Τούτο το άρθρο δεν το γράφω ως δημοσιογράφος.
Πιθανόν, να μην είναι δόκιμο αφού χρησιμοποιώ το βήμα της εφημερίδας που εργάζομαι, αλλά θα μου επιτρέψετε να γράψω με την ιδιότητα του επικεφαλής της οργανωτικής ομάδας του πολιτιστικού φεστιβάλ «Ταλλαία» το οποίο φέτος πραγματοποιείται για 15η φορά.
Και είναι ένα κείμενο απολογιστικό. Όπως βιώνω την περιπέτεια αυτού του πολιτιστικού γεγονότος και όπως νομίζω πως πρέπει να καταγραφεί.
Θέλω επίσης να είναι αυτό το κείμενο και ένα έναυσμα. Ένα ερέθισμα διαλόγου. Για όσους έχουν πιστέψει το εγχείρημα, όσους το υπηρετούν αλλά και για όσους έχουν αντίθετη γνώμη και ενστάσεις.
Διότι, αν και εφόσον θέλουμε αυτός ο θεσμός να έχει μέλλον, θα πρέπει να είμαστε σε ένα ανοιχτό διάλογο, να συνθέτουμε απόψεις και να συμπράττουμε δημιουργικά.
Και προβαίνω σε αυτή την πράξη, γιατί είναι μια χρονιά σταθμός για το φεστιβάλ του Μυλοποτάμου.
Όχι μόνο για το επετειακό του χρόνου, αλλά κυρίως, γιατί φέτος, για πρώτη φορά, ολόκληρο το κυρίως πρόγραμμα του φεστιβάλ αποτελείται από δικές του παραγωγές και στηρίζεται στην δυναμική των καλλιτεχνών του Μυλοποτάμου.
Αυτό και μόνο είναι καταξίωση.
Είναι ένας στόχος που επετεύχθη με κόπο, με ιδρώτα, με την ψυχή των εθελοντών που πάλεψαν υπό τις αντίξοες συνθήκες της εποχής και κατάφεραν όχι μόνο να κρατήσουν το φεστιβάλ αλλά να το «εκτοξεύσουν» σε μια νέα κορυφή!
Διότι, όταν μια δουλειά είναι ομαδική όπως τα «Ταλλαία» και μάλιστα όταν τελικά γίνεται πράξη να παρουσιάζεται το αποτέλεσμα πολυετούς προσπάθειας μέσα από την ανάδειξη της τοπικής δυναμικής, τότε, έρχεται μια γλυκιά ηρεμία και ένα όμορφο συναίσθημα να σε συνεπάρει και να νιώσεις δικαίωση.
Ο απολογισμός, λοιπόν, είναι αναγκαίος και ο διάλογος απαιτητός.
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΟΥΛΟΥΚΩΝΑ
Να επιστρέψω στην άνοιξη του έτους 2000, όταν ακόμα δεν υπήρχε δημαρχείο στο Γαράζο και ο μόλις προ ενός έτους εκλεγμένος πρώτος δήμαρχος του πρώην Δήμου Κουλούκωνα κ. Δημήτρης Κόκκινος, όρισε την πρώτη επιτροπή πολιτισμού, η οποία και συνεδρίασε στο πρώην κοινοτικό κατάστημα του χωριού.
Μιλήσαμε πολύ τότε. Ανταλλάξαμε πολλές απόψεις και ιδέες. Είχαμε όλοι μας πολύ κέφι. Ο Δήμαρχος, εγώ και ο Τίτος Χνάρης ως δημοτικοί σύμβουλοι, ο φιλόλογος και συγγραφέας κ. Μιχάλης Τρούλης, ο αείμνηστος παπά – Θεμιστοκλής Μαρκάκης, ο σημερινός Ηγούμενος της Μονής Βωσσάκου π. Τιμόθεος Παναγιωτάκης και η Κωστούλα Παπαδογιάννη-Φράρου από την Αγιά ήμασταν εκείνοι, οι οποίοι συζητήσαμε και αποφασίσαμε, ότι θέλουμε να καθιερώσουμε ένα πολιτιστικό φεστιβάλ στην περιοχή μας.
Είπαμε ιδέες, προτάσεις, προσδιορίσαμε τις δυσκολίες και τις προκλήσεις, δηλώσαμε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
Τότε τέθηκε και το ζήτημα του πως θα ονομάσουμε το φεστιβάλ.
