• ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

Απογοητευτική είναι η εικόνα του ανατολικού παραλιακού μετώπου της πόλης. Από το κτίριο Δελφίνι έως και στο αδιέξοδο της παραλιακής λεωφόρου στα Μισίρια, περιοχή, στην οποία τα έργα ανάπλασης ολοκληρώθηκαν πριν από περίπου ένα χρόνο, ο φωτογραφικός φακός καταγράφει μια κατάσταση που δεν τιμά το Ρέθυμνο.

Και προφανώς ενόψει τουριστικής περιόδου θα σπεύσουν οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες για να ευπρεπίσουν τα κακώς κείμενα, όμως αυτό δεν είναι αρκετό για μια πόλη που λειτουργεί όλο το χρόνο και όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Και για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν γράφουμε για το αμμώδες τμήμα της παραλίας, αλλά για τον πεζόδρομο, που σχετικά πρόσφατα έτυχε ανάπλασης και εξωραϊσμού και τον οποίο εκατοντάδες Ρεθεμνιώτες περπατούν καθημερινά.

Εκείνο, λοιπόν, που συναντούν είναι μισόξερα λουλούδια και μαδημένους φοίνικες, πρασιές ανύπαρκτου πρασίνου ή μάλλον άγριας χλωρίδας, σπασμένους σωλήνες άρδευσης, εγκαταλελειμμένα ξύλινα καθιστικά, τα οποία είναι απολύτως εμφανές, ότι δεν αποκαταστάθηκαν στην πολυσυζητημένη ανάπλαση και πολλά ανοιγμένα σημεία επί του πλακόστρωτου που «περιμένουν» να φυτευτούν. Το παραλιακό μέτωπο «στολίζεται» ακόμα από σκουριασμένα κάγκελα και πολλά – πολλά σκουπίδια!

Αυτά τα «ωραία» αντικρίζουν καθημερινά όλοι οι πολίτες τους χειμερινούς μήνες διότι έχει γίνει συνήθεια, το ανατολικό παραλιακό μέτωπο να τυγχάνει ευπρεπισμού μόνο το καλοκαίρι λόγω τουρισμού. Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι  οι ελάχιστες ξύλινες επιστρώσεις σε καθιστικά αλλά και τα σκουριασμένα κάγκελα, αποδεικνύουν, ότι έχουν πολλά χρόνια να τύχουν μιας κάποιας παρέμβασης και βεβαίως η πρόσφατη ανάπλαση «δεν τα άγγιξε»! Άρα ακόμα και το καλοκαίρι, η παρέμβαση είναι ελλιπής.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

Καταγράφοντας την κατάσταση ως είχε κατά την εβδομάδα που μας πέρασε και με δεδομένο ότι είχαμε πρόσφατα και τις καρναβαλικές εκδηλώσεις, που σημαίνει, πως τούτη την εικόνα αντίκρισαν οι χιλιάδες επισκέπτες μας, θα μπορούσαμε να επιτεθούμε στις δημοτικές υπηρεσίες, που με αιτιολογικό τις χειμερινές καιρικές συνθήκες δεν επιδεικνύουν όσο ενδιαφέρον θα έπρεπε για ένα μεγάλο τμήμα της προμετωπίδας της πόλης.

Και προφανώς έχουν την ευθύνη τους. Όμως δεν πιστεύουμε, ότι είναι μόνο δική τους. Έχουν και οι πολίτες αντίστοιχο μερίδιο ευθύνης. Διότι δεν γίνεται να μην ενδιαφέρεσαι για την «αυλή» σου και να μην δείχνεις κάποιο ενδιαφέρον αν είσαι κάτοικος και πολύ περισσότερο αν είσαι επιχειρηματίας της περιοχής. Πόσο θα κοστίσει δηλαδή, για τον όποιο επιχειρηματία της παραλίας να βάψει τα κάγκελα πάνω στα οποία τοποθετεί την πινακίδα του; Δεν είναι μήπως η παραλία, πάνω στην οποία, στηρίζει την ευμάρεια της επιχείρησης του και τις ελπίδες του; Προφανώς και είναι.

Δυστυχώς είναι δύσκολοι οι καιροί.  Όχι μόνο για τους πολίτες αλλά και για τους δήμους. Το δημοτικό προσωπικό έχει μειωθεί δραματικά και οι νόμοι που έχουν επιβληθεί καθιστούν πιο εύκολο να ξαναφτιάξουν την παραλία από την αρχή παρά να αγοράσουν δύο κιλά χρώμα για να βάψουν τα κάγκελα. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, που ως πολίτες δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Οπότε, οφείλουμε και οι δημότες να παρεμβαίνουμε δημιουργικά, σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τις δημοτικές υπηρεσίες.

Επίσης, θα ήθελα να παρατηρήσω, ότι στα περισσότερα χωριά της υπαίθρου, καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων, ευπρεπισμούς και μικρής κλίμακας εξωραϊστικές εργασίες τις κάνουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι σε συνεργασία με τους κατά τόπους δήμους.

Εδώ στην πόλη οι φορείς αυτοί ποιες αντίστοιχες ευθύνες αναλαμβάνουν; Ξεκάθαρα θα αναρωτηθώ γιατί δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Ρεθύμνου, Περιβολίων και Μισιρίων; Δεν είναι η καθαριότητα πολιτισμός ή μήπως ο εθελοντισμός δέχεται περιορισμούς;

Όση ευθύνη έχει ο δήμος άλλη τόση έχουν οι πολίτες, οι επαγγελματίες και οι λοιποί εθελοντικοί φορείς.

Η πόλη μας αγκαλιάζει όλους, οπότε όλοι μπορούμε και οφείλουμε να συμβάλουμε σε τούτες τις δύσκολες εποχές για να κρατηθεί σε ευπρεπή επίπεδα ολόκληρο το χρόνο.