Ο Σπύρος Πετρουλάκης, γνωστός κι αγαπητός στους Ρεθεμνιώτες, αφού πέρασε 20 χρόνια από τη ζωή του στην πόλη μας, καταγράφει τα τελευταία χρόνια μια εντυπωσιακή πορεία ως συγγραφέας.

Η επιτυχία που σημειώνει, κάνοντας χιλιάδες πωλήσεις από τις πρώτες κιόλας μέρες κυκλοφορίας των βιβλίων του, είναι σαφές ότι δεν είναι τυχαία. 

Είναι προσηλωμένος σε αυτό που κάνει, δουλεύει ακατάπαυστα σέβεται τους αναγνώστες του και κυρίως δεν επαναπαύεται στις δάφνες του.

Μια σύντομη συζήτηση μαζί του, δείχνει την απλότητα του χαρακτήρα του και το ήθος που τον διακρίνει.

Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό, οι φίλοι και οι αναγνώστες του, μπορούν να τον συναντήσουν στην παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Το τελευταίο δακτυλίδι» την Τετάρτη 17 Μαΐου στις 19:30 στο Βιβλιοπωλείο Κλαψινάκης.

Συνέντευξη στην Αθηνά Πετρακάκη

• Συγγραφέας, μουσικός, προπονητής taekwondo, πατέρας… Φαίνεται όλα να συνδυάζονται αρμονικά γύρω σου. Ποιος όμως είναι πραγματικά ο Σπύρος Πετρουλάκης που καταφέρνει να σμίγει τόσες ιδιότητες και ποια ιδιότητα θα μπορούσες να θυσιάσεις για χατίρι των άλλων και γιατί;

Ο Σπύρος Πετρουλάκης είναι όλα τα παραπάνω κι άλλα πολλά τα οποία θα μπορούσε να τα θυσιάσει για το χατίρι μιας ιδέας, μιας φιλίας. Είμαι δοτικός άνθρωπος και ότι κάνω το κάνω με πάθος και καρδιά. Για μένα, εκτός από τις ανθρώπινες αξίες δεν υπάρχουν στάνταρ και από παιδί έχω ας πούμε το κουσούρι να ποντάρω στην σχέσεις και στους ανθρώπους. Το πληρώνω ενίοτε αλλά είναι καθαρά δική μου επιλογή.

• Πότε κατάλαβες ότι μπορείς να γράψεις και πότε ξεκίνησες; Στο ξεκίνημα σου ήταν όλα εύκολα ή χρειάστηκε να παλέψεις για να αποδείξεις ότι μπορείς σύντομα θα μπεις στα… best sellers;

Από πολύ μικρός ξεκίνησα να γράφω στίχους και ότι κατέβαινε στο κεφάλι μου δίχως ποτέ βέβαια να έχω την φιλοδοξία κάτι απ' αυτό να εκδοθεί και να βγει στο ευρύ κοινό. Πιστεύω ότι στο ξεκίνημα μου όπως και στην πορεία μου τα περισσότερα ήταν εύκολα και πολύ όμορφα. Αυτό συνέβη ίσως διότι δεν είχα να αποδείξω σε κανέναν ότι μπορώ να μπω στις λίστες με τα μπεστ σέλερ. Δεν είναι κάτι το οποίο πότε κυνήγησα και παρότι δεν το κρύβω ότι με ικανοποιεί, δεν είναι κάτι το οποίο ποτέ πόθησα.

• Από το 2014 που βγήκε το βιβλίο σου «στα χνάρια του κουρσάρου Μπαρμπαρόσα» και αμέσως μετά «το παράθυρο της Νεφέλης», ξεκίνησε μια πραγματική έκρηξη εκδόσεων με την υπογραφή σου. Μέσα σε μόλις 3 χρόνια, κυκλοφόρησαν 8 βιβλία σου, ανάμεσά τους και παιδικά. Ποιο είναι όμως το είδος που θεωρείς ότι σε αντιπροσωπεύει και γιατί;

Αυτό που μου δίνει ικανοποίηση στη γραφή είναι ότι έχω τη δυνατότητα να πλάθω ιστορίες ή ακόμα καλύτερα να αφηγούμαι, μέσα από τις σελίδες του κάθε βιβλίου, ιστορίες που έχουν συμβεί στη ζωή «πραγματικών» ανθρώπων. Γι' αυτό δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο είναι εκείνο που τελικά με αντιπροσωπεύει. Ουσιαστικά αφήνομαι στην κρίση του κοινού.