Ειπώθηκαν και γι’ αυτό πολλά. Κατατέθηκαν αρκετές προτάσεις. Μίλησα τελευταίος και είπα τη λέξη Ταλλαία, έχοντας στο νου μου τον Τάλω.
Η πρόταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό.
Ο Μιχάλης Τρούλης μας προσδιόρισε τη γραφή της λέξης ώστε να μην γράφεται με έψιλον και ένα λάμδα όπως τα Ταλέα όρη αλλά με δύο λάμδα και άλφα γιώτα, ώστε να ξεχωρίζει, ότι αναφερόμαστε σε δρώμενα προερχόμενα από τον Τάλω. Και έτσι βαπτισμένο πλέον το φεστιβάλ ξεκίνησε.
Ξεκίνησε ένα ταξίδι που συνεπήρε μαζί του όλους τους δημότες του μικρού αυτού Μυλοποταμίτικου δήμου.
Και το ταξίδι αυτό, άλλοτε ήρεμο και άλλοτε σε φουρτουνιασμένες θάλασσες έγινε γνωστό παντού. Καθιερώθηκε.
Στην πορεία μπήκαν και άλλα δημιουργικά άτομα στην επιτροπή πολιτισμού. Ο Στέλιος Πατελάρος και ο Γιάννης Παπαδάκης από την Αξό. Η Αγγελική Καλοκύρη από τις Αλόιδες, ο Μανώλης Χνάρης από τα Λιβάδια και ο Γιώργης Πολίτης από τις Δαφνέδες.
Αρχίσαμε να πηγαίνουμε από χωριό σε χωριό.
Παρουσιάσαμε παραστάσεις και συναυλίες σε χωριά που ποτέ μέχρι τότε δεν είχαν φιλοξενήσει τέτοια γεγονότα και δεν ήξεραν τι ήταν το θέατρο ή πως εκτός από τα πανηγύρια, υπάρχουν και οι συναυλίες, οι εκθέσεις και οι άλλες εκδηλώσεις.
Όταν ξεκινήσαμε, σε πολλά από τα χωριά μας δεν υπήρχαν καν πολιτιστικοί σύλλογοι. Σήμερα έχουν όλα και δουλεύουν όλοι με ιδιαίτερα αξιόλογα αποτελέσματα.
Μέσα από το φεστιβάλ, αρχίσαμε να γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Να νιώθουμε όλοι κάτοικοι του ίδιου χωριού.
Αρχίσαμε να δουλεύουμε για το κοινό όφελος όλων των οικισμών και όχι μόνο ο καθένας για το δικό του.
Τα καλοκαίρια οι πλατείες των χωριών μας ζωντάνεψαν.
Αλλού γελάσαμε, αλλού συγκινηθήκαμε, αλλού προβληματιστήκαμε, αλλού τραγουδήσαμε, ξεγνοιάσαμε και σε κάθε περίπτωση είδαμε ότι μας άρεσε.
Διαπιστώσαμε ότι τα «Ταλλαία» έγιναν κομμάτι της ζωής του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού του Δήμου μας.
Διότι όταν πας στο Κρυονέρι των 20 κατοίκων και μαζεύονται χίλια άτομα για μια παράσταση, τότε κάτι συμβαίνει.
Όταν πας στον Άγιο Ιωάννη των 15 κατοίκων και μαζεύονται 350 δημότες, τότε κάτι γίνεται διαφορετικό.
Όταν κάνεις συναυλία στο Βώσσακο και το κοινό αγγίζει τα 2500 άτομα, τότε μάλλον έχεις πετύχει.
Και χρησιμοποιώ καθαρά σχηματικά αυτά τα γεωγραφικά σημεία του τότε δήμου, διότι αυτό συνέβαινε σχεδόν παντού.
Δεν υπήρξε καμία αποτυχημένη εκδήλωση στο δήμο μας αναφορικά με τη συμμετοχή του κοινού.
Παράλληλα δε, άρχισαν και οι προτάσεις. Την πρώτη χρονιά εμείς ψάχναμε τους θιάσους και τα μουσικά σχήματα. Από την επόμενη χρονιά μας έψαχναν άρχισαν να φτάνουν στο δήμο περισσότερες από διακόσιες προτάσεις, μεταξύ των οποίων από τις μεγαλύτερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της χώρας.
Ήδη, από τα πρώτα χρόνια αντιληφθήκαμε, ότι το εγχείρημα πέτυχε.
