Πριν από ένα δεκαήμερο περίπου η Εβραιοπούλα Μαρία Δαμανάκη
Του Μαρίνου Γαλανάκη
Πριν από ένα δεκαήμερο περίπου η Εβραιοπούλα Μαρία Δαμανάκη, που είναι φυτεμένη Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση κ εκπροσωπεί την Ελλάδα(!), έστειλε σ’ εμάς τους Έλληνες μήνυμα. Βλέπετε από την εποχή του Πολυτεχνείου είχε επιδείξει την ικανότητά της στη χρήση του… μικροφώνου. Κι, όπως τότε συνέγειρε τους Αθηναίους να σπεύσουν να ρίξουν τον Παπαδόπουλο για ν’ ανέβη ο Ιωαννίδης, έτσι και τώρα συνεγείρει τους Έλληνες να σπεύσουν να ξεπουλήσουν και το παλιάμπελο, για να μη χάσουνε τη χαλέπα! Μας έστειλε, λοιπόν, και τώρα μήνυμα. Ένα μήνυμα, που συγκίνησε όλους τους άλλους εκτός από τους Έλληνες. Μας είπε πως ή πουλάμε χαριστικά στους Εβραιομπάσταρδους ό,τι έχομε και δεν έχομε, ή μας βγάζουν έξω από το ευρώ, ή ακόμα κι από το «Κράτος» των Βρυξελλών. Πιθανό να το είπε με άλλα λόγια. Πάντως αυτό εννοούσε. Και ποιος της είπε πως εμείς θέλαμε να μπούμε και θέλομε και να μείνομε; Και το 1973 τον Εβραιοσιωνισμό υπηρέτησε στο Πολυτεχνείο. Και τώρα τον Εβραιοσιωνισμό υπηρετεί στις Βρυξέλλες. «Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενη»! Γι’ αυτό κι αμείβεται. Τυχαίο; Δε νομίζω! Μην ανησυχείτε όμως, αν ανησυχήσατε. Δεν θα το κάμουν. Και μακάρι να το κάνανε. Γιατί δεν έχομε να χάσομε τίποτα παραπάνω, από αυτό που χάνομε παραμένοντας δέσμιοι των κατακτητών μας. Αλλά δεν το κάνουν. Αυτοί, όταν το 1962 αποφάσισαν να μας δεχτούνε στο «κλαμπ», είχανε κάμει το «κολάι» τους. Είχανε καταστρωμένα τα σχέδιά τους. Ξέρανε τι προέβλεπε το σχέδιο για μας. Ξέρανε (ξεράδια!) ακόμα και πως θ’ αντιδράσομε. Το έγκλημα είναι προμελετημένο. Κι αυτοί δεν θα παρεκκλίνουν κατά την εφαρμογή του. Μην απατάστε. Θα επιδιώξουνε να κάμουν και θα κάμουν αυτό, που λέει το μνημόνιο, που αλλιώς το λένε «Πρωτόκολλα της Σιών» κ είναι υπεραιωνόβια.
