342

Η  ταπείνωση, μια σιωπηλή πορεία,

που δε ζητά τα εαυτής, τα περίσσια,

αλλά αρκείται  στα απλά του κόσμου,

προσφέροντας από τον κήπο της καρδιάς της.

343

Η  ταπείνωση μια κουκίδα   της άμμου είναι,

ανάμεσα στις μυριάδες κουκίδες,

που υπομένουν  τα δάκρυα της θάλασσας

και της δίνουν κουράγιο να συνεχίσει.

344

Αλήθεια, πώς να περιγράψουμε την ταπείνωση,

με ποιες   λέξεις, ποια χρώματα,

τί να διαλέξουμε από τη φύση,

για να μιλήσουμε για το όνομά της.

345

Ίσως το πεύκο, τον πλάτανο, τι λες…

τη λεμονιά, την πορτοκαλιά ,την άμπελο,

πού όλα αυτά υπάρχουν και στολίζουν τη φύση

και δίνουν  απλόχερα τον καρπό της ζωής τους.

346

Κι αν σε ρωτούσα για τα ζώα, πιο άραγε…

το αρνάκι, το άλογο, το γαϊδουράκι,

όλα αυτά  τα στολίσματα της δημιουργίας,

που προσφέρουν ταπεινά , δίχως ανταμοιβές.

347

Η ταπείνωση, φίλοι μου, με το Θεό είναι,

ένδυμα απλό  και ένδοξο, αστραφτερό,

που ζυμώνεται  στις  ανηφοριές της ζωής,

πάντα σιμά με τον Κύριο και  Χριστό μας!

348

Κι αλήθεια ,το δέντρο της ελιάς, θα διάλεγα,

έτσι, όπως και ο Κύριος Μας έδειξε

και στις δύσκολες στιγμές τις ανθρώπινες,

προσευχήθηκε κάτω από τα κλαδιά της.

349

Αυτό το  όμορφο και  καρποφόρο δέντρο,

το δέντρο της προσευχής και της ειρήνης ,

ας είναι ,καθημερινά,σύντροφός μας, 

ένα δώρο, που μας προσφέρει  τις ευεργεσίες του.

350

Ένα ταπεινό δέντρο, της ειρήνης δέντρο,

χιλιοτραγούδισμένο, όμορφα ζωγραφισμένο,

ποτισμένο, με Θεϊκά δάκρυα  αγάπης,

στολισμένο, με τις προσευχές του Χριστού Μας!

351

Ένα  δέντρο, που χιλιάδες χρόνια υπομένει,

που υπομονετικά δέχεται τα ραπίσματα

και σιωπά, δε μιλά, δεν εναντιώνεται

και παρέχει  τον καρπό της ,με απλότητα.

352

Αλήθεια ! σκεφτείτε την ελιά τη στιγμή αυτή,

να φιλοξενεί με χαρά το δημιουργό  της,

υπέροχο! να τον ακούει στις δύσκολες στιγμές του,

να μιλά με τον Πατέρα Του και Θεό Μας!

353

Μεγάλη χάρη έλαβε γι΄ αυτό το μυστήριο,

να συμμετέχει στο πόνο του Χριστού Μας!

και να τον παρηγορεί με την παρουσία της,

εκεί, στον κήπο της Γεθσημανή, στο όρος των Ελαιών.

Αφιέρωμα, για τους μεγάλους του κόσμου 

   και τους ελάχιστους, που θλίβονται 

 και υποφέρουν από τα δεινά των πολέμων.