Δημιουργήθηκαν νέοι πολιτιστικοί σύλλογοι, ενεργοποιήθηκαν τα τοπικά συμβούλια, εμφανίστηκαν εθελοντές σε όλα τα χωριά, ξεκίνησαν νέες μεγάλες διοργανώσεις και από τους πολιτιστικούς συλλόγους. Η «βάση» είχε μπει.
Έπρεπε λοιπόν να κάνουμε το επόμενο βήμα.
Εκείνο, με το οποίο θα προσπαθούσαμε να προσδιορίσουμε τη φιλοσοφία του φεστιβάλ.
Και δεν ήταν δύσκολο.
Είχαμε το όνομα. Τάλως, Ταλλαία, μύθοι, Κρητική Μυθολογία.
Το ζήτημα ήταν ποιος θα αναλάμβανε αυτό το νέο εγχείρημα.
Διότι ένα φεστιβάλ, για να είναι ξεχωριστό, δεν μπορεί μόνο να φιλοξενεί παραγωγές. Πρέπει να έχει και δημιουργικό χαρακτήρα. Να δίδει νέα πράγματα στο πολιτιστικό γίγνεσθαι και να προσεγγίζει την ουσία που θα το καθιστά διαφορετικό.
Σε άλλη περίπτωση όλοι θα κάναμε τα ίδια.
Άρα και εμείς δε θα κάναμε τίποτα περισσότερο από αυτό, που έκαναν όλοι οι δήμοι σε κάθε γωνιά της χώρας. Ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων.
Θέλαμε όμως «το παραπάνω».
Το σκεπτόμασταν.
Ξέραμε τι θέλαμε αλλά δεν είχαμε βρει τον κατάλληλο άνθρωπο.
Ψαχνόμασταν με όλους τους θιάσους που φιλοξενούσαμε χωρίς αποτέλεσμα.
Μέχρι που ήρθε στη Αγιά η «μυθική Ευρώπη».
Χωρίς καμία υπερβολή, εκείνον που χρειαζόμασταν τον πήρε στην πλάτη του ο Ταύρος, ο ίδιος που έκλεψε την Ευρώπη -σύμφωνα με τον μύθο- και μια ωραία βραδιά μας τον έφερε στην Αγιά.
Εγώ δεν πήγα εκείνο το βράδυ στην παράσταση.
Περίμενα αργά το θίασο, στο Γαράζο σε μια Ταβέρνα για την πατροπαράδοτη φιλοξενία στους ξένους μας… και εκεί γνώρισα τον Γιώργο Χατζηδάκη.
Μαζί με τη Κωστούλα, μιλούσαμε μαζί του πολλές ώρες εκείνο το βράδυ και βέβαια του είπαμε, ότι θέλαμε επιτέλους να γραφεί ένα καινούργιο έργο, αποκλειστικά για τα Ταλλαία.
Του είπαμε την ιδέα, ότι θα θέλαμε να ανέβει ένα έργο βασισμένο στο μύθο του Τάλω, απ’ όπου και το όνομα του φεστιβάλ.
Ομολογώ, ότι όταν ολοκληρώθηκε εκείνη η βραδιά, ήξερα, ότι από όσους είχα γνωρίσει μόνο ο Χατζηδάκης είχε το μεράκι να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο.
Παράλληλα όμως πίστευα, ότι μάλλον δεν θα το έκανε. Δεν θα έμπαινε σε αυτή τη διαδικασία.
Δεν μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε την έκπληξη μου αλλά και τον ενθουσιασμό μου όταν μετά από περίπου τρεις μήνες, δέχθηκα το τηλεφώνημα του Γιώργη Χατζηδάκη, ότι το θεατρικό έργο ΤΑΛΩΣ ήταν έτοιμο!
Και το καινούργιο ταξίδι ξεκίνησε. «Τάλως ο φύλακας της Κρήτης», «Φρονίμη η πριγκίπισσα της Αξού», «Αλοίδες Νύμφες» και «Οι μύθοι του Ψηλορείτη» ήταν το αποτέλεσμα αυτού εγχειρήματος.
Τέσσερα νέα έργα, γραμμένα, σκηνοθετημένα, με πρωτότυπη μουσική της Σωτηρία Κολόζου, αποκλειστικά για το δικό μας φεστιβάλ.
