Στη πλούσια Ελληνική  γλώσσα οι λέξεις Μνημόνιο και Μνημόσυνο έχουν ως κοινή αφετηρία (ρίζα) τη λέξη μνήμη

Του Θύμιου Γεωργόπουλου

Στη πλούσια Ελληνική  γλώσσα οι λέξεις Μνημόνιο και Μνημόσυνο έχουν ως κοινή αφετηρία (ρίζα) τη λέξη μνήμη, ωστόσο διαβάζονται και προφέρονται διαφορετικά και ετυμολογούνται μόνες (χωρίς τη βοήθεια της πρότασης ή του κειμένου που εμπεριέχονται) επίσης διαφορετικά.

Αντίθετα στην Αγγλική γλώσσα όταν για την λέξη Μνημόνιο δεν χρησιμοποιείται η Λατινογενής Memorandum που σημαίνει ‘’υπομνηματικό σημείωμα’’ (‘’προς υπόμνηση’’ που λένε οι Δικηγόροι ή ‘’για να μη ξεχνιόμαστε’’ που λέει ο λαός) τότε χρησιμοποιείται η λέξη Memorial που ως Ουσιαστικό σημαίνει ‘’μνημείο, μνημόσυνο και υπόμνημα’’ ενώ ως Επίθετο σημαίνει ‘’αναμνηστικός και επιμνημόσυνος’’, και που η ετυμολογία της προσδιορίζεται από την πρόταση που την περικλείει.

Ευλόγως λοιπόν για τους επιτηρητές-δανειστές μας οι δύο λέξεις, αν δεν ταυτίζονται, είναι πολύ κοντά, ακριβώς γιατί ο γλωσσικός πολιτισμός τους ή η βιωματική γλωσσική τους κουλτούρα το επιτρέπει και το βραχυπρόθεσμο στενό και οικονομικό τους συμφέρον το επιβάλλει.

Οι Έλληνες Κυβερνητικοί όμως, γιατί (πρακτικά) έχουν αποδεχτεί τη ταυτότητα Μνημόνιο = Μνημόσυνο ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν (λεκτικά) να μας πείσουν ότι ή Μνημόνιο (σωτηρία)ή Μνημόσυνο (χρεοκοπία);

Είναι τόσο ψεύτες ή τόσο ηλίθιοι που υπερασπίζονται ένα μεγάλο λάθος (Μνημόνιο Ι) με ένα ακόμα μεγαλύτερο (Μνημόνιο ΙΙ);

Η αλήθεια δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός, ούτε προφανώς του γράφοντος, και η απόλυτη εκδοχή της είναι απλώς ουτοπία. Ωστόσο οι αριθμοί δεν αποτελούν απλά επιχειρήματα στην προσέγγιση της αλήθειας αλλά αυτόπτες μάρτυρες της. Ας την ανιχνεύσουμε λοιπόν με την βοήθεια των μαρτύρων και χωρίς ειδικά προαπαιτούμενα (ειδικές γνώσεις Οικονομολογίας ή Μαθηματικών).

Στον προϋπολογισμό του 2011 έχουν εγγραφεί:

• Έσοδα 59 δις.
• Δαπάνες 65 δις.
• Άρα πρωτογενές έλλειμμα 6 δις.
• Για την εκπλήρωση των δανειακών μας υποχρεώσεων (αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων) απαιτούνται περίπου 70 δις (πριν την επιμήκυνση που επιτεύχθηκε την 25/3/2011) ή περίπου 50 δις (μετά την επιτευχθείσα επιμήκυνση).
• Για μισθούς (του Δημοσίου) και για συντάξεις απαιτείται το ποσό των 19,8 δις (από τα συνολικά 65 δις, που ξοδεύει το Κράτος).

Άρα είναι απολύτως ψέμα ότι αν η Κυβέρνηση δεν υπέγραφε το Μνημόνιο δεν θα υπήρχε η δυνατότητα καταβολής μισθών και συντάξεων. Οι μισθοί και συντάξεις συμμετέχουν κατά 30,5% επί των συνολικών δαπανών.

