ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
Σκληρή κριτική ασκεί στην Κυβέρνηση ο Ιατρικός Σύλλογος Ρεθύμνου, ο οποίος με ανακοίνωση του χαρακτηρίζει τον τομέα της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης ως τον πιο αδύναμο κρίκο του συστήματος υγείας στην χώρας μας.
Περιγράφοντας με μελανά χρώματα την υφιστάμενη κατάσταση, επισημαίνει, ότι «τα νοσοκομεία του ΕΣΥ βιώνουν την χειρότερη ίσως περίοδο της τελευταίας 20ετιας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις συχνες αναφορες για την κατασταση που αντιμετωπίζουν καθημερινα νοσοκομειακοί γιατροι , εργαζομενοι και ασθενεις» για να τονιστεί στην ίδια ανακοίνωση, πως, «ό,τι εχει εξαγγελθεί καθυστερεί να υλοποιηθεί και είναι εμφανής η προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος.»
Ο Ιατρικός Σύλλογος Ρεθύμνου κατηγορεί την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας ότι με την χωρίς όρια πολιτική εξοικονόμησης πόρων τίθενται ζήτήματα ποιότητας στην παροχή υπηρεσιών τονίζοντας, ότι στο Ρέθυμνο «Υστερούμε χαρακτηριστικά. Και καθυστερούμε χαρακτηριστικά.»
Σε σημεία της ανακοίνωση επισημαίνονται, ότι η αύξηση της χρηματοδότησης του νοσοκομείου, περί της οποίας ισχυρίζεται η ΥΠΕ και το Υπουργείο ότι έγινε, δεν έχει γίνει αντιληπτή ενώ ζητά άμεση κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή.
Χαρακτηριστικά τονίζει, ότι «η βελτίωση της κατάστασης στο νοσοκομείο απαιτεί καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερο επίπεδο συνεργασίας μεταξύ γιατρών και τμημάτων που δεν είναι παντα ουτε αυτονόητη ουτε δεδομένη. Ο ρολος του εκαστοτε διοικητή ειναι καθοριστικός .»
Ακολούθως ο Ιατρικός Σύλλογος Ρεθύμνου, περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση στην Πρωτοβάθμια Περίθαλψη, ζητά την λειτουργία δημόσιας δομής υγείας 16ωρης βάρδιας στην πόλη, η οποία έχει νομοθετηθεί αλλα παραμένει εξαγγελια ενώ για τις συμβάσεις ιδιοτικών γιατρών με τον ΕΟΠΥΥ επισημαίνει, ότι «Οι συμβάσεις νέου τύπου, άμεσα, μεταξύ ΕΟΠΥΥ και τους ιδιωτών ειδικευμένων γιατρών ,ανάλογα με τις ανάγκες του πληθυσμού, με τον γιατρό να επιλέγει ελεύθερα αν θα συμβάλλεται και τον ασθενή να επιλέγει τον γιατρό του παραλληλα με την πολυαναμενομενη εφαρμογή του θεσμού του οικογενειακού γιατρου.»
Γενικότερα στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για ανάγκη αλλαγής του σημερινού «απαράδεκτου και ανεπαρκούς συστήματος λειτουργιάς του ΕΟΠΥΥ», με τους λίγους γιατρούς, το πλαφόν των 200 / μηνα που διαχωρίζει τους ασθενείς σε α και β κατηγορίας ,που εντέλει ταλαιπωρεί και προσβάλει γιατρούς και ασφαλισμένους, προάγοντας μόνο την άγρα πελατείας και τον αθέμιτο ανταγωνισμό όπως συνέβαινε ανέκαθεν με την μερική απασχόληση των γιατρών του πρώην ΙΚΑ.
Επίσης τονίζουν, ότι «οι συμβεβλημένοι γιατροί και τα εργαστήρια , ενώ έχουν καλύψει το μεγάλο μέρος των υποχρεώσεων του ΕΟΠΥΥ, έχουν γίνει αντικείμενο απροκάλυπτης ομηρίας και εκμετάλλευσης, συκοφαντικών επιθέσεων και αλαζονικής συμπεριφοράς εκ μέρους των διοικήσεων, με αποτέλεσμα , 4 χρόνια μετά , τα μικρά / μεσαια εργαστήρια και οι ιδιώτες γιατροί να αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης αφού χρηματοδοτούν πλεον οι ίδιοι (!) την λειτουργία των ιατρείων/εργαστηριών τους ενώ ο ΕΟΠΥΥ χρωσταει εκτός των άλλων ,τα δεδουλευμένα και απληρωτα των ταμειων , πριν την ίδρυση του ,την εκκαθάριση των 4 χρόνων λειτουργίας του και τους τελευταίους 6 μήνες !!! με την ανοχή των εμπλεκόμενων υπουργών και την ενοχή των διορισμένων διοικήσεων του.»
Ακολούθως στην ανακοίνωση επισημαίνεται η άθλια κατάσταση στις δομές υγείας της υπαίθρου, στυλιτεύεται η απόφαση του υπουργού να συμπληρωθούν κενά εφημεριών στο νοσοκομείο με τους γενικούς γιατρούς των ΚΥ και των ΠΙ χαρακτηρίζοντας το «μέτρο εμβαλωματικο» και καυτηριάζει την βούληση για το ζήτημα της μεταφοράς και της εκτέλεσης των εργαστηριακών εξετάσεων από τα ΚΥ στα Νοσοκομεία.
Τέλος, κάνει λόγο για εικόνα ασυνεννοησίας και έλλειψης συνεργασίας διοίκησης και εργαζομένων στις δομές υγείας και τονίζουν την ανάγκη σύνταξης σχεδίου ολοκληρωμένου, άμεσης εκκίνησης και προοδευτικής εφαρμογής με περιθώρια διόρθωσης, με ορίζοντα τουλάχιστον δεκαετίας, με συναίνεση και διάθεση συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων, μακριά από κάθε προσωπική η πολιτική σκοπιμότητα, αφού ο ευαίσθητος χώρος της υγείας και ιδιαίτερα των νοσοκομείων δεν προσφέρεται για πεδίο ιδεολογικής η συμφεροντολογικής αντιπαράθεσης.