Ο σκοπός τους είναι να μας αφαιμάξουν για λόγους… υγείας. Θ’ αφαιρέσουν από την ιδιοκτησία μας κάθε πλουτοπαραγωγικό πόρο, για δυο λόγους. Ο ένας είναι για να διασώσουν τον… πόρο από εμάς. «Μπρος να το φάει ο ποντικός, κάλλιο ας το φάει ο γάτης». Κι ο άλλος είναι να διασώσουν εμάς από τον… πόρο. Γιατί οι πόροι καταστρέφουν τα χρηστά ήθη. Εξ άλλου, αυτοί αποτελούν τους παγκόσμιους… διασώστες. Έχουν ως τώρα… διασώσει την Κορέα, από τους… κορέους. Το Βιετνάμ, από τον… κίτρινο πυρετό. Το Ιράκ, απo τ’ ανύπαρκτα πυρηνικά κι από τον Σαντάμ Χουσεϊν, τον άνθρωπό τους. Την Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς, από τον… κομμουνιστικό κίνδυνο της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο. Την Αίγυπτο, από τους… Κόπτες. Διασώζουν τώρα τη Λιβύη, από τον δικό τους Καντάφι, που θέλουνε να τον κάμουνε Κανταϊφι . Τη Συρία, το Λίβανο, την Παλαιστίνη. Ε, να μη διασώσουν κ εμάς, τους αμαρτωλούς κι ανάξιους δούλους τους! Γι’ αυτό Σας λέω: Μην ανησυχείτε. Θα μας απαλλάξουν από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της αμαρτίας. Θα μας φέρουν στον ίσιο δρόμο. Θα μας κάμουν Αγγελάκια, να χτυπάμε παλαμάκια όταν τους βλέπομε. Κι όταν δεν τους βλέπομε ακόμη, γιατί δεν θα ξέρομε αν αυτοί μας βλέπουνε! Μόνο από τα υπαρκτά πυρηνικά του Ισραήλ δεν μας διασώζουν, γιατί από αυτά μόνο το… Ισραήλ κινδυνεύει. Να δείτε όμως πως θα μας διασώσουν από τ’ ανύπαρκτα για την ώρα πυρηνικά του Ιράν, μόλις τους δοθεί η ευκαιρία. Μην ανησυχείτε, λοιπόν, περισσότερο ένεκα του διαγγέλματος της Εβραιοπούλας. Είναι όπως θα λέγανε στο Βατικανό: Habemus Papas!
Αυτοί, σκοτωθήκανε για να μας βάλλουν στο μαντρί. Και τώρα, που μας μπάσανε σ’ αυτό και φράξανε με πορόκλαδα και την εμπασιά, θα μας ανοίξουνε να πορίσομε; Ν’ αφήσουν έτσι να τους ξεφύγει η γαλακτοφόρος (αγ)Ελλάδα χωρίς να την αρμέξουνε πρώτα καλά – καλά; Και το άρμεγμα δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Κατεβάζει ακόμα η μουσταρέ της γάλα… Γι’ αυτό μην ανησυχείτε. Θα συνεχίσουν να μας προστατεύουν. Μας προστάτεψαν από το 1944 – 1974 από τον κομμουνιστικό κίνδυνο, που αυτοί δημιουργήσανε. Τους Βουλγάρους, τους Γιουγκοσλάβους και τους Αλβανούς. Από το 1974 – 2011 συνεχίζουν να μας προστατεύουν από τους Τούρκους, αφού ήδη στην Αθήνα κυκλοφορούν Βούλγαροι, Γιουγκοσλάβοι, Αρβανίτες κι άλλα ανθρωποειδή, που τα φέρανε για να συμβάλλουν κι αυτά στη διάσωσή μας. Από τώρα και στο εξής θα μας προστατεύουν από τους εαυτούς μας, όπως γίνεται στα ειδικά θεραπευτήρια ψυχικών παθήσεων. Ακούσατε και τους δικηγόρους και το γιο του Μλάντιτς, του… εγκληματία πολέμου. Ο άνθρωπος χρειάζεται ψυχιατρική κλινική, πιθανό τύπου Σιβηρίας ή Γκουαντάναμο, για να προστατευθεί κι από τον εαυτό του. Ενώ ο Μπους! Τι καλός παλι άνθρωπος!...
Ξεχάσατε τι έλεγε κι ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ; «Όποιος βγεί από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος». Κι αυτοί, δεν θέλουν να μας φάει ο λύκος. Θέλουν να μας φάνε αυτοί. Γι’ αυτό θα μας σώσουν! Αφήνετ’ Εσείς το «αρνίον» Σας να το φάει λύκος; Δεν το αφήνετε. Γι’ αυτό προσλάβανε βοσκάκι το Giorgo. Για να μας φυλάει, καλέ! Κ επειδή είμαστε ηλίθια κι απολωλότα πρόβατα, τώρα θ’ αναθέσουνε και σ’ άλλα βοσκάκια τη φύλαξή μας. Για το καλό μας βέβαια θα επιβάλλουν ΣΥΝΕΝΕΣΗ, για να μη χρειαστεί ένεση, «από αυτή που κάνουν μια φορά στη ζωή του ανθρώπου»!..