Ο Γιώργης Χατζηδάκης και η ομάδα Θεώρηση, προσδιόρισαν επακριβώς τη φιλοσοφία των «Ταλλαίων» και κατέστησαν ξεχωριστό και ιδιαίτερο αυτό το φεστιβάλ.
Ένα φεστιβάλ, που έδιδε πλέον το καινούργιο στο πολιτιστικό γίγνεσθαι όχι μόνο της περιοχής μας αλλά και της χώρας μας.
Μπορεί να φιλοξενήσαμε μεγάλους θιάσους, διάσημους ηθοποιούς και τραγουδιστές, μπορεί να φέραμε σπουδαία ονόματα της μουσικής και του θεάτρου, μπορεί και όντος κάναμε πολλά εκείνα τα χρόνια.
Όμως η επιτυχία του φεστιβάλ και η διαφορετικότητα του ήταν ο “Τάλως”, ήταν η “Φρονίμη|, ήταν οι “Αλοίδες Νύμφες”.
Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μας επειδή φέραμε τον οποιοδήποτε γνωστό καλλιτέχνη. Τους βλέπουν όλοι παντού.
Όλες οι μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες και όλα τα πολιτιστικά έντυπα ασχολήθηκαν με τα Ταλλαία και τα καθιέρωσαν, αποκλειστικά γιατί δώσαμε τα καινούργια έργα του Αμαριώτη Γιώργη Χατζηδάκη.
Έτσι το 2009 γιορτάσαμε τα δέκα χρόνια των διοργανώσεων και βάλαμε πλώρη για τα επόμενα χρόνια με στόχο να καθιερώσουμε ένα φεστιβάλ με καινούργια έργα, όλα βασισμένα στην Ελληνική Μυθολογία με διαγωνιστικό τμήμα και πολλές διαφοροποιήσεις.
Όμως ένα χρόνο μετά βρεθήκαμε μέσα στην δίνη της οικονομικής κρίσης αλλά και στο νέο περιβάλλον του «Καλλικράτη».
Ο Δήμος Κουλούκωνα καταργήθηκε και το νέο που ερχόταν έβαζε φρένο στον φιλόδοξο σχεδιασμό μας και πολλά ερωτηματικά για την εξέλιξη του φεστιβάλ.
ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ
Η αυγή του 2011 μας βρίσκει στον νέο Δήμο Μυλοποτάμου μετά από συνένωση των Δήμων Γεροποτάμου, Κουλούκωνα και της Κοινότητας Ζωνιανών.
Τα οργανωτικά ζητήματα και τα οικονομικά προβλήματα κυριαρχούν στην καθημερινότητα του νέου δήμου.
Οι πρώτοι μήνες μας απορροφούν σε ένα κυκεώνα γραφειοκρατικών και τεχνικών ζητημάτων.
Το καλοκαίρι μας βρήκε χωρίς την παραμικρή σκέψη για φεστιβάλ.
Έτσι αξιοποιώντας την δυναμική του Θεατρικού Εργαστηρίου Γεροποτάμου «Βασίλης Δαμβόγλου», ιδρύει ο νέος Δήμος και Κεντρική Σκηνή, η οποία κάνει τότε την πρώτη της παραγωγή και περιοδεία.
Διαπιστώσαμε, ότι αυτό δεν έφτανε. Ήταν λίγο. Η συζήτηση μέσα στο καλοκαίρι ζωντάνεψε. Ακόμα και στα χωριά του πρώην δήμου Γεροποτάμου και στα Ζωνιανά γινόταν λόγος για τα «Ταλλαία» που έπρεπε να συνεχιστούν.
Έτσι αρχές του 2012 οργανώνεται η νέα Επιτροπή Πολιτισμού του Δήμου Μυλοποτάμου με συμμετέχοντες τους Δημοτικούς Συμβούλους Ανδρέα Αλεφαντινό και Χαράλαμπο Κυριμάκη, τον Περιφερειακό Σύμβουλο Γιάννη Παρασύρη, τον φιλόλογο και συγγραφέα Μιχάλη Τρούλη, την αρχαιολόγο Ειρήνη Γαβριλάκη και τους δημότες Μαρία Λαγουδάκη, Μαριάννα Πολυμήλη, Γιώργη Πολίτη, Κωστουλα Φράρου – Παπαδογιάννη, Μαίρη Φραγκάκη – Δαμβόγλου, Στέλιο Φασούλη, Στέλιο Πατελάρο, Γιάννη Περαντωνάκη, Μανόλη Αστρινάκη, Μαρία Πανταλού, Μελίνα Βέργη, Χριστόφορο Φλουρή, Μανώλη Χνάρη και Ζαχαρία Λαδιανό.
