Η ΕΚΘΕΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 15/10
Παρά τα 95 του χρόνια ο ιδιαίτερα αγαπητός Ρεθεμνιώτης Ανδρέας Κούνουπας παραμένει εξαιρετικά ενεργός, διαβάζει, γράφει ποιήματα, ζωγραφίζει και γενικά έχει τους δικούς του τρόπους να εκφράζει είτε τις απόψεις του, είτε τα συναισθήματά του.
Τις τελευταίες μέρες τον βρίσκουμε στο Σπίτι του Πολιτισμού στον πρώτο όροφο, όπου εκθέτει μια σειρά από έργα που αποτυπώνουν την ευαισθησία του αλλά και την αγάπη του για τον τόπο.
Ο ίδιος μιλώντας για την ενασχόλησή του με τη ζωγραφική τονίζει: «Από μικρό παιδί όχι μόνο μου αρέσανε οι πίνακες ζωγραφικής. Τους παρατηρούσα και σκεφτόμουνα πώς τους κάνουνε και ήθελα να ζωγραφίσω κι εγώ. Από Τέχνη βέβαια θεωρητικά δεν ξέρω τίποτα αλλά στις εκθέσεις έργων τέχνης, στα βιβλία, στα περιοδικά, στις έντυπες συλλογές θαυμάζω πάντα τους πίνακες που μιλούν στην ψυχή».
Όσον αφορά στις προτιμήσεις του στη ζωγραφική, ανέφερε: «Με ευχαριστούν οι πίνακες που απεικονίζουν την ομορφιά της φύσης: τα τοπία και τα λουλούδια, Με συγκινούν οι πίνακες με τους ηρωισμούς των παλιών μας. Με ενδιαφέρουν οι πίνακες με κτίσματα, απομεινάρια πολιτισμών που έσβησαν και εκείνοι που προβάλλουν την κοινωνική αδικία, την εξαθλίωση του ανθρώπου από την αναλγησία των ευνοημένων της τύχης. Επίσης θαυμάζω πίνακες που βοηθούν την προσπάθεια για καλύτερη ζωή, για πρόοδο, για ειρήνη και καλύτερες ημέρες».
«Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΗΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΗ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ»
Ο κ. Κούνουπας ξεκίνησε να χαράζει τις πρώτες γραμμές από την εποχή που ήταν ακόμα παιδί, ο ίδιος περιγράφει πως έκανε το πρώτο του σκίτσο: «Από παιδί μου άρεσε η ζωγραφική και όταν είδα έναν ζωγράφο να ζωγραφίζει ενθουσιάστηκα και έτρεξα στο σπίτι μου να τον μιμηθώ. Βρήκα μια φωτογραφία ζωγραφικής του Χριστού από εφημερίδα και τη χάραξα με μικρές κανονικές γραμμές κάθετες και οριζόντιες για να γίνουν ίσα τετραγωνάκια. Σε ένα χαρτί λευκό έκανα πιο αραιές κάθετες και οριζόντιες γραμμές και έγιναν σαν μεγάλα τετράγωνα.
Μετά με μολύβι σχεδίασα με υπομονή στα μεγάλα τετράγωνα ότι υπήρχε στα μικρά τετραγωνάκια. Προέκυψε ένα χνάρι που το γέμισα με σκιές με ένα καρβουνομόλυβο. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Έγινε μια εικόνα του Χριστού κανονική και ωραία, όπως ήταν στην φωτογραφία.
Η μητέρα με παίνεσε. Το έλεγε παντού και όλοι με θαύμασαν. Αυτό ήταν. Από τότε πήρα φόρα και όταν κατόρθωνα να βρω λίγο καιρό ζωγράφιζα με τα τετραγωνάκια. Στο Γυμνάσιο έκανα λίγα έργα και ένα από αυτά βραβεύθηκε σε μαθητική έκθεση στα Χανιά. Στο Πανεπιστήμιο ζωγράφισα το εξώφυλλο βιβλίου του καθηγητή Εμμανουήλ και στη Φυτολογία ζωγράφισα μια σειρά από φυτά που τα κορνίζωσαν και τα κρέμασαν γύρω στην αίθουσα διδασκαλίας».
«ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΗΣ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΩ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ»
Περνώντας τα χρόνια, η ενασχόληση με τη ζωγραφική έγινε πιο συστηματική, ιδιαίτερα μετά τη συνταξιοδότηση: «Συστηματικά έστησα έναν τρίποδα και άρχισα να ζωγραφίζω όταν έφυγαν τα παιδιά για να σπουδάσουν και ακόμα πιο ταχτικά όταν πήρα σύνταξη. Βάζω κλασσική μουσική που μου αρέσει και είμαι ευτυχής. Συνήθως ζωγραφίζω τοπία. Η φύση γύρω μας είναι όμορφη. Εδώ προπαντός στην Κρήτη. Τα βουνά, τα φαράγγια, οι ακρογιαλιές, η θάλασσα και ο ουρανός με την ποικιλία των χρωμάτων όλο το χρόνο είναι πανέμορφα καθώς και τα χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια.
Δεν τα χαιρόμαστε όμως όλα αυτά διότι δεν βγαίνουμε στις εξοχές. Η εργασία μας, οι υποχρεώσεις αλλά και οι συνήθειες δεν μας αφήνουν. Σκέφτομαι λοιπόν ότι, αφού δεν πάμε να τα απολαύσουμε, τουλάχιστον να τα ζωγραφίζουμε και να τα κρεμάμε στα σπίτια μας να τα βλέπουμε και να παρηγοριόμαστε. Γι αυτό ζωγραφίζω τοπία και λουλούδια. Όμορφα δηλαδή πράγματα που ευχαριστούν και ξεκουράζουν…» τονίζει ο κ. Κούνουπας.
