Η ακρόαση ενός χριστουγεννιάτικου παιδικού βιβλίου από τη μεριά του ενήλικα
Είθισται, εμείς, οι «μεγαλύτεροι» των παιδιών, να αναβιώνουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων ακούγοντας κάλαντα από παιδικές παρέες, γιορτινές μελωδίες από χορωδίες και ψαλμωδίες σε σπηλαιώδεις ναούς. Άλλοτε πάλι αφηνόμαστε στο καταναλωτικό πνεύμα, παρασυρόμενοι από τα χρωματιστά λαμπιόνια και τα φωτάκια των δένδρων στις βιτρίνες των καταστημάτων, θεωρώντας την ανταλλαγή δώρων αναπόφευκτο έθιμο των ημερών. Σπανίως, όμως, αποφασίζουμε να παρακολουθήσουμε μια παρουσίαση παιδικού βιβλίου, ειδικά όταν δεν συνοδεύουμε κάποιο παιδί!
Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν είχα αναρωτηθεί τι θα έκανε ο Άγιος Βασίλης στην περίπτωση που, ενώ είχε μοιράσει τα δώρα στα παιδιά, άνοιγε την πόρτα του και αντίκριζε μια στοίβα γράμματα. Ποτέ δεν είχα σκεφθεί ότι θα μπορούσαν και τα ζώα να στείλουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη. Τι θα μπορούσαν άραγε να ζητούν μια κότα, μια σαρανταποδαρούσα, ένα ποντίκι, μια πεταλούδα, ένα δελφίνι, μια αράχνη, μια γάτα; Κι όμως, κι αυτά κάνουν ευχές και διατυπώνουν τις δικές τους επιθυμίες, προβάλλοντας τα επιχειρήματά τους, άλλοτε με σοβαρό κι άλλοτε με αστείο τρόπο. Έχουν συναισθήματα (ζήλια, εγωισμό, φόβο, ανάγκη για εντυπωσιασμό) και δεν διστάζουν να τα αποκαλύψουν, στην προσπάθειά τους να πείσουν τον Άγιο Βασίλη να τους δώσει τα δικά τους δώρα.
Αυτά κι άλλα πολλά μάθαμε, μικροί και μεγάλοι, κατά την παρουσίαση του χριστουγεννιάτικου παιδικού βιβλίου με τίτλο Γράμματα στον Άγιο Βασίλη (εκδ. Ίτανος) της Σοφίας Νικολιδάκη, που έγινε στο Κεντρικό Βιβλιοπωλείο Κλαψινάκη, την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου στις 12 το μεσημέρι.
Η συγγραφέας κι εκπαιδευτικός, που έκανε και την εικονογράφηση του βιβλίου, αψήφησε τις κοινωνικές συμβάσεις που υπαγορεύουν η παρουσιάστρια να στέκει όρθια, σε περίοπτη θέση. Κάθισε στο πάτωμα και προσπάθησε να βάλει τα παιδιά σε κυκλική διάταξη, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης γραμμάτων-αποσπασμάτων του βιβλίου, τα προέτρεπε να συμμετέχουν σε βιωματικές δραστηριότητες. Παράλληλα, αξιοποιώντας λεκτικά παιχνίδια, που αρέσουν στα παιδιά, προσέλκυε το ενδιαφέρον τους και δημιουργούσε κλίμα πνευματικής εγρήγορσης. Ο ενθουσιασμός ήταν έκδηλος στις εκφράσεις των μικρών ακροατών που φαινόταν να διασκεδάζουν, συμμετέχοντας. Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία, που πλαισίωναν το χώρο της παρουσίασης, είχαν την ευκαιρία να αναμοχλεύσουν στη μνήμη τους στιγμές παιδικών αφηγήσεων, να αναζητήσουν νοερώς τα μονοπάτια της χαμένης ή ξεχασμένης παιδικότητάς τους και να συνειδητοποιήσουν πόσο ανθρωποκεντρικός και τεχνοκρατικός έχει καταστεί ο κόσμος γύρω τους, στερούμενος την αρμονία με το φυσικό περιβάλλον! Ενδείξεις νοσταλγίας Χριστουγέννων; Ίσως.
Ωστόσο, παρακολουθώντας την παρουσίαση του συγκεκριμένου παιδικού βιβλίου από τη μεριά των ενηλίκων, διαπίστωσα τόσο τον πλούτο ανάμεικτων συναισθημάτων κι εικόνων που αναδύθηκαν όσο και την ευκολία με την οποία η φαντασία των παιδιών μπορεί ελεύθερα να περιπλανηθεί και να καταγραφεί με πολύχρωμους μαρκαδόρους σε χαρτί, αρκεί …να προηγηθεί μια ευχάριστη αφήγηση ψυχής.
Μπράβο Σοφία! Είθε το βιβλίο σου να συναντήσει ούριο άνεμο στη διαδρομή του!
