Ένα εκτεταμένο ξεκαθάρισμα στο χαρτοφυλάκιο των καθυστερημένων οφειλών υλοποιεί με σταθερά βήματα η φορολογική διοίκηση, προχωρώντας στον διαχωρισμό των ποσών που θεωρείται πρακτικά αδύνατο να εισπραχθούν. Στο πλαίσιο αυτό, ο σχεδιασμός προβλέπει τη μεταφορά ακόμη 6 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ειδική κατηγορία των «ανεπίδεκτων είσπραξης» μέχρι να ολοκληρωθεί το 2026.
Η συγκεκριμένη στρατηγική κίνηση εστιάζει κατά κύριο λόγο σε μεγάλους οφειλέτες. Πιο αναλυτικά, από το προαναφερθέν ποσό, τα 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ αφορούν εκκρεμότητες που ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο ευρώ ανά ΑΦΜ. Αντίθετα, οι μικρότερες οφειλές αντιπροσωπεύουν μόλις 200 εκατομμύρια ευρώ του συνόλου.
Η Ακτινογραφία των ληξιπρόθεσμων χρεών
Με βάση τα επίσημα δεδομένα του Μαρτίου του 2026, το βάρος των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο αγγίζει τα 114,516 δισεκατομμύρια ευρώ. Μέχρι σήμερα, ένα ποσοστό της τάξης του 30,8% (δηλαδή 35,264 δισεκατομμύρια ευρώ) έχει ήδη ενταχθεί στο καθεστώς των ανεπίδεκτων. Όταν προστεθούν και τα νέα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, το συνολικό νούμερο θα σκαρφαλώσει στα 41,264 δισεκατομμύρια ευρώ, αντιπροσωπεύοντας πλέον περισσότερο από το 36% της συνολικής δεξαμενής χρεών.
Στην κατηγορία αυτή κατατάσσονται χρέη για τα οποία έχουν εξαντληθεί πλήρως όλες οι νόμιμες εισπρακτικές διαδικασίες, καθώς και τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, δίχως όμως κανένα αποτέλεσμα για δεκαετίες.
Για να χαρακτηριστεί μια οφειλή ως ανεπίδεκτη είσπραξης, ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ) ορίζει αυστηρές ασφαλιστικές δικλίδες. Απαιτούνται ενδελεχείς έρευνες για τον εντοπισμό περιουσίας, τεκμηρίωση της αντικειμενικής αδυναμίας αποπληρωμής, καθώς και η ενεργοποίηση ποινικών διώξεων όπου αυτό προβλέπεται από τον νόμο. Παράλληλα, είναι απαραίτητη η σύνταξη μιας πλήρως αιτιολογημένης έκθεσης από τον αρμόδιο ελεγκτή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πλαίσιο έγινε πιο ελαστικό μετά από πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις. Πλέον, ο χαρακτηρισμός αυτός μπορεί να αποδοθεί ακόμη και αν ο οφειλέτης διαθέτει κάποια περιουσιακά στοιχεία, εφόσον αυτά είναι πολύ χαμηλής αξίας:
- Η ακίνητη περιουσία δεν πρέπει να ξεπερνά το 5% του βασικού χρέους και σε καμία περίπτωση τα 100.000 ευρώ.
- Η κινητή περιουσία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 30.000 ευρώ.
Αν η αξία των ακινήτων ξεπερνά τα 100.000 ευρώ, τότε χαρακτηρίζεται ως ανεπίδεκτο μόνο το μέρος του χρέους που απομένει αφού αφαιρεθεί το διπλάσιο της αξίας των περιουσιακών στοιχείων.
Ανάλογες προβλέψεις υφίστανται για εταιρείες που βρίσκονται σε καθεστώς μακροχρόνιας πτώχευσης ή εκκαθάρισης, καθώς και για χρέη θανόντων των οποίων οι κληρονόμοι αποποιήθηκαν την κληρονομιά.
Η διαδικασία αυτή δεν ισοδυναμεί με παραγραφή ή διαγραφή. Στόχος είναι να ξεκαθαρίσει η πραγματική εικόνα των εσόδων που μπορεί ρεαλιστικά να προσδοκά το κράτος.
Τα χρέη αυτά «παγώνουν» και εγγράφονται σε ειδικά βιβλία για μία δεκαετία.
Κατά τη διάρκεια των 10 αυτών ετών, η παραγραφή αναστέλλεται και οι οφειλέτες χάνουν το δικαίωμα λήψης φορολογικής ενημερότητας, ενώ τους χορηγείται μόνο βεβαίωση οφειλής. Παράλληλα, οι αρχές διατηρούν το δικαίωμα να δεσμεύουν τραπεζικούς λογαριασμούς, επενδυτικά προϊόντα και θυρίδες, αλλά και να προχωρήσουν σε κατασχέσεις ή συμψηφισμούς εάν διαπιστωθεί βελτίωση της οικονομικής κατάστασης του υπόχρεου.
newmoney.gr