Είδατε τον Στρος, που πήγε να βγει από το μαντρί, πως τον άρπαξε αμέσως ο λύκος; Κι αυτός Εβραίος είναι. Κ η Μαρία, Εβραιοπούλα είναι. Κι ο Giorgos, Εβραιόπουλο είναι. Κι ο Σαρκοζί, Εβραιόπουλο είναι. Κι Άγκελα, Εβραιοπούλα είναι. Κ η άλλη, η «Α λα Καρτ» με το αστραφτερό πεντάκτινο αστέρι καρφωμένο στο «πέτο», που φιλοδοξεί να πάρει τη θέση του Στρος στο Δ.Ν.Τ., Εβραιοπούλα, λένε, πως είναι. Γιατί νομίζετε πως λάμπει πεντάκτινο αστέρι στο «πέτο» της; Για να δείχνει τον αστερισμό της; Όλ’ οι Εβραίοι κι όλες οι Εβραίες «για την Ελλάδα, ρε, γαμώ το» δουλεύουνε! Αν δουλεύανε κ οι Έλληνες! Εεε!...
Το ίδιο δουλεύανε και παλιά και σώζανε κομμάτι – κομμάτι τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ώσπου την πήραν ολόκληρ’ οι Τούρκοι και σε καλή τιμή! Μην ανησυχείτε, λοιπόν. Δεν είναι η πρώτη φορά, κι ούτε η πρώτη γενιά Ελλήνων, που… διασώζουν.
Θυμάστε τι Σας έγραφα στο προηγούμενο φύλλο; Αφού καταβολέψανε το Ρωμανό το Διογένη, ανεβάσανε στο θρόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τον Μιχαήλ Ζ’ τον Παραπινάκιο. Ξέρετε γιατί τον είπαν έτσι; Επειδή προβίβασε τον ευνούχο Νικηφόρο σε Μέγα Λογοθέτη και του εμπιστεύτηκε το υπουργείο οικονομικών, όπως θα λέγαμε σήμερα. Την υπηρεσία των οικονομικών υποθέσεων της Αυτοκρατορίας. Αυτόν τον « Νικηφορίτση» (σκωπτικό), τον πρώην γραμματέα του αυτοκράτορα Κων. Δούκα, πατέρα του Μιχαήλ. Που αυτός τον είχε καταστήσει Δούκα της Αντιοχείας και Δικαστή της Ελλάδας και της Πελοποννήσου και δεν άφηνε ποτέ τα δυο να πηγαίνουνε μαζί.
Αυτός ο «Νικηφορίτσης» ανάλαβε το μονοπώλιο σιτηρών Θράκης. Συγκέντρωσε την παραγωγή στις αποθήκες. Απαγόρευσε τις εισαγωγές. Πουλούσε ένα χρυσό νόμισμα το ένα μόδι του σταριού, μείον το ¼ του μοδίου και καταδίκασε σε λιμό τους κατοίκους. Δηλαδή, το δικό του κιλό, δεν είχε 1000 γραμμάρια, αλλά 750 μόνο! Κάπως έτσι συμβαίνει και σήμερα με το κιλό το ψωμί. Κι αν δεν το πιστεύετε, ζυγίσετέ το. Αφήσετε δα, που τις πιο πολλές φορές έχει υπερβολική υγρασία, που αποτελεί μπόμπα για το στομάχι!.. Αυτός ο λιμός έφερε λοιμό. Το δε ¼ του μοδίου ονομαζόταν πινάκιο. Από αυτό το πινάκιο προέρχεται το «αντί πινακίου φακής» κι όχι από το πιάτο, που ακούτε να λέγεται σε περιπτώσεις που ξεπουλούνται σ’ εξευτελιστικές τιμές πράγματα μεγάλης αξίας, όπως θα συμβεί στο εγγύς μέλλον στο Γιουνανιστάν και θα ζήσετε να το δείτε κι αυτό. Κι από αυτό το πινάκιο πήρε κι ο Μιχαήλ ο Ζ’ την προσωνυμία Παραπινάκιος, και δε χρειάζεται ανάλυση περισσότερη, αφού σ’ αυτή την περίπτωση ισχύει το «ρήμα» του … Πάγκαλου.
