καλύτερη σύνδεση με τον ΒΟΑΚ, επέκταση του παραλιακού άξονα ώστε να αποσυμφορηθεί το κέντρο.

Εύκολο να αποδίδουμε το πρόβλημα στα έργα. Δύσκολο να παραδεχτούμε ότι το Ρέθυμνο χρειάζεται εδώ και χρόνια κυκλοφοριακό σχεδιασμό με όραμα.

Το πραγματικό ζήτημα είναι αν υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια ένα ολοκληρωμένο όραμα για την κυκλοφορία μιας πόλης που μεγαλώνει. Νέοι δρόμοι και συνδέσεις, αξιοποίηση και επέκταση του παραλιακού άξονα, καλύτερη πρόσβαση προς τον ΒΟΑΚ, περιφερειακές διαδρομές που θα κρατούν τα αυτοκίνητα έξω από το κέντρο.

Τα (ελάχιστα) έργα κάποτε τελειώνουν. Το κυκλοφοριακό όμως απ’ ότι φαίνεται…θα μείνει.