Ακόμα και αν –με ένα μαγικό τρόπο- εξαφανιζόταν η υποχρέωση καταβολής τους (που σημαίνει ότι δεν θα είχαμε συνταξιούχους αλλά και υπαλλήλους του Κράτους - γιατρούς, δασκάλους, αστυνομικούς κ.λ.π) πράγμα αδύνατον, οι δανειακές μας ανάγκες ετησίως θα ήταν περίπου 55 δις, όχι βέβαια για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις (αφού θα εξέλειπαν) αλλά για να πληρωθούν  προγενέστερα δάνεια.

Εδώ ακριβώς ξεκινάει η ‘’λογική’’ του Μνημοσύνου. Αδυνατούμε να αποπληρώσουμε  προγενέστερα  δάνεια, όπως για παράδειγμα του 2002  που  επιβαρύνονταν με επιτόκιο  5,91% τα ετήσια και με 4,33% τα 3ετη   και θα το    πετύχουμε εκδίδοντας κρατικά ομόλογα      που  επιβαρύνονται, ενδεικτικά, τα 10ετη με επιτόκιο 15,3%, τα 3ετη με 23,8% και τα 2ετη με 25,95%;

Βεβαιώνουμε μάλιστα τους δανειστές μας ότι θα  πετύχουμε την αποπληρωμή των δανείων μας χωρίς επιμήκυνση (ontime) και χωρίς ‘’κούρεμα’’, με συνταγή τις περικοπές των Δημοσίων δαπανών, σκληρή λιτότητα  (που σημαίνει δραστική μείωση της κατανάλωσης, κλείσιμο επιχειρήσεων, αύξηση της ανεργίας, μείωση των Δημοσίων φορολογικών εσόδων) και με πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, με έμφαση στις κερδοφόρες Δημόσιες επιχειρήσεις (που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη μείωση των Δημοσίων εσόδων και ακόμα μεγαλύτερη ανεργία ή κύκλος της ύφεσης).

Από την άλλη βεβαιώνουμε τους Έλληνες ότι, με τα ακολουθούμενα μέτρα, θα μειώσουμε δραστικά το Δημόσιο χρέος που (μετά την εκταμίευση των 110 δις) θα αγγίζει το 160% του ΑΕΠ, ενώ γνωρίζουμε ότι με τις συνεχείς αυξητικές δανειακές μας ανάγκες (ακόμα κι αν επιτευχθεί ο στόχος των 50 δις από αποκρατικοποιήσεις – πράγμα αδύνατον) στο τέλος της δεκαετίας θα έχουμε καταβάλλει σε τοκοχρεολύσια περισσότερα από 500 δις (0,5 τρις) και θα έχουμε Δημόσιο χρέος περίπου 750 δις, δηλαδή η απόλυτη καταστροφή.

Όλα τα παραπάνω με την ψευδή παραδοχή ότι το ΑΕΠ (με σταθερές τιμές του 2000) θα παραμείνει τουλάχιστον αμετάβλητο, ενώ γνωρίζουμε ότι:

• το 2008 έκλεισε στα 239,12 δις
• το 2009 έκλεισε στα 228,6 δις
• το 2010 έκλεισε στα 223,9  δις

που  σημαίνει ότι, στην  διετία  που  πέρασε, η απόλυτη  μείωση του είναι 15,22 δις ή 6,37%, και που βεβαίως με εντεινόμενη την ύφεση και εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, το ΑΕΠ θα κατρακυλάει χρόνο με τον χρόνο.

Το γελοίο του πράγματος είναι ότι, επί όλων αυτών, η Κυβέρνηση αναζητά συναίνεση και οι Βουλευτές της πλειοψηφίας φωνάζουν, όχι για την ουσία της ακολουθούμενης πολιτικής αλλά γιατί, λέει, δεν μπορούν μόνοι τους να σηκώσουν το βάρος τέτοιων ‘’σοβαρών’’ αποφάσεων (δηλαδή αναζητούν να μοιραστούν την κατακραυγή και το πολιτικό ‘’ξύλο’’).

Υ.Γ.1  Άλλωστε,   εξ    όσων    γνωρίζω,    στα    πολιτικά    Μνημόσυνα δεν

απαιτούνται   τρισάγιο και κόλλυβα  .

Υ.Γ.2  ‘’Μην αμελήσετε.Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον θα έχει πολύ ξηρασία’’.

Πηγή: Protagon