Χωρίς να εμποδιστεί από τον Μιχαήλ ο «Νικηφορίτσης» δήμευσε περιουσίες. Καταπίεσε τους πολίτες και τους στράγγισε οικονομικά. Πούλησε ως και τα ιερά σκεύη των Ναών. Καταχράστηκε το Δημόσιο. Και δημιούργησε συνθήκες κατάλληλες για ν’ ανακηρυχθούν από το στρατό, που αγανάχτησε και στασίασε, αυτοκράτορες στα 1077: Στη μεν Ανατολή (Μικρασία) ο γηραιότερος των Στρατηγών της Ανατολής Νικηφόρος Βοτανειάτης, γόνος των Φωκάδων. Στη δε Δύση (Βαλκανική) ο Στρατηγός των Ευρωπαϊκών δυνάμεων Νικηφόρος Βρυέννιος. Η Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε τρία Κράτη: Μικρασία, με Βοτανειάτη. Κων/πολη, με Μιχαήλ Ζ’. Κ Ευρώπη (ό,τι διατηρούσε ακόμη στη Βαλκανική), με Βρυέννιο. Ο Μιχαήλ παραιτήθηκε και καλογέρεψε μαζί με τη γυναίκα του Μαρία και το γιο του Κων/νο, για να σώσουν τα κεφάλια τους από τους άλλους δυο. Από τους καιρούς εκείνους κατεβαίνει ως εμάς το «σαν θα γεράσει ο διάολος, γίνεται καλόγερος».
Ο τρυφηλός κι ακόλαστος γέρος Βοτανειάτης κατάλαβε την Κων/πολη(1078). Καλός στρατηγός, αλλ’ ανάξιος αυτοκράτορας. Νυμφεύτηκε την γυναίκα του Μιχαήλ Ζ’ Μαρία, που μόλις είχε καλογερέψει. Αφού αυτή δεν υπάκουσε στον Πατριάρχη Κοσμά, στον οποίο έβαλε υπακοή η πεθερά της Ευδοκία, μητέρα του Μιχαήλ, πρώην σύζυγος του Κων/νου Δούκα και μετά του Ρωμανού του Διογένη, και μετά – μετά καλόγρια, κι αρνήθηκε να δώσει την χείρα της στον πρόσφατα χήρο κι αυτοκράτορα Βοτανειάτη, που του άρεσε να βοτανίζει όμορφους… «μπαχτσέδες».
Ο Βοτανειάτης απάλλαξε την αυτοκρατορία από το «Νικηφορίτση» και την έμπλεξε σε δυο Σλάβους πλεονέκτες, σπιούνους, και δολοπλόκους, τον Βορίλο και τον Γερμανό και τους άφησε να δρούν αχαλίνωτοι, ενώ αυτός πίστευε πως βρήκε τον καιρό ν’ απολαύσει όσα του στέρησε ως τότε η σκληρή ζωή του ευσυνείδητου στρατιώτη …
Κ επειδή ο Νικ. Βρυέννιος δεν επιθυμούσε να υποβιβαστεί μπροστά στο Νικ. Βοτανειάτη, αφού ο στρατός της …Ευρώπης τον είχε ανακηρύξει στο Δυρράχιο αυτοκράτορα, πολιόρκησε την Πόλη. Σ’ αυτή τη φάση ενεργοποιήθηκε ο Αλέξιος, τρίτος γιος του πρώην αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού.
