ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
MENOY
ΣΥΠΑ Banner
ΑΠΟΨΕΙΣ

Χωρίς αφορμή...ή μήπως όχι

0

Μνήμη...

Της Κύνθιας

Μνήμη...

Εποχή του γρήγορα, εποχή του τρέχω, ο χρόνος λιγοστός.

Φευγαλέες ματιές στα άρθρα της εφημερίδας, ακόμη κι αν σ' ενδιαφέρουν. Θα τα δω αργότερα λες και μένουν εκεί στην ίδια στοίβα με τα βιβλία που κάποτε θα διαβάσεις..

Σύντομα σχόλια και αναφορές δε σου ξεφεύγουν όμως. Μια ιδέα, λίγη γεύση της

ζωής που δεν αντιλαμβάνεσαι, γιατί δεν προλαβαίνεις.

Παρόμοια θέλεις να γράφεις κι εσύ. Σα να σημειώνεις. Μην ξεχάσω... Μην

ξεχάσουμε...

Καφές και γλυκό...

Οι φίλοι εκείνοι οι αδερφικοί, που σε γέμιζαν με την παρουσία τους, σε οδηγούσαν με το χαρακτήρα τους, σε μάθαιναν με τα λάθη τους. Σε άκουγαν, σε φρόντιζαν, σε αγαπούσαν. Τους πίστευες και σε πίστευαν. Τους εμπιστευόσουν. Φίλοι αδερφικοί, που ο χρόνος στους έκλεψε -από ζήλεια άραγε για την τύχη σου;- οι επιλογές σου τους έδιωξαν, τα ναι σου τους ξάφνιασαν, τα όχι σου τους απομάκρυναν, τα λάθη σου τους φόβισαν...

Πήρα κόκκινα γυαλιά...

Πρωινό ξύπνημα. Εκεί κατά τις 6. Συνήθεια εφηβική. Τότε με τον καφέ και τη σοκολάτα για ν' ανοίξει το μάτι. Τώρα μην ξεχάσεις το χαπάκι του θυρεοειδή! Χαπάκι, καφές, διάβασμα, ωχ, πήγε κιόλας 7! Καρφί στο μπάνιο. Στάση καθρέφτη. Μετά τα σκουλαρίκια φοράς χαμόγελο. Όχι ψεύτικο, αληθινό. Της αισιοδοξίας. Της καλημέρας. Σα να βάζεις τα καλά σου. Για την καινούρια μέρα. Την άγνωστη. Που τα δώρα της διεκδικείς. Δώρα χαράς, ελπίζεις.. .ας είναι και δυο στάλες... Φοράς χαμόγελο. Η άμυνα σου, στις επιθέσεις θλίψης και μιζέριας. Του καιρού και της παραίτησης...

Αυτοκίνητο, ζώνη κι έφυγες. Μουσική. Σπιντάτι, κατά προτίμηση. Έτσι, να ανέβει η αδρεναλίνη.

Στο δρόμο έρχονται σκέψεις, φωτίζονται εικόνες, τις σημειώνεις νοερά, τις επαναλαμβάνεις μέσα σου, για να μην τις ξεχάσεις, ως την ώρα που θα βρεις χαρτί -ή μια οθόνη υπολογιστή, για να τις καταγράψεις..

Λένε, πως οι σκέψεις όταν δε γίνονται λέξεις, στοιχειώνουν, μουχλιάζουν και δεν κάνουν χώρο για να' ρθουν οι καινούριες.

Γι' αυτό κι εσύ τις δικές σου θα τις λες. θα τις γράφεις. Έτσι πάει. Αδειάζει η σκέψη, γεμίζει η οθόνη. Γεμίζει το χαρτί. Μελάνι, σκέψεις, συναισθήματα, όλα εδώ. Πρωινό Σαββάτου.

Καλημέρα σας!

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Χωρίς αφορμή...ή μήπως όχι

0
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