Από στατιστική άποψη, δεν πιστεύω ότι περιορίστηκα σε «έναν τύπο γυναίκας»
Του Μανώλη Σκαρσουλή
Ο εκπορθητής
Από στατιστική άποψη, δεν πιστεύω ότι περιορίστηκα σε «έναν τύπο γυναίκας», όπως ακριβώς δεν γνωρίζω και καμία από τις συντρόφους μας που θα μπορούσε να μας διαβεβαιώσει χωρίς να βάλει τα γέλια ότι έλκεται από «έναν τύπο άντρα». Μπορεί να υπήρχαν περισσότερες καστανές από ξανθές, ψηλές από κοντές, αδύνατες από γεματούλες, νυμφίδια από ώριμες, ξετσίπωτες πιτσιρίκες από μέγαιρες, αστές από εργάτριες, λολίτες από βαρετές αριστοκράτισσες, καλοσυνάτες νευρωσικές από αυθεντικές ψυχοπαθείς, περίπλοκα πλάσματα από ενζενί μαντόνες-πάντως, αναμφισβήτητα, ωραίες γυναίκες στην πλειονότητά τους. Ωστόσο, αυτές οι παραδοσιακές κατηγορίες δεν μου ταιριάζουν τόσο πολύ. Ξέρω τι είναι πιθανότερο να συγκινήσει τα μάτια μου και τα αυτιά μου, να με βάλει σε πειρασμό, να μου αρέσει και να προκαλέσει την επιθυμία μου. Θα πρέπει να είναι ψηλή, με μια σιλουέτα σχεδόν ανδρόγυνη και έναν ντελικάτο συνδυασμό απαραίτητων στοιχείων: μια συγκλονιστική ομορφιά, ένα χαμόγελο που ανεβαίνει ως τις άκρες των ματιών, ένα γέλιο που ξεπροβάλλει πίσω από την ευπρέπεια, ένα σαρκώδες στόμα, ένα ευθύ βλέμμα, μια φωνή λίγο σοβαρή, μια στάση ελαφρώς απόμακρη, μια νοοτροπία κοινωνικής ανεξαρτησίας, ένα ζωηρό πνεύμα, ένα παρελθόν με το οποίο έχει συμφιλιωθεί, μια ευφυΐα που ξεπερνά τις κοινοτοπίες και μια υπονοούμενη σεξουαλική διαθεσιμότητα.
Ελπίζω επίσης να είναι σαφές, παρά τις κάποιες νότες ειρωνείας, ότι σεβόμουν πάντα τις γυναίκες με τις οποίες σχετιζόμουν, δεν τους συμπεριφέρθηκα ποτέ σαν να ήταν ένα κομμάτι κρέας, σαν να ήταν ζώα ή απλώς αντικείμενα προς κατανάλωση. Παρόλο που αγάπησα λίγες από αυτές, νομίζω ότι υπήρξα, έστω για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, πραγματικά ερωτευμένος μες όλες. Αναγνωρίζω ότι αυτή η δήλωση έρχεται σε αντίφαση με το αξίωμα μου, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική επιθυμία δεν έχει ανάγκη από προσχήματα και μπορεί να είναι αυθύπαρκτη.
Αναμφισβήτητα, δεν επέμεινα όσο θα έπρεπε στο θέμα των πεποιθήσεών μου για την ευχαρίστηση των γυναικών, την ικανοποίησή τους, την ηδονή τους. Εμείς οι άντρες γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα σχετικά με αυτό το θέμα. Νομίζουμε ότι ξέρουμε τι αρέσει στις γυναίκες, αλλά πολλές φορές αυτοσχεδιάζουμε και αποτυγχάνουμε παταγωδώς.
Δεν ενδιαφέρομαι ούτε για την ιδεολογία ούτε για την ψυχολογία των ανθρώπινων σχέσεων, εμένα με απασχολεί αυτή η πρωτόγονη πλευρά που συνιστά τη βάση των συναισθημάτων και των επιθυμιών μας, την οποία έχουμε ονομάσει, ελλείψει κάποιας καλύτερης ιδέας, ένστικτο της ζωής. Πώς λειτουργεί αυτό το ένστικτο μες στον εγκέφαλό μας, στο σώμα μας και στα γεννητικά μας όργανα; Δεν θα δώσω κάποια δογματική απάντηση, δεν έχω οδηγίες χρήσης χαραγμένες σε λίθινες πλάκες. Αλλά γνωρίζω τόσο καλά τις φονικές καταστροφές που προκαλεί η λατρεία της θυματοποίησης, της καλπάζουσας υπερτροφίας του ενοχικού αισθήματος και της επίβουλης καταπίεσης των συναισθημάτων, ώστε δεν θα μπορούσα ποτέ να ωθήσω κάποιον προς αυτές.
