Γεννηθείς το 1915. Ενενήντα-έξι ετών σήμερα. Παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα, τρισέγγονα
Του Εμμανουήλ Ακουμιανάκη
Πολιτικού Επιστήμονα
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com/
Γεννηθείς το 1915. Ενενήντα-έξι ετών σήμερα. Παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα, τρισέγγονα. Έζησε τα απόνερα της λήξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ανδρώθηκε στο Μεσοπόλεμο με φόντο το οικονομικό και κοινωνικό κραχ του 1929, ένιωσε την άνοδο του Hitler στην εξουσία, πολέμησε τους Ιταλούς στο μέτωπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διώχθηκε στον εμφύλιο πόλεμο, εξορίστηκε από τη δικτατορία του 1967-74, πανηγύρισε την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας το 1974 και βιώνει σήμερα την ραγδαία οικονομική κρίση.
Σήμερα βρίσκεται «παρκαρισμένος» σε ένα τριτοκοσμικό παλιό ξενοδοχείο των νοτίων προαστίων της πρωτεύουσας, το οποίο προσφέρει «στοργή και φροντίδα» σε άλλους τριάντα ηλικιωμένους. Αλλοδαπό προσωπικό, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απαίσια συμπεριφορά και έκδηλος ηλικιακός ρατσισμός. Η πενιχρή του σύνταξη συμπληρώνεται από τα παιδιά και τα εγγόνια του, για να μπορέσει να πληρώσει τα 1.200 euro μηνιαίως στο «κοτέτσι» που φιλοξενείται. Πιστεύουν ότι με δυο-τρεις επισκέψεις το χρόνο είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους. Τον ρωτούν πως είναι και απαντάει «καλά». Διαθέτει σπάνια περηφάνια, η οποία δεν του επιτρέπει να πει κάτι διαφορετικό. Βιώνει στη δύση της ζωής του τη μοναξιά και την αίσθηση, ότι είναι μια ύπαρξη που ενοχλεί. Κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για το πώς αισθάνεται αυτός ο άνθρωπος. Όχι ότι δεν τον αγαπούν. Απλά μέσα στο σπίτι τους θα θεωρούνταν «βάρος». Θα του έβαζαν να τρώει ξεχωριστά. Δεν θα μπορούσαν να τον πάρουν στις διακοπές μαζί τους. Τους δεσμεύει. Και ο ίδιος το καταλαβαίνει. Υπάρχει η πεποίθηση ότι είναι στίγμα σήμερα στην «πολιτισμένη» κοινωνία μας, να έχεις έναν γέρο στο σπίτι.
Το ποσό των 1.300 euro αγγίζει το μέσο μηνιαίο κόστος ανά ηλικιωμένο στους οίκους ευγηρίας που λειτουργούν νόμιμα, σύμφωνα με την Πανελλήνια Ένωση Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων. Με δεδομένο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη δαπάνη δεν καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως συμβαίνει στο εξωτερικό, είναι φυσική συνέπεια πολλές οικογένειες να καταφεύγουν σε φθηνότερες «λύσεις» για τους ηλικιωμένους τους, δηλαδή να απευθύνονται σε μονάδες που δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφάλειας και υγιεινής.
Στο Γερακάρι του Δήμου Αμαρίου ολοκληρώνεται και τίθεται σύντομα σε λειτουργία μια Μονάδα Προστασίας Ηλικιωμένων, την οποία θα αργήσει πολύ να αντιγράψει ο ανταγωνισμός. Ένα υπερσύγχρονο συγκρότημα που απέχει έτη φωτός από τα συνηθισμένα γηροκομεία και τους οίκους ευγηρίας που γνωρίζουμε. Με άριστες προδιαγραφές, πανάκριβα υλικά, εξαιρετικούς βοηθητικούς χώρους , με όραμα και ανεξάντλητη έμπνευση και με επένδυση στην καινοτομία, το τεράστιο σε έκταση και λειτουργικότητα συγκρότημα «Αγκάλη Homes», τοποθετεί σε μια νέα βάση τα όσα μέχρι σήμερα γνωρίζαμε. Το ιδανικό κλίμα της περιοχής και οι παραπλήσιες υποδομές που δημιουργούνται εγγυώνται την προνομιακή εκκίνηση του εγχειρήματος.
Είναι λυπηρό οι πλέον ευάλωτοι συνάνθρωποί μας βασανίζονται εκεί που έπρεπε να βρίσκουν φροντίδα και ζεστασιά. Εάν ο τρόπος φροντίδας των ηλικιωμένων και των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης μιας πολιτισμένης χώρας, τότε φαίνεται ότι έχουμε αποτύχει οικτρά. Η πρωτοποριακή αυτή επένδυση βάζει νέα όρια στο χάρτη. Βάζει φρένο στην έλλειψη σεβασμού των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Από καρδιάς ευχόμαστε καλή επιτυχία στον διορατικό και άξιο επιχειρηματία-ιδιοκτήτη και στους έμπιστους συνεργάτες του, με την υπόμνηση ότι η επιτυχία είναι συνάρτηση της κτιριακής υποδομής, των παρεχομένων υπηρεσιών και της ανθρώπινης ζεστασιάς προς τους ηλικιωμένους, από τους υπαλλήλους της δομής αυτής. Άλλωστε, τα γηρατειά είναι ένα προνόμιο, που πολλοί δεν το είχαν ποτέ.
