- Από το απολυτήριο Δημοτικού στην πόρτα του Πανεπιστημίου
- Ένα ντοκιμαντέρ για τον Κουρταλιώτη–Πρέβελη, συμβολή στην προσπάθεια ένταξης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
- Οι μαθητές ανέβηκαν στη σκηνή και καταχειροκροτήθηκαν
Μια τελετή αποφοίτησης σηματοδοτεί συνήθως το τέλος μιας σχολικής διαδρομής. Για το Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου, όμως, η φετινή τελετή αποφοίτησης, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 25 Ιουνίου στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Σπηλίου, ήταν κάτι πολύ περισσότερο.
Ήταν μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, δημιουργία, πολιτισμό, γέλιο και θερμό χειροκρότημα. Σε μια κατάμεστη αίθουσα, μαθητές, απόφοιτοι, εκπαιδευτικοί, οικογένειες, δημοτικοί σύμβουλοι και πολίτες έγιναν μέρος μιας εκδήλωσης που ξεπέρασε τα όρια μιας τυπικής σχολικής γιορτής και ανέδειξε, με τον πιο ουσιαστικό τρόπο, τη δύναμη της εκπαίδευσης να αλλάζει ζωές, να παράγει πολιτισμό και να υπηρετεί τον τόπο.
Τρεις ξεχωριστές στιγμές κυριάρχησαν στη βραδιά. Τρεις διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας εκπαιδευτικής φιλοσοφίας: η συγκινητική αποφοίτηση ανθρώπων που κάποτε είχαν ως μοναδικό εκπαιδευτικό εφόδιο το απολυτήριο Δημοτικού και σήμερα βρίσκονται στην πόρτα του Πανεπιστημίου· η πρώτη δημόσια προβολή ενός ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε για να συμβάλει στην προσπάθεια ανάδειξης της περιοχής Κουρταλιώτη–Πρέβελη· και, τέλος, οι ίδιοι οι μαθητές, που ανέβηκαν στη σκηνή και χάρισαν στο κοινό στιγμές αυθεντικού γέλιου και χαράς.
Από το απολυτήριο Δημοτικού στην πόρτα του Πανεπιστημίου
Ήταν αναμφίβολα η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς.
Ανάμεσα στους αποφοίτους που παρέλαβαν το απολυτήριο και το πτυχίο τους βρίσκονταν άνθρωποι που, πριν από λίγα μόλις χρόνια, είχαν ως μοναδικό εκπαιδευτικό εφόδιο το απολυτήριο Δημοτικού. Άνθρωποι που, για διαφορετικούς λόγους, είχαν εγκαταλείψει πρόωρα το σχολείο και κάποια στιγμή στη ζωή τους πήραν τη μεγάλη απόφαση να επιστρέψουν.
Ξεκίνησαν από το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, απέκτησαν απολυτήριο Γυμνασίου, συνέχισαν στο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου και έφτασαν, έξι χρόνια αργότερα, να κρατούν στα χέρια τους απολυτήριο Λυκείου και πτυχίο ειδικότητας.
Και μαζί με αυτά, κάτι ακόμη σημαντικότερο: το δικαίωμα να συνεχίσουν να ονειρεύονται και τη δυνατότητα να διεκδικήσουν, αν το επιθυμούν, ακόμη και την είσοδό τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η εικόνα αυτών των ανθρώπων να αποφοιτούν συμπύκνωσε με τον πιο δυνατό τρόπο το αποτέλεσμα μιας ολοκληρωμένης εκπαιδευτικής διαδρομής που δημιούργησε τα τελευταία χρόνια ο Δήμος Αγίου Βασιλείου.
Ήταν μια διαδρομή που παρέλαβε, συμβολικά, ανθρώπους με απολυτήριο Δημοτικού και τους οδήγησε σήμερα στην πόρτα του Πανεπιστημίου.
Πίσω από αυτή την εικόνα βρίσκονται χρόνια προσπάθειας. Άνθρωποι που συνδύασαν την εργασία, την οικογένεια και τις αυξημένες υποχρεώσεις της ενήλικης ζωής με την καθημερινή επιστροφή στα θρανία. Κουράστηκαν, δυσκολεύτηκαν, αλλά επέμειναν.
Και εκείνη τη βραδιά δικαιώθηκαν.
Η αποφοίτησή τους απέδειξε στην πράξη ότι η δεύτερη ευκαιρία αποκτά πραγματικό νόημα όταν δεν εξαντλείται στη δημιουργία μιας εκπαιδευτικής δομής, αλλά διαμορφώνει μια ολόκληρη διαδρομή που επιτρέπει στους ανθρώπους να προχωρήσουν όσο μακριά μπορούν και επιθυμούν.
Ένα ντοκιμαντέρ για έναν τόπο που διεκδικεί την παγκόσμια αναγνώριση
Η δεύτερη ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς ήταν η πρώτη δημόσια προβολή του ντοκιμαντέρ «Περιοχή Πρέβελη: Ζωντανό Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Ιστορίας και Πολιτισμού – Στον Δρόμο προς την UNESCO».
Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε στο πλαίσιο περιβαλλοντικού προγράμματος του Εσπερινού ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου, ως αποτέλεσμα μιας πολύμηνης συλλογικής προσπάθειας, με τη συνεργασία του συνόλου των εκπαιδευτικών και των μαθητών του σχολείου, υπό την ευθύνη και τον συντονισμό του Διευθυντή του, Αντώνη Τσουρδαλάκη.