Ο Αλέξιος αυτός σε ηλικία 14 χρόνων μετείχε στη μάχη της Ματζικιέρτ. Στα 1078 είχε το αξίωμα του «Νωβελίσσιμου», που τον κατάτασσε τρίτο στην ιεραρχία των αξιωματούχων του Κράτους(Αυτοκράτορας – Δούκας – Νωβελίσσιμος). Αυτός, λοιπόν, ενέργησε έξοδο, έσπασε την πολιορκία κι απομάκρυνε τα στρατεύματα του Βρυέννιου. Ο Βοτανειάτης τον όρισε Δομέστιχο των Σχολών της Δύσης και του ανάθεσε την διοίκηση, οργάνωση κ εκπαίδευση του στρατού των Ευρωπαϊκών θεμάτων της Αυτοκρατορίας, που αποτελέστηκε από Φράγκους και Τούρκους( Σελτζούκους) μισθοφόρους και το Σώμα των 300 θανατερών «Αθανάτων» ιππέων. Ο στρατός του Βρυένιου ήταν πολυπληθέστερος και τον αποτελούσαν τα Μακεδονικά και Θρακικά τάγματα, το Θεσσαλικό ιππικό, κ οι Νορμανδοί και Πετσενέγοι μισθοφόροι. Παρ’ όλ’ αυτά ο Αλέξιος παράσυρε σε στενό μέρος το στρατό του Βρυέννιου. Τον κατανίκησε και συνέλαβε το Βρυέννιο αιχμάλωτο. Υστερότερα νίκησε στη μάχη του Αξιού τους Αρβανίτες του στρατηγού Βασιλάκιου και στα 1079 τους Πετσενέγους και συνένωσε το Ευρωπαϊκό τμήμα της Αυτοκρατορίας. Να σημειωθεί ότι τότε γίνηκε για πρώτη φορά στην ιστορία λόγος γι’ Αρβανίτικη εθνότητα στη Βαλκανική στην «Αλεξιάδα», από την κόρη του Αλεξίου Άννα Κομνηνή.
Ωστόσο ο κουνιάδος του Αλεξίου Νικ. Μελισσηνός, που ζούσε στην Κω, σήκωσε δικό του «μπαϊράκι». Συμμάχησε με τους Σελτζούκους. Και κατάλαβε την περιοχή και την πόλη της Νίκαιας (1080). Οι Σελτζούκοι καταλάβανε για δικό τους λογαριασμό την Κύζικο. Και σε μικρό χρόνο αφαίρεσαν και τη Νίκαι’ από το Μελισσηνό!
Η άνοδος του Αλεξίου δεν άρεσε στους δυο Σλάβους, που προανέφερα. Έβλεπαν ότι πρόκειται γι’ ακέραιο κ ικανό αξιωματούχο, που αργά ή γρήγορα θα τους χαλούσε τις οργανωμένες επιχειρήσεις, που είχαν στημένες στις πλάτες του Βοτανειάτη. Άρχισαν να τον υποσκάπτουν με ραδιουργίες, αλλά δεν έφεραν αποτέλεσμα, γιατί ο Αλέξιος φρόντισε κ υιοθετήθηκε από την Αυτοκράτειρα Μαρία, σύζυγο του Βοτανειάτη, ο οποίος δεν είχε διαδόχους και προτιμούσε για διάδοχό του το Συναδινό. Κ οι Σλάβοι Βορίλας και Γερμανός όμως φιλοδοξούσανε να βάλλουν στο χέρι την Αυτοκρατορία. Κι αφού οι ρουφιανιές τους δεν έφερναν αποτέλεσμα, προσπάθησαν κι οργάνωσαν επιχείρηση τύφλωσης του Αλεξίου, την οποία θα δικαιολογούσαν με παραμύθια στον Βοτανειάτη!
Όμως ο Αλέξιος ενημερώθηκε από δικό του πράκτορα έγκαιρα και δεν πήγε στο «ραντεβού» της Μ. Δευτέρας, που τον προσκαλούσε δήθεν ο Αυτοκράτορας. Αλλά το Σάββατο της Τυρινής του 1081, με τη συνοδεία των Στρατηγών Πακουριανού (Αρμένη), Ουμβερτόπουλου και Γεωργίου Παλαιολόγου, βγήκε από την Πόλη και κατάφυγε στο στρατόπεδο της Θράκης. Και λέει η Άννα στην «Αλεξιάδα»: « Το σάββατον της τυρινής, χαρείς Αλέξιε, εννόησές το, και την δευτέραν το πρωϊ, είπα καλώς γεράκιν μου».
