Μέσα σε κλίμα κατάνυξης και με την συμμετοχή πλήθους   πιστών γιορτάσθηκε η μνήμη της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας , στο ομώνυμο μοναστήρι της πόλεως μας. Στο μοναστήρι αυτό που είναι πνευματική κυψέλη, γιατί  σκοπός της ζωής του κτήτορα του ο π. Βασίλειου  Παπαδάκη είναι πως θα σώσει  ψυχές και φέρει κοντά στον Θεό τους ανθρώπους. Και το έχει πετύχει αυτό ο γαλήνιος  μοναχός μέσα από τις ομιλίες που διοργανώνει στην Ιερά Μονή, μέσα από το πλούσιο συγγραφικό του έργο και  με το χάρισμα που έχει να προσεγγίζει τους ανθρώπους και να τους πείθει πως πρέπει να προσεύχονται, να μετέχουν στα μυστήρια της εκκλησίας μας, στην εξομολόγηση και στην Θεία Κοινωνία. Την Τρίτη το βράδυ τελέσθηκε ο Πανηγυρικός εσπερινός με την συμμετοχή πολλών κληρικών, ενώ οι ψαλμωδίες από τον π. Ρωμανό ήταν μια πνευματική ανάταση. Στο κήρυγμα του ο π. επέλεξε Βασίλειος  μίλησε για την υποχρέωση που έχουν οι γονείς να μάθουν στα παιδιά τους ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της ζωή κάθε Χριστιανού . Λέγοντας μεταξύ   άλλων  :

 Οι  Άγιοι είχαν κοινωνία με τον Θεό

»  Έχουμε όλοι την απορία μας πως οι άγιοι κατόρθωσαν να υπομείνουν τόσα πολλά μαρτύρια και αναγράφεται και στον βίο της Αγίας Αναστασίας. Ότι σε μια στιγμή του μαρτυρίου Της , με Θεία επέμβαση θεραπεύτηκαν  οι πληγές Της. Αυτό σημαίνει ότι Θεός οι Άγιοι μας , είχαν κοινωνία με τον Θεό  και αυτό δεν συνέβη μόνο κατά την στιγμή του μαρτυρίου Τους αλλά συνέβαινε από τις πρώτες στιγμές της ζωή τους . Και οι Άγιοι μας μέσα από την ζωή Τους, μας δείχνουν   ποιος   είναι και ο σκοπός  της ζωής κάθε πιστού. Δεν είναι απλά να γίνει ένας καλός άνθρωπος αλλά να κατορθώσει να επιτύχει αυτό που λέει ο Απόστολος Πέτρος , ότι σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνουμε κοινωνοί Θείας φύσεως. Και όταν λέμε κοινωνοί Θείας  φύσεως δεν εννοούμε να ενωθούμε με την Θεία φύση ή ουσία γιατί αυτό οδηγεί σε φαρισαϊσμό αλλά να ενωθούμε με τις άχτιστες ενέργειες, τελειότητες  ή αρετές του Χριστού και να ενωθούμε οντολογικά και υπαρξιακά με Αυτό. Οι Άγιοι λοιπόν μέσα από την τελεία υπακοή τους στο θέλημα του Θεού, μέσα από τον προσανατολισμό των ψυχικών τους δυνάμεων στην υπακοή του νόμου του Θεού, κατόρθωναν από την νεανική τους ηλικία να φτάσουν σε κοινωνία με τον Θεό , σε εμπειρίες της Θείας Χάριτος του Θεού και γι’ αυτό ακριβώς είχαν και  ζήλο, όρεξη και δύναμη να επιτύχουν στο μαρτυρικό Τους αγώνα».

Να διδάξουμε στα παιδιά μας ότι ζούμε για να γίνουμε όσο το δυνατόν χωρητικότερα δοχεία Της Χάριτος του Θεού

« Αυτό πρέπει να διδάξουμε και εμείς στα παιδιά μας και να  γνωρίζουν πολύ καλά ,ότι ζούμε για να γίνουν όσο το δυνατόν χωρητικότερα δοχεία Της  Χάριτος του Θεού. Να ανοίξει η ψυχή μας, η καρδιά μας  και να δεχτεί όσο το δυνατόν περισσότερο την Θεία Χάρη. Γι’ αυτό ζούμε , γι’ αυτό υπάρχουμε , γι’ αυτό αναπνέουμε. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής μας και πρέπει να γίνει τώρα, όχι στην άλλη ζωή, στην άλλη ζωή θα είναι η ολοκλήρωση. Οι εμπειρίες της Θείας Χάριτος,  η κοινωνία με την άχτιστη ενέργεια του Θεού , είναι κάτι που πρέπει να γίνει τώρα λέει ο Άγιος Συμεών ο Νέο θεολόγος. Τώρα πρέπει να δούμε το φως  του Χριστού σε αυτή την ζωή αλλιώς να μην περιμένομε να το δούμε στην άλλη. Και όταν πραγματικά ενωθούμε με την Θεία Χάρη, με τις άκτιστες αυτές και Θείες αρετές  του Χριστού μας τότε και εμείς αποκτούμε τις πραγματικές και όχι τις κατά κόσμο αρετές. Την πραγματική αγάπη, την πραγματική ειρήνη, την πραγματική χαρά και μακροθυμία. Έτσι γινόμαστε πραγματικά Θεωμένοι άνθρωποι ,πραγματικά άγιοι  άνθρωποι . Στην εκκλησία μιλάμε για εξέλιξη αλλά όχι του ανθρώπου από τον πίθηκο αλλά για εξέλιξη του ανθρώπου προς τον Θεό . Σκοπός της ζωή μας είναι ότι αφού καθαριστούμε από τα πάθη , να φτάσουμε στον φωτισμό και στο τελικό σκοπό που είναι η Θέοση και η κοινωνία , όπως λέγει ο Απόστολος Πέτρος της Θείας φύσεως, να ενωθούμε υπαρξιακά και πραγματικά με τον Θεό».  Την κυριώνυμο   ημέρα στην Θεία Λειτουργία χοραστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Θεουπόλως κ. Παντελεήμων ,όπου και κήρυξε τον θείο λόγο. Στο τέλος στο αρχονταρίκι της Μονής πρόσφεραν την γνωστή φιλοξενία στο εκκλησίασμα.

Βάλια Πετράκη