Στόχος του ήταν να αποτελέσει τη δική μας συμβολή στην προσπάθεια του Δήμου Αγίου Βασιλείου για την ανάδειξη της μοναδικής φυσικής, ιστορικής και πολιτιστικής αξίας της περιοχής Κουρταλιώτη–Πρέβελη και στην προσπάθεια για την ένταξή της στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Για περίπου 25 λεπτά, η κατάμεστη αίθουσα παρακολούθησε με αμείωτο ενδιαφέρον ένα ταξίδι στον τόπο, στην ιστορία και στη φύση: από το επιβλητικό τοπίο του Κουρταλιώτη και τη μοναδική βιοποικιλότητα της περιοχής έως τη μακραίωνη ιστορική διαδρομή της Μονής Πρέβελη· από την καταστροφική πυρκαγιά του 2010 και τη θαυμαστή αναγέννηση του φοινικοδάσους έως την άρρηκτη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, τις παραδόσεις και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου.
Η προσήλωση του κοινού καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής και η θερμή ανταπόκριση που ακολούθησε αποτέλεσαν την πιο ουσιαστική επιβράβευση μιας προσπάθειας που ξεκίνησε μέσα στο σχολείο, αλλά θέλησε συνειδητά να ξεπεράσει τα όριά του.
Γιατί ένα σχολείο δεν υπάρχει μόνο για να μεταδίδει γνώσεις. Μπορεί να ερευνά, να δημιουργεί, να παράγει πολιτισμό, να καλλιεργεί περιβαλλοντική συνείδηση, να αναδεικνύει την ιστορία και την ταυτότητα του τόπου του.
Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ αποτέλεσε ακριβώς μια τέτοια πράξη ευθύνης απέναντι στον τόπο, στην ιστορία και στη φυσική και πολιτιστική του κληρονομιά.
Όταν οι μαθητές ανέβηκαν στη σκηνή και κέρδισαν το κοινό
Και ύστερα ήρθε η στιγμή που το κλίμα άλλαξε.
Οι ίδιοι άνθρωποι που λίγη ώρα νωρίτερα είχαν παραλάβει τα απολυτήρια και τα πτυχία τους άφησαν για λίγο πίσω τα θρανία, τα βιβλία και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας και ανέβηκαν στη σκηνή.
Αγαπημένες και αναγνωρίσιμες σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου ζωντάνεψαν μπροστά στο κοινό.
Και τότε συνέβη ίσως το πιο όμορφο πράγμα της βραδιάς:
Οι μαθητές το χάρηκαν πρώτα οι ίδιοι.
Γέλασαν με την καρδιά τους, αυτοσχεδίασαν, δημιούργησαν και παρέσυραν μαζί τους ολόκληρη την αίθουσα. Τα γέλια, τα αυθόρμητα χειροκροτήματα και η θερμή ανταπόκριση του κοινού μετέτρεψαν τα θεατρικά δρώμενα σε μια πραγματική γιορτή.
Και ίσως αυτή η εικόνα να έκρυβε ένα ακόμη βαθύτερο μήνυμα.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν επέστρεψαν στο σχολείο μόνο για να αποκτήσουν έναν τίτλο σπουδών.
Έζησαν το σχολείο.
Δημιούργησαν σχέσεις, συνεργάστηκαν, ανακάλυψαν νέες δυνατότητες, εκτέθηκαν στη σκηνή, γέλασαν, χάρηκαν. Έγιναν μέλη μιας ζωντανής εκπαιδευτικής κοινότητας.
Και απέδειξαν ότι η εκπαίδευση δεν έχει ηλικία, αλλά ούτε και έναν μόνο σκοπό.
Μια βραδιά που συμπύκνωσε τη φιλοσοφία ενός σχολείου
Μέσα σε μία μόνο βραδιά, το Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου αποτύπωσε όλα όσα πρεσβεύει: τη δύναμη της δεύτερης ευκαιρίας, την ευθύνη απέναντι στον τόπο και την κληρονομιά του, τη χαρά της συμμετοχής, της συνεργασίας και της δημιουργίας.
Άνθρωποι που ξεκίνησαν με ένα απολυτήριο Δημοτικού και σήμερα κοιτούν προς το Πανεπιστήμιο. Ένα σχολείο που δημιουργεί έργο για τον τόπο του. Μαθητές που βιώνουν την εκπαίδευση ως γνώση, συμμετοχή και δημιουργία.
Αυτό ήταν το σημαντικότερο μήνυμα της βραδιάς: ότι η εκπαίδευση, όταν ανοίγει δρόμους, συνδέεται με την κοινωνία και απελευθερώνει τη δημιουργικότητα των ανθρώπων, μπορεί πραγματικά να αλλάζει ζωές.
Και το Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου συνεχίζει.
Από τη νέα σχολική χρονιά, το σχολείο διευρύνει ακόμη περισσότερο τις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές δυνατότητες που προσφέρει, με τον νέο Τομέα Υγείας – Πρόνοιας – Ευεξίας και τη νέα ειδικότητα «Υπάλληλος Διοίκησης και Οικονομικών Υπηρεσιών».
Για νέους και ενήλικες, εργαζόμενους, γονείς και ανθρώπους που κάποτε άφησαν στη μέση τη σχολική τους διαδρομή, η πόρτα παραμένει ανοιχτή.
Γιατί, όπως απέδειξαν οι φετινοί απόφοιτοι, ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. Και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο μακριά μπορεί να τον οδηγήσει το πρώτο βήμα της επιστροφής στο σχολείο.
Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Σπηλίου