Πολλές οι συζητήσεις και οι αποφάσεις με δύο από αυτές να είναι τελικά οι βασικές της περαιτέρω εξέλιξης. Η μία αφορούσε την συνέχιση του Θεατρικού Εργαστηρίου με στόχο την πλήρη οργάνωση του σε Δημοτικό Θέατρο και η δεύτερη η καθιέρωση του φεστιβάλ «Ταλλαία» ως κορυφαίας πολιτιστικής οργάνωσης του Δήμου Μυλοποτάμου.
Το φεστιβάλ του 2012 ήταν σχετικά μικρό σε έκταση αλλά αρκετό για να κάνουμε ακόμα μία αρχή.
Με περισσότερη δυναμική, πολλά νέα στελέχη και κυρίως διάθεση για δουλειά ξεκινήσαμε το καινούργιο μας ταξίδι. Και μάλιστα μέσα στην θύελλα και την δίνη της χειρότερης οικονομικής κρίσης που έχει ζήσει η χώρα.
Με πολύ περιορισμένα τα οικονομικά αλλά με πολύ μεράκι και πείσμα αποφασίσαμε να ενεργοποιήσουμε τα σύνολο του καλλιτεχνικού δυναμικού του Μυλοποτάμου.
Μετά από τέσσερα χρόνια έχουμε επιτύχει τα εξής:
- Οργανώθηκαν με επιτυχία τα φεστιβάλ του 2013-14 & ’15 με συγκλονιστική συμμετοχή κοινού, πολλές νέες εκδηλώσεις που καθιερώθηκαν και εξελίχθηκαν και μεγάλες παραγωγές με καταξιωμένα ονόματα στον καλλιτεχνικό χώρο.
- Το θεατρικό εργαστήρι έγινε Δημοτικό Θέατρο με τέσσερις σκηνές, οι οποίες λειτουργούν και βέβαια εκπαιδευτικό εργαστηριακό τμήμα.
- Ιδρύθηκε Οργανισμός Πολιτισμού – Τουρισμού και Νέας Γενιάς Δήμου Μυλοποτάμου «Ο Αυλοπόταμος» με πολυεπίπεδο αντικείμενο και πολλούς δημότες να συμμετέχουν στα όργανα του.
- Καταφέραμε την ενεργοποίηση του ντόπιου καλλιτεχνικού δυναμικού που φέτος παρουσιάζεται σε όλο του το μεγαλείο.
- Στην περιοχή – εκτός των 4 του δήμου – λειτουργούν άλλες πέντε θεατρικές ομάδες σε Γαράζο, Άγιο Μάμα, Ζωνιανά, Αχλαδέ και βέβαια συνεχίζεται η ιστορική πορεία από τα Budalia.
- Ξεκινά η λειτουργία του Δημοτικού Ωδείου «Κώστας Μουντακης» μετά από δωρεά της άδειας λειτουργίας του από την Οικογένεια του μεγάλου και αξέχαστου λυράρη με έδρα το Πέραμα.
- Ιδρύθηκαν με την στήριξη του Δήμου και άλλες μεγάλες φεστιβαλικές εκδηλώσεις όπως η «Γη Μυλοποτάμου» στο Πέραμα και το «Φεστιβάλ Κρητικής Μουσικής Κώστας Μουντάκης» στην Αλφά ενώ συνεχίζονται και οι παλαιότερες Παγκρήτια Γιορτή Κίτρου στο Γαράζο, Στράτα του Ψηλορείτη στα Λιβάδια, Γιορτή Βοσκού και Τυριού στα Ζωνιανά (φέτος δεν θα γίνει για ειδικούς λόγους) και τα Budalia στις Μαργαρίτες. Οι εκδηλώσεις αυτές είναι μεν αυτόνομες αλλά με έμπρακτη συμμετοχή και στήριξη από το φεστιβάλ.
- Επετεύχθη ενεργή στήριξη και συμμετοχή από την Περιφέρεια Κρήτης.