• Το νέο σου βιβλίο, «το τελευταίο δαχτυλίδι» εδώ και λίγες ημέρες βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων, και όπως γνωρίζουμε στις 17 Μαΐου θα βρεθείς στο Ρέθυμνο για την παρουσίασή του. Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για την επιστροφή σου;

Θα σου απαντήσω απλά με τα λόγια της Κάτιας Δανδουλάκη στο υπέροχο τραγούδι του Γιώργου Σταυριανού: «Ρέθυμνο. Ξαναγυρίζω πάντα θα ξαναγυρίζω. Δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις αλλά απ' όπου επιστρέφεις. Με τα μάτια γεμάτα ουρανό. Και κατάλαβα πως αυτός ο ίδιος ο ουρανός θα με ακολουθούσε για πάντα.» Κάθε φορά που ετοιμάζω ένα ταξίδι για το Ρέθυμνο, για οποιοδήποτε λόγο, ανυπομονώ να το ξεκινήσω. Το Ρέθυμνο είναι η ρίζα μου. Έχω κομμάτια μου σε αυτόν τον τόπο, έχω κλαδιά μου, το μεγαλύτερο μέρος της καρδιάς μου της ίδιας του της ψυχής. Το Ρέθυμνο είναι η πόλη μου. Οι άνθρωποι μου. Φίλοι, μαθητές, σύντεκνοι και φιλιοτσάκια. Χρειάζεται να πω άλλα;

• Υπάρχει τελικά η «συνταγή της επιτυχίας» για ένα βιβλίο και αν ναι, ποια είναι τα συστατικά της; Υπάρχει «συγγραφικό μονοπάτι» που πρέπει ν’ ακολουθηθεί ώστε ένα βιβλίο να αγαπηθεί από το κοινό ή ο συγγραφέας οδηγείται από το ένστικτό του;

Κάθε συγγραφέας ακολουθεί τα δικά του μονοπάτια τους δικούς του δρόμους για να φτάσει στην ολοκλήρωση αυτής της διαδρομής που λέγεται συγγραφή. Η επιτυχία κατόπιν αναγνωρίζεται στα μάτια του αναγνώστη τη στιγμή που θα τον αντικρίσεις. Εκεί θα καταλάβει ο συγγραφέας αν έχει χρησιμοποιήσει τα σωστά υλικά που χρειάζονται ώστε να πραγματοποιήσει μια επιτυχημένη συνταγή. Οπότε όπως καταλαβαίνετε για εμένα συγκεκριμένη συνταγή δεν υπάρχει.

• Μετά «το τελευταίο δαχτυλίδι» τι ετοιμάζεις;

Τώρα για μένα προέχει η παρουσίαση του νέου βιβλίου στο κοινό και η επαφή μαζί του και κατόπιν η ψυχική μου ξεκούραση. Στο μυαλό μου είναι πολλά πράγματα, πολλές ιστορίες όπου πρέπει να κατασταλάξουν για να μπορέσει να βγει ένα αποτέλεσμα το οποίο θα ικανοποιεί πρωτίστως εμένα. Παρόλα αυτά θέλω να σας αποκαλύψω ότι στα κιτάπια μου υπάρχουν ήδη δύο έτοιμες ιστορίες που εν ευθέτω χρόνω θα πάρουν το δρόμο τους.

• Έζησες αρκετά χρόνια στο Ρέθυμνο, τί είναι εκείνο που έχεις κρατήσει από εδώ και ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να στείλεις, τόσο στους ανθρώπους που σε γνωρίζουν, όσο και σ’ εκείνους σε γνώρισαν μέσα από τα βιβλία σου;

Το Ρέθυμνο, οι άνθρωποι του, μου έδειξαν πως να ζω με απλότητα, πως να αγαπώ τη φύση, τη μουσική και τις τέχνες. Είμαι βέβαιος ότι αν δεν είχα ζήσει αυτά τα είκοσι χρόνια στο Ρέθυμνο δεν θα ήμουν ποτέ ο ίδιος άνθρωπος. Στον τόπο αυτό, αναγεννήθηκα.