Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη τιμήθηκε και φέτος η μνήμη της Αγίας Κυριακής στον Κουμπέ. Πλήθος πιστών κατέκλυσαν την γραφική ετούτη εκκλησία, που βρίσκεται δίπλα στο κύμα ,μιας και βρίσκεται κάτω από το Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής. Έτσι από την μια οι ψαλμωδίες από τους καλλίφωνους εφημέριους τον π. Χαράλαμπο Κουτάντο και τον π. Δημήτριο Αμπανάβα , μαζί με τους γλυκόλαλους ψάλτες τους και από την άλλη το θαλασσινό αεράκι και τον ήχο των κυμάτων δημιουργούν μια ιδιαίτερη, μα συνάμα μυσταγωγική ατμόσφαιρα. Στο κήρυγμα του ο π. Χαράλαμπος αναφέρθηκε στην ζωή της Αγίας Κυριακής ειδικότερα είπε: « Γεννήθηκε από τους γονείς Δωρόθεο και Ευσεβία, που επρόκειτο για ένα ζευγάρι άτεκνο για πολλά χρόνια. Κατόπιν όμως θερμής παρακλήσεως και προσευχής στον Θεό, γεννήθηκε η μικρή Κυριακή. Σπουδαίο όνομα αφιερωμένο και αυτό. Προσέξτε τόνισε όμως πως ενεργούσαν εκείνοι οι ευσεβείς άνθρωποι και πως ενεργούμε εμείς σήμερα. Οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά πως τα παιδιά δεν είναι δικά τους και όσοι είμαστε γονείς είμαστε γονείς τιμής ένεκεν. Επειδή έτσι ηθέλησε ο Θεός , είμαστε ανάδοχοι γονείς. Ας είναι και τα παιδιά δικά μας εντός εισαγωγικών. Ο Θεός μας εμπιστεύεται τα παιδιά να τα μεγαλώσουμε , να τα φροντίσουμε , να τα γαλουχήσουμε με τα νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως και να τα αποδώσουμε σε Αυτόν ,άσπιλα και αμόλυντα. Γνήσια στην πίστη και καθαρά εν τη καρδία. Σε άλλο σημείο του κηρύγματος τους αναφέρθηκε στο χρέος που έχουν οι γονείς να γαλουχήσουν τα παιδιά τους σύμφωνα με το παράδειγμα τους , σύμφωνα με τα λόγια τους, και με τα έργα τους. Η μικρή Κυριακή όπως είπε έρχεται στον κόσμο και οι γονείς της γνωρίζουν ότι δεν είναι το δικό τους παιδί αλλά είναι το παιδί εκείνο, το οποίο τους εμπιστεύτηκε ο Θεός και του αντιπροσφέρουν « Τα σα εκ των σων Σοί προσφέρομεν ».Και το πηγαίνουν πάλι στην εκκλησία. Πάρα πολλές φορές στην ιερατική μου πορεία, είπε φανερά συγκινημένος έχουν έρθει πολλές μανάδες, για να σαραντίσουν τα παιδιά τους. Είναι η πιο συγκινητική στιγμή που μπορεί να νοιώσει ένας ιερέας, όταν παίρνει το παιδί από την αγκαλιά της μάνας και το προσφέρει στην αγκαλιά του Θεού. Το βάζει στα Άγια των Αγίων. Δεν υπάρχει πιο ιερότερη στιγμή, δεν υπάρχει πιο καλύτερη συμβολική κίνηση , γιατί προσφέρουμε στον Θεό το ίδιο το δικό του παιδί. Καθότι εμείς αναγνωρίζουμε ότι σε αυτό τον κόσμο είμαστε προσωρινοί , είμαστε λίγοι και ελάχιστοι , αδύναμοι και όχι ισχυροί για να ζητάμε την βοήθεια Του. Ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει την ξενομανία που έχουμε και να φτάνουμε στο σημείο να αλλοιώνουμε ακόμη και τα χριστιανικά ονόματα των παιδιών μας.
Η ανθρώπινη ζωή είναι δώρο Θεού και μόνο Εκείνος μπορεί να την πάρει.
Επίσης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα των εκτρώσεων λέγοντας μεταξύ άλλων: Στις μέρες μας πολύ περισσότερο πολλοί γιατροί και πολλοί άνθρωποι λερώνουνε τα χέρια τους με αίμα . Κάθε μέρα χίλιες εκτρώσεις επιτελούνται στην Ελλάδα. Κάποτε ερωτήθηκε ο π. Πορφύριος για ένα παράπονο των χριστιανών, γιατί ο Θεός δεν τους φωτίζει να ανακαλύψουν το φάρμακο του καρκίνου; Ο π. Πορφύριος απάντησε ότι ο Θεός έστειλε το παιδάκι εκείνο, που θα ανακάλυπτε το φάρμακο αλλά η μαμά και ο μπαμπάς προτίμησαν να θυσιάσουν εκείνο το παιδάκι, να μην το αφήσουν δηλ. καν να γεννηθεί και να χαντακώσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα. Τόνισε δε ότι όταν εμείς προχωράμε σε εκτρώσεις νομίζουμε ότι δεν επιτελούμε τίποτα κακό , γιατί έτσι σκεπτόμαστε όλα νόμιμα είναι. Όμως πρέπει να σεβόμαστε την ανθρώπινη ζωή που είναι δώρο Θεού και μόνο ο Θεός μπορεί να την πάρει. Ενώ όπως είπε όταν ο Θεός ζητήσει πίσω ένα από τα παιδιά μας τότε όλοι βαρυγκωμάμε. Όλοι γκρινιάζουμε, όλοι παραπονιόμαστε». Ακολούθησε η λιτανεία της εικόνας γύρω από την εκκλησία και η ευλογία των άρτων. Στην συνέχεια προσφέρθηκε παραδοσιακό κέρασμα στους προσκυνητές.