Σήμερα, έχει αναπτυχτεί μια άλλη, διαφορετική δραστηριοποίηση στο Μυλοπόταμο. Οι άνθρωποι του πολιτισμού «έχουμε κηρύξει ανοιχτό πόλεμο» απέναντι σε όποια συμπεριφορά και αρνητικό προηγούμενο έχει αμαυρώσει την ιστορία της επαρχίας μας και όσοι δεν το έχουν καταλάβει, ας το πούμε και ανοιχτά: ΜΑΣ ΕΧΕΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΜΕ ΔΡΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ!!!
Δεν είμαστε εδώ τυχαία και δεν είμαστε λίγοι. Το οργανωτικό τμήμα του φεστιβάλ πλαισιώνουν δεκάδες άνθρωποι του Οργανισμού Πολιτισμού και των Πολιτιστικών Φορέων των χωριών ενώ περισσότεροι από 200 Μυλοποταμίτες καλλιτέχνες θα δώσουν το παράδειγμα μέσα από τη δουλειά τους.
Είμαστε εδώ και είμαστε πολλοί. Κυρίως είμαστε ικανοί να φέρουμε την ανατροπή. Να κάνουμε τον Μυλοπόταμο κέντρο πολιτιστικής δημιουργίας και προόδου.
Και όλα αυτά μέσα από μια ιδέα. Από τα «Ταλλαία». Από μια γιορτή πολιτισμού που αφύπνισε και ερέθισε δημιουργικά εκατοντάδες συνδημότες μας.
Έτσι ολοκληρώνεται η πρώτη 15ετία με θετικό πρόσημο.
Αυτή είναι η άποψη μας.
Και φιλοδοξία μας είναι να συνεχιστεί αυτή η όμορφη ιστορία.
Σε ό,τι μας αφορά προσωπικά, νιώθουμε την ικανοποίηση, ότι ήμασταν εκεί, οραματιστήκαμε και ξεκινήσαμε μαζί με τους φίλους μας και τους συνεργάτες μας αυτή την πορεία.
Τώρα με την συνείδηση μας ήσυχη, νομίζουμε ότι μπορούμε να πιστεύουμε πως τα «Ταλλαία» έχουν μέλλον.
Κλείνοντας, να επισημάνουμε ότι το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Οργανισμού «Αυλοπόταμος» πλαισιώνεται από τους Δημοτικού Συμβούλους Μανώλη Σκλαβάκη, Μιχάλη Σωπασή, Μιχαλή Σαρρή, Μιχάλη Ζαχαριουδάκη και τους Δημότες Μαρία Λαγουδάκη, Μαριάννα Πολυμήλη, Κωστούλα Φράρου – Παπαδογιάννη, Γιώργη Πολίτη, Στέλλα Πυθαρούλιου και Γιώργη Παπαδάκη ενώ την Επιτροπή Πολιτισμού αποτελούν οι Μαίρη Φραγκάκη – Δαμβόγλου, Στέλιος Πατελάρος, Στέλιος Φασούλης, Γεωργία Γαλιάκη, Βασίλης Ξενικάκης, π. Ευάγγελος Παπαδοπετράκης, Ζωή Φλουρή, Πόπη Τσιμπισκάκη και Τζανής Τζανιδακης.
Τους ευχαριστούμε όλους για την συμβολή τους καθώς επίσης τους ανθρώπους των Τοπικών Κοινοτήτων και των πολιτιστικών φορέων που συνεργάζονται μαζί μας για την διοργάνωση.
Ας μου επιτραπεί να πω το πιο μεγάλο ευχαριστώ στον Δήμαρχο Δημήτρη Κόκκινο. Γιατί πίστεψε και στήριξε με όλες τις δυνάμεις του αυτή την ιδέα και την πραγμάτωση της. Γιατί είναι πάντα παρόν να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να αναχαιτίσει όποιο πάει να ανακόψει την ορμή των δημιουργικών ανθρώπων της περιοχής. Γιατί δείχνει εμπιστοσύνη και στηρίζει όλους εμάς που εργαζόμαστε για τα «Ταλλαία».
Έτσι, με την ευχή να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά, ελπίζω να συνεχιστεί ο γόνιμος διάλογος που ξεκίνησε το έτος 2000 και μας οδηγήσει χρόνο με το χρόνο σε νέα δημιουργικά μονοπάτια.
Μανούσος Κλάδος
Πρόεδρος Δ.Σ. Οργανισμού Πολιτισμού – Τουρισμού
και Νέας Γενιάς Δήμου Μυλοποτάμου «Ο Αυλοπόταμος»