Ο Αλέξιος, σαν Μέγας Δομέστιχος και Νωβελίσσιμος, έθεσε υπό τις διαταγές του το μικρό εκστρατευτικό σώμα, που προοριζότανε για τη Μικρασία και το κατεύθυνε κατά της πρωτεύουσας. Στην Πόλη του άνοιξαν καστρόπορτα οι Γερμανοί μισθοφόροι της φρουράς, με τον Αρχηγό των οποίων είχε συνεννοηθεί προηγουμένως και μπήκε τη Μεγάλη Πέμπτη σ’ αυτήν αμαχητί. Βέβαια οι δυνάμεις του ήταν μικρότερες από τις δυνάμεις του Βοτανειάτη, στον οποίο δόθηκε η ευκαιρία να συλλάβει τον Αλέξιο, όταν οι δυνάμεις του τελευταίου παράτησαν τον Αρχηγό κ επιδόθηκαν στο πλιάτσικο διαρπάζοντας ό,τι γυάλιζε στο μάτι τους. Ο γέροντας Βοτανειάτης όμως αρνήθηκε να επιτεθεί στη μικρή δύναμη, που βρισκότανε γύρω από τον Αλέξιο. Προτίμησε να συμβιβαστεί, παρά τις επίμονες προτάσεις του Βορίλα και των αξιωματικών, που του είχαν μείνει πιστοί κ ιδιαίτερα του στρατηγού Νικηφόρου Παλαιολόγου, που είναι ο πρώτος Παλαιολόγος, που αναφέρεται στην Ιστορία. Του πατέρα, δηλαδή, του Γεωργίου, που βρισκόταν ως στρατηγός στο πλευρό του Αλεξίου. Σ’ αυτό συνέβαλε η συμβουλή του Πατριάρχη κ η αποτυχία του Βοτανειάτη να στείλει ταχυδρόμο στη Χρυσούπολη και να προσκαλέσει το Νικηφόρο Μελισσηνό. Έστειλε, λοιπόν, τις προτάσεις του προς τον Αλέξιο με το Στρατηγό Νικηφόρο Παλαιολόγο.
Ο Αλέξιος ήτανε διατεθειμένος ν’αποδεχτεί τις προτάσεις του γέροντα Βοτανειάτη και να του επιτρέψει την ψιλή διατήρηση του τίτλου του αυτοκράτορα, τη διαμονή του στο παλάτι, και να φορεί και τα κόκκινα πέδιλα(!), που επιτρεπότανε να φέρει μόνον ο αυτοκράτορας. Όμως την κρίσιμη στιγμή επέμβηκε ο Καίσαρας - καλόγερος Ιωάννης Δούκας, πατέρας του προδότη Ανδρόνικου, παππούς της γυναίκας του Αλεξίου Ειρήνης και συμπέθερος του Νικηφόρου Παλαιολόγου, του οποίου ο γιος Γεώργιος είχε νυμφευτεί την κόρη του Δούκα. Απότρεψε τον Αλέξιο ν’ αποδεχτεί τις προτάσεις του Βοτανειάτη, λέγοντας στον Παλαιολόγο: «Συμπέθερε … τώρα δε δεν μένει άλλο εις τον γέροντα βασιλέα, ειμή να καταβή του θρόνου και να φροντίση περί της σωτηρίας του»! Κ έτσι έγινε.
Με την υπόδειξη και του Πατριάρχη ο Βοτανειάτης κατέφυγε στο Ναό της του Θεού Σοφίας, όπως ο Παυσανίας κατά την αρχαιότητα, που κι αυτός σε ναό κατάφυγε για να σωθεί. Όμως η μάνα του Παυσανία έβαλε την πρώτη πέτρα για να χτιστεί η πόρτα του ναού, ώστε ή να πεθάνει ο προδότης γιος της, ή ν’ αναγκαστεί να παραδοθεί… Άλλοι καιροί, άλλα ήθη… Ο Βοτανειάτης σε λίγο χρόνο καλογέρεψε, επιβεβαιώνοντας το «σα θα γεράσει ο διάολος…».
Ο Αλέξιος, με τη συγκατάθεση και του μεγαλύτερου αδελφού του Ισαάκιου, που του παραχώρησε τα πρεσβεία, τα πρωτοτόκια, τα δικαιώματα της διαδοχής, και την αποδοχή και των δυο φατριών της Συγκλήτου, και των Στρατιωτικών Οίκων, ανέβηκε στο θρόνο τον Απρίλη του 1081 σε ηλικία μόλις 24 χρόνων…
( Η συνέχεια στο επόμενο) 1.6. 2011
