Τελικά, από μια υπόθεση που προκάλεσε θόρυβο, προκύπτει και κάτι θετικό. Οι πόροι που απελευθερώθηκαν μετά το ξεσκαρτάρισμα των προγραμμάτων βιολογικής γεωργίας δεν θα μείνουν στα συρτάρια, ούτε θα χαθούν στον δρόμο της γραφειοκρατίας. Όπως ανακοίνωσε ο Μαργαρίτης Σχοινάς, τα περίπου 80 εκατ. ευρώ θα πάρουν κατεύθυνση προς έργα νερού και μικρά δημόσια αρδευτικά, δηλαδή εκεί όπου σήμερα «καίγεται» η ελληνική περιφέρεια.

Και μεταξύ μας, δύσκολα θα βρεθεί αγρότης που να θεωρεί πως το χωράφι του έχει μεγαλύτερη ανάγκη από χαρτιά και πιστοποιήσεις παρά από νερό. Ειδικά σε περιοχές που βλέπουν τις γεωτρήσεις να κατεβαίνουν όλο και πιο βαθιά και το κόστος παραγωγής να ανεβαίνει διαρκώς.

Η πολιτική ανάγνωση πάντως έχει ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει μια δυσάρεστη ιστορία ακυρώσεων σε μια επένδυση με χειροπιαστό αποτέλεσμα. Αν τα χρήματα φτάσουν πράγματι στα έργα και δεν χαθούν στις γνωστές ελληνικές καθυστερήσεις, τότε ίσως η μεγαλύτερη «βιολογική καλλιέργεια» να αποδειχθεί τελικά η καλλιέργεια εμπιστοσύνης στην ύπαιθρο.