Τα παρακάτω συμβαίνουν σε μια φανταστική χώρα και κάθε ομοιότητα με την δική μας είναι συμπτωματική
Του Αιμίλιου Γάσπαρη
Τα παρακάτω συμβαίνουν σε μια φανταστική χώρα και κάθε ομοιότητα με την δική μας είναι συμπτωματική.
Στη χώρα αυτή είχαν συζήτηση στη Βουλή για να δοθεί ψήφος εμπιστοσύνης σε μια ανασχηματισμένη κυβέρνηση που θα οδηγούσε τη χώρα στην ανάπτυξη και στην πρόοδο. Πήρε τη σειρά του λοιπόν ο υπουργός του πολιτισμού, γόνος και αυτός μεγάλης οικογένειας και σχετικός με σπουδαίο μουσείο της χώρας. Κρατείστε το αυτό, έχει μεγάλη σημασία. Συνήθως δεν παρακολουθώ αυτές τις ομιλίες γιατί και βαρετές είναι και ένας σωρός ψέματα. Αυτή όμως μου τράβηξε την προσοχή γιατί την συνέδεσα με ένα άλλο γεγονός, στη Βενετία, που έγινε στο περίπτερο της χώρας αυτής. Στη Βενετία, ως γνωστό, κάθε χρόνο τέτοια εποχή γίνεται μια μεγάλη έκθεση ζωγραφικής και τέχνης γενικά και η φανταστική αυτή χώρα έχει ένα ιδιόκτητο περίπτερο για να εκθέτουν οι καλλιτέχνες της τα έργα τους. Θα πρέπει επίσης να τονίσω ότι η φανταστική αυτή χώρα έχει φτάσει μετά από μια καταστροφική διακυβέρνηση στο σημείο μηδέν και ότι έχει τους πιο άχρηστους πολιτικούς που υπάρχουν και που η απαξίωσή τους είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Ακόμα ο συγκεκριμένος υπουργός σε μια μικρή πολίχνη της φανταστικής αυτής χώρας ενέκρινε σε ένα παραθαλάσσιο οικόπεδο τη δημιουργία του Μουσείου του Αμποχουρίου σε μια μικρή τελετή πριν λίγο καιρό με τη παρουσία των αρχών αυτής της πολίχνης που θέλει να βαυκαλίζεται ως η των γραμμάτων και των τεχνών. Και είναι πράγματι φανταστικό πως συνδέονται όλα αυτά, η ομιλία του ανασχηματισμένου υπουργού, η έκθεση στη Βενετία και τα μουσεία της πόλης των Βουκεφάλων κι αυτό που σχεδιάζεται και αυτά που λειτουργούν. Σ’ αυτό τον τόπο, το μικρό, όλα γνωρίζονται και όλα συνδέονται και τίποτα δεν ξεφεύγει. Επειδή είναι τόσο γνωστά αυτά της φανταστικής χώρας, όπως στην αρχαιότητα σε όλους τους Έλληνες οι ομηρικές περιπέτειες, γι’ αυτό και τα ονόματα περιττεύουν.
Ο νέος και ωραίος, έτσι θέλουν να τον παρουσιάζουν, πλην όμως άνευρος, άτολμος και υποκριτής ζήτησε την ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που συμμετέχει ως φίλος του πρωθυπουργού. Μάλιστα από τους φίλους του, τους κηπουρούς όπως τους ονόμασαν, μόνον αυτόν κράτησε ο υψηλός Γόνος και χωρίς να τον έχει ενημερώσει. Και αυτό έγινε φανερό γιατί, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, είχε μαζέψει τα προσωπικά του από το υπουργείο, τα οποία και επανατοποθέτησε όταν τελείωσε η διανομή. Τον χρόνο του, λοιπόν, στο υπουργείο τον αξιοποίησε με βάση την αξιοκρατία και τη σωστή διαχείριση, όπως είπε. Υπάρχει ο λόγος στο διαδίκτυο για όποιον αμφιβάλλει πως, σύμφωνα με τον υπουργό, στο υπουργείο τώρα δεν υπάρχει το ρουσφέτι, οι ημέτεροι και η διασπάθιση του δημόσιου πλούτου. Τώρα από που να αρχίσω και τι να πιάσω, γραμμή ατελείωτη. Πως μπορούν με τόση υποκρισία, πως γίνεται από τόσο επίσημο βήμα να μη ντρέπονται με τέτοια ψεύδη. Πως δεν φοβούνται να μην πέσει και να τους πλακώσει. Και φτάνει μόνο το παράδειγμα της συμμετοχής της φανταστικής αυτής χώρας στο διεθνές αυτό γεγονός της έκθεσης στη Βενετία. Βέβαια δεν αναφέρεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου πόσο κόστισε αυτή η παράτα, τι χρέωσε για την παρουσία του στα εγκαίνια άλλος υπουργός μετά της συζύγου του. Διήμερο στη Βενετία, πληρωμένα από το φαλιρισμένο κράτος γι’ αυτόν που είπε το χυδαίο «μαζί τα φάγαμε» και ο οποίος από το πολύ φαΐ κοντεύει να σκάσει. Πήγε να κλέψει λίγη δόξα από το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι γιατί αυτή η φτωχή και τσαλακωμένη χώρα δεν αφήνει ακόμα κάτι σοβαρό να προκύψει και να παρουσιαστεί. Πως άλλωστε όταν τέτοια γεγονότα τα πατρονάρουν και τα ελέγχουν τα δικά τους τα παιδιά, αυτά που έχουν φαει ψωμί από τα χέρια τους και που περιφέρουν την ανεπάρκειά τους και την ιδιοτέλειά τους με έξοδα καλυμμένα από το κράτος και την ασυναρτησία τους στις διάφορες εφημερίδες που και πάλι με μαγικό τρόπο διαπλέκονται από το κράτος.
