«Ούτε πιο δίκαιη, ούτε πιο δημοκρατική» χαρακτήρισε το σύστημα της απλής αναλογικής  ο Γιάννης Κεφαλογιάννης. Στην τοποθέτηση του στη Βουλή, στο πλαίσιο της  συζήτησης για το νέο εκλογικό νόμο ο Ρεθεμνιώτης Βουλευτής υπενθύμισε ότι η απλή αναλογική, όποτε εφαρμόστηκε στη χώρα μας συνδέθηκε με τις πιο μελανές σελίδες της ιστορίας μας.

Τα κυριότερα σημεία της τοποθέτησης του είναι τα εξής:

Διατείνεται η Κυβέρνηση ότι για πρώτη φορά υιοθετείται η απλή αναλογική. «Πρώτη φορά Αριστερά, πρώτη φορά απλή αναλογική» ακούστηκε. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η Κυβέρνηση είναι τόσο  ανιστόρητη .  Ούτε πιστεύω ότι η μνήμη των Βουλευτών της Συμπολίτευσης είναι τόσο κοντή ώστε να σταματάει στη δεκαετία του 50.

Δεν μπορεί  να μη γνωρίζουν  ότι από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1950,  όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις –πλην αυτών του 1928 και του 1933- διεξήχθησαν με σύστημα ολοσχερούς αναλογικής. Ούτε πιστεύω ότι ξεχνούν ότι η απλή αναλογική, όποτε  εφαρμόστηκε στη χώρα μας, συνδέθηκε  με τις πιο μελανές σελίδες της ιστορίας της- με μια περίοδο δηλαδή πολιτικής αστάθειας, γεμάτη κινήματα, πραξικοπήματα, δικτατορίες και εμφυλίους.

Πόσο δημοκρατικό είναι ένα εκλογικό σύστημα που δεν δίνει την ευκαιρία στο εκάστοτε πρώτο κόμμα να εφαρμόσει την πολιτική του και ταυτόχρονα του επιβάλλει αναγκαστικά να συνεργαστεί   με ένα κόμμα του οποίου την πολιτική η πλειοψηφία των πολιτών απέρριψαν;

Είναι άραγε περισσότερο δημοκρατικό το δικαίωμα των υπόλοιπων κομμάτων –μεταξύ των οποίων και αυτά που απέρχονται από μια κυβέρνηση - να έχουν λόγο στην πολιτική που θα εφαρμοστεί μετά από εκλογές ή το δικαίωμα των πολιτών να εκφραστούν δια της πλειοψηφίας όπως αυτή αποτυπώνεται στη δύναμη του πρώτου κόμματος;

Και πόσο δίκαιο είναι  να τίθενται όροι – και μάλιστα δια της επίκλησης αρχών-  από ένα κόμμα του 3,5 % σε ένα κόμμα του 40% με αποτέλεσμα να φτιάχνονται ιδεολογικά   αποστειρωμένες κυβερνήσεις του ελάχιστου κοινού παρονομαστή;

Τέλος, πόσο δίκαιο  και δημοκρατικό είναι να εξαρτάται η επιβίωση μιας κυβέρνησης από το 3 % του εκλογικού σώματος;

Στις εκλογές δεν επιλέγουμε μόνο αυτόν που θέλουμε να μας κυβερνήσει, αλλά και ποιος δεν θέλουμε να συνεχίσει να μας κυβερνά.  Και αυτό σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι εξίσου αν όχι περισσότερο θεμελιώδες, μιας και μόνο αυτό διασφαλίζει τη λογοδοσία των κυβερνώντων. Ας αφήσουμε λοιπόν τα περί δημοκρατικότητας και δικαιοσύνης. Το εκλογικό σύστημα δεν μπορεί να γίνεται η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους εκάστοτε κυβερνώντες,  ούτε βέβαια για το ΣΥΡΙΖΑ.