Πολύμορφη δράση αναπτύσσουν σε όλη τη χώρα Αγροτικοί Σύλλογοι και Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων, ανταποκρινόμενοι μαζικά στο αγωνιστικό κάλεσμα της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων για την οργάνωση πανελλαδικού συλλαλητηρίου με κάθοδο των τρακτέρ στην Αθήνα την Παρασκευή 13 Φλεβάρη και παραμονή μέχρι το Σάββατο 14 Φλεβάρη.
Εμείς εδώ δεν ξέρω πως το έχουμε δει και δεν συντασσόμαστε με τους συναδέλφους μας πανελλαδικά. Δεν συμφωνούμε στο φτηνό πετρέλαιο, στο φτηνό ρεύμα στο χαμηλό κόστος παραγωγής και σε μια σειρά άλλα αιτήματα που μπαίνουν πανελλαδικά, νομίζω ότι συμφωνούμε τότε γιατί όχι όλοι μαζί. Αυτοί που έχουν την εξουσία στα χέρια τους βολεύει ο κάθε Νομός η η κάθε περιφέρεια να έχει το δικό της μπαϊράκι έτσι μπορεί εύκολα να τους αντιμετωπίσει, Θα έπρεπε να το έχουν καταλάβει τόσες φορές που έχουν πάει στα υπουργεία και δεν έχουν καταφέρει τίποτα. Σε κάθε περιφέρεια υπάρχουν ιδιαιτερότητες όπως στην περιφέρεια μας οι δασικοί χάρτες, το μεταφορικό ισοδύναμο η λειψυδρία, και διάφορα άλλα που μπορείς πιο εύκολα να διαπραγματευτείς όταν έχεις πίσω σου ένα τεράστιο δυναμικό πανελλαδικό κίνημα και όχι να πηγαίνεις σαν το διακονιάρη.
Οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι έχοντας πεποίθηση ότι κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος και ότι αυτός θα συνεχιστεί με νέα πείρα και ορμή απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης που με όχημα την ΚΑΠ της ΕΕ τους διώχνει από την παραγωγή και τη γη, οργανώνουν τον αγώνα τους διεκδικώντας δίκαια αιτήματα επιβίωσης.
Στο επίκεντρο του αγώνα παραμένουν οι ζωτικής σημασίας διεκδικήσεις που είχαν για περισσότερες από 6 βδομάδες στα μπλόκα, όπως μείωση του κόστους παραγωγής, αναπλήρωση του εισοδήματος, τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να διασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης. Προστασία από τις φυσικές καταστροφές, με υλοποίηση όλων των απαραίτητων έργων υποδομής, αλλά και από τις ζωονόσους, αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ, ώστε να ασφαλίζει και να αποζημιώνει την παραγωγή και το κεφάλαιο στο 100% από όλες τις ζημιογόνες αιτίες και χωρίς καθυστερήσεις.
«Μετά από 55 μερόνυχτα που οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι μελισσοκόμοι και οι αλιείς όλης της χώρας περάσανε στα μπλόκα, συνεχίζουμε τον αγώνα με διάφορες μορφές πάλης, αφού η κυβέρνηση, παρά την πίεση, δεν έχει ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας, τα οποία αφορούν την ίδια μας την επιβίωση. Τα λίγα ψίχουλα που κάτω από την πίεση του αγώνα μας αναγκάστηκε να υποσχεθεί, χωρίς ακόμα να τα έχουμε πάρει, δε φτάνουν να μας εξασφαλίσουν ούτε μια μικρή παράταση ζωής.
Ο αγώνας μας δεν αφορά μόνο τη δική μας επιβίωση, αλλά την ποιότητα ζωής κάθε ελληνικής οικογένειας που θέλει και δικαιούται να έχει φθηνά και ποιοτικά αγροτικά προϊόντα για τη διατροφή της.
Αυτή η μαζική και αταλάντευτη συμπαράσταση κι αλληλεγγύη που έδειξε ο κόσμος, βοήθησε πάρα πολύ ώστε να αντιμετωπιστούν με επιτυχία όλες οι επιθέσεις που οργάνωσε η κυβέρνηση. Τις συκοφαντίες και τις ύβρεις, τα ρόπαλα και τα χημικά των ΜΑΤ, τις συλλήψεις και τις εισαγγελικές απειλές για μαζικές διώξεις, τις συνεχείς προσπάθειες για υποκίνηση του ”κοινωνικού αυτοματισμού”..
Κι ενώ εμείς αναγκαζόμαστε να πουλάμε πολύ φτηνά τα εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα μας στους εμπόρους, αυτά φτάνουν πανάκριβα στον καταναλωτή.
Οι μόνοι που κερδίζουν είναι οι μεσάζοντες και τα μεγάλα συμφέροντα που ελέγχουν την αγορά.
Η κυβέρνηση δεν θέλει να θίξει στο παραμικρό τα συμφέροντα μιας χούφτας εμπόρων και βιομηχάνων που κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος και των παραγωγών και των καταναλωτών.
Η πολιτική της ΚΑΠ της ΕΕ και της κυβέρνησης οδηγεί στον αφανισμό του μικρού και μεσαίου παραγωγού, ανοίγοντας τον δρόμο για εισαγωγές προϊόντων αμφιβόλου ποιότητας θα φτάνουν πολύ πιο ακριβά στο τραπέζι μας, όπως προωθεί με τις συμφωνίες τύπου Mercosur και τις ”Ελληνοποιήσεις”.
Η συρρίκνωση του λαϊκού εισοδήματος, η ακρίβεια, η φορολογική επιβάρυνση, η εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας, η καταπάτηση εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, οι κίνδυνοι για την ειρήνη είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι και μας ενώνουν.
Παλεύουμε για να κρατήσουμε ζωντανή την ύπαιθρο, τα χωράφια και τα ζώα μας, για να μπορούμε να παράγουμε και να ζούμε από τη δουλειά μας και δεν πρόκειται να σταματήσουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι να δικαιωθούμε».
ΥΓ Από το 1980 δεν έχω λείψει από καμία διαδήλωσης είτε τοπικά ή πακρίτια η πανελλαδική και τώρα που παρόλο αντιμετωπίζω ανυπέρβλητα εμπόδια θα πάω.