Την παρουσία στη Βενετία την είχε αναλάβει η γνωστή και μη εξαιρετέα Μαμά της Τέχνης. Αυτή έχει καταφέρει με την ευγενική χορηγία παλαιού υπουργού του ίδιου κόμματος χρόνια τώρα να διευθύνει ένα κέντρο τέχνης στην πόλη του Αμποχουρίου και να πουλά και αυτή στους επαρχιώτες τα φύκια της για μεταξωτές κορδέλες. Και μάλιστα να λέγεται από επίσημα χείλη πως φέρνει και λεφτά στη πόλη αυτή. Πεταμένα λεφτά που τώρα ήρθε ο λογαριασμός. Άραγε τώρα τι θα λένε αυτά τα επίσημα χείλη! Φανταστείτε όμως ότι από τη μαμά της τέχνης μαθαίνουμε για την ανοργανωσιά και τη σπατάλη του υπουργείου στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Πως το περίπτερο της φανταστικής χώρας το υπόλοιπο διάστημα λειτουργεί ως άσυλο αστέγων , πως τίποτα δεν ήταν έτοιμο στην ώρα του και πως κόστισε πολλαπλάσια από ότι έπρεπε. Και τι έδειξαν εκεί μην έχετε καμία αμφιβολία, με τέτοια επιμελήτρια και τέτοιο υπουργείο ούτως ή άλλως για κλάματα θα ήταν. Και όπως γράφει και η ίδια η μαμά της τέχνης καθώς βέβαια κάνει τον ισολογισμό και δεν βγαίνουν τα κέρδη από ποιον να ζητήσει την ευθύνη. Περιττό είναι από το αόρατο σύστημα που μας βασανίζει. Με το Μνημόνιο τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα. Ήταν στραβό το κλήμα το έφαγε και ο γάιδαρος και ποιος το αλλάζει το στραβό το κλήμα και ποιος προσέχει το γάιδαρο. Δυστυχώς για αυτήν και για το όλον σύστημα, που δεν είναι καθόλου αόρατο, μια μόνο δύναμη μπορεί να αλλάξει το στραβό το κλήμα και αυτή είναι η μηδενική ανοχή στην αδικία, στην ανοησία, στους δοτούς διευθυντές και στους κηπουρούς υπουργούς. Όσο ο κόσμος ανέχεται και υποστηρίζει όλους εκείνους που περιφέρουν το σαρκίο τους εξαπατώντας κατά συρροή και προβάλλοντας μόνο εκείνο που τους εξυπηρετεί, τότε θα βλέπουμε και θα μαθαίνουμε για πεταμένα λεφτά που έρχεται πάντα η ώρα που θα τα πληρώνουμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Όσο για το ποιος θα προσέχει το γάιδαρο, μένει ασχολίαστο.
Την παρουσία της φανταστικής και χρεοκοπημένης αυτής χώρας στη Βενετία συμπλήρωσε ένα άλλο γεγονός που ξεπέρασε το φτωχό καλλιτεχνικό έργο. Γιατί ξέρουμε πως η δυναμική των πραγμάτων έρχεται και καλύπτει τα σάπια και ξεπερασμένα. Και δεν είναι δυνατόν ψόφιες εκδηλώσεις να γίνουν αποδεκτές επειδή εκεί θα πάνε κάποιες σοβαρές, δήθεν, κυρίες για να γυρίσουν με κάποια βίντεο που θα προβάλουν στη κρατική τηλεόραση που πληρώνει καλά. Που θα φιλοσοφήσουν για το τιτίβισμα του πουλιού και το σπαρτάρισμα του ψαριού και θα συγκινηθούν για το φλοίσβο του νερού και όλα τα συναφή που πληρώνονται καλά ακόμα και όταν αυτά φέρονται σαν προσφορές. Εκεί λοιπόν στις τάβλες του περιπτέρου έγραψαν άγνωστοι πάνω- πάνω ότι «ξεπουλήθηκε» η φανταστική αυτή χώρα και παραδίπλα «προσεχώς ακυβέρνητη χώρα προσφύγων». Δυο αλήθειες που εκφράζουν σκληρά την πραγματικότητα αυτής της χώρας, που μπορεί να πικραίνουν αφάνταστα έναν λαό και όσους αγαπούν αυτή τη χώρα και το λαό της. Έτσι έδωσαν και υπόσταση σε μια συμμετοχή που είχε κάθε λόγο να περάσει στα κρυφά. Καλά ήρθαμε και φέτος, φάγαμε, ήπιαμε και σεργιανίσαμε.
Με τέτοιο έργο και δραστηριότητες ζήτησε και πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης ο «φέρελπις» υπουργός. Κάπως έτσι και στους κάπως έτσι δίδονται οι αναθέσεις για τέτοια. Περίπου έτσι ισόβιοι διευθυντές φτάνουν στο τέλος να βραβεύονται από τα σωματεία που, από την άκρατη πατριδολατρία μέχρι τη βλακώδη πατριδοκαπηλία, από την υποκουλτούρα μέχρι την ψυχοθεραπεία, καταφέρνουν να μας σφραγίζουν και να χαρακτηρίζουν. Με τέτοιες προθέσεις όμως το μόνο που δεν θα έδινα θα ήταν η εμπιστοσύνη και πολύ περισσότερο η ψήφος. Δηλαδή ότι πιο ιερό.
