Γιατί ο κόσμος εξω στις πλατείες ξέρει ότι "Δεν φτάνει η Αγανάκτηση"
Γιατί ο κόσμος εξω στις πλατείες ξέρει ότι "Δεν φτάνει η Αγανάκτηση". Είναι πλέον αποφασισμένος να αλλάξει τη ζωή του και μαζί μ'αυτήν το μέλλον του.
του Μιχάλη Κόκκινου
Παρακολουθήσαμε τις πλατείες να γεμίζουν κόσμο σε όλη την χώρα. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, διαφορετικής κοινωνικής προέλευσης, να εκφράζουν ειρηνικά την "αγανάκτηση"- και κυρίως την απογοήτευση τους.
Εκείνοι που συνεχίζουν να σιωπούν όμως και δεν εκφράζονται είναι εκείνοι που έχουν ευθύνη απέναντι στον κόσμο που τους υποστήριξε, είναι οι Βουλευτές μας.
Αγαπητοί μας αντιπρόσωποι, με όποιο κόμμα και αν έχετε εκλεγεί, ο καθένας σας έδωσε έναν όρκο μπαίνοντας στη Βουλή. Και ο όρκος έλεγε ότι οφείλετε να βάζετε το Σύνταγμα και το λαό πάνω από οτιδήποτε.
Ορίστε ! Αν δεν πάρετε θέση τωρα πότε θα πάρετε. Οφείλετε ο κάθε ένας ξεχωριστά να πείτε τη γνώμη σας στον κόσμο που σας εξέλεξε. Αν αυτήν την κρίσιμη ώρα δεν μπορείτε να δηλώσετε παρών, αφήστε τότε το βουλευτιλίκι για άλλους. Ο κόσμος εκεί έξω θέλει άλλες ηγεσίες, που θα δίνουν λύσεις και δεν θα αναλώνονται σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
Όποιος σήμερα σοβαρά πιστεύει ότι ο Έλληνας δέχεται τη λογική ότι μόνος του είναι δυνατότερος από όλους μαζί, κάνει λάθος. Οι πλατείες δεν γέμισαν από κάποιον δυνατό, αλλά πολλούς μαζί. Ο κόσμος εκεί έξω δείχνει περισσότερη λογική από αυτή που επέδειξε η πολιτική του ηγεσία.
Αντιλαμβάνομαι ότι η πολιτική είναι ρεαλισμός της στιγμής. Δεν αντιλέγω, αλλά ο ρεαλισμός της ζωής δεν είναι μόνο στιγμιαίες σκέψεις. Στο ρεαλισμό της ζωής και της ιστορίας ανήκουν και οι μεγάλες προοπτικές που λάμπρυναν τις στιγμές και τις εποχές ανθρώπων και λαών. Και αυτές σήμερα λόγω κάποιων που πιστεύουν ότι μόνοι αυτοί θα σώσουν την χώρα, απομακρύνονται.
Οι λαοί δεν ζούνε μόνο για μια τετραετία αγαπητοί μας βουλευτές. Απεγκλωβιστείτε από τις κομματικές σας ηγεσίες και πάρτε θέση ανοιχτά για ότι συβαίνει.
Περνάμε μια περίοδο δύσκολη, που οδηγεί τον κόσμο όλο και πιο πολύ στην απελπισία. Ποιός θα τολμήσει να πάει αντίθετα στο ρεύμα που παρασύρει και πνίγει; Ένα γνωμικό λέει "όποιος θέλει να πάει στην πηγή του ποταμού, πρέπει να κολυμπάει αντίθετα στο ρεύμα του". Ποιός θα τολμήσει να μιλήσει στους υποστηρικτές του ανοιχτά για την σημαντικότητα της κατάστασης;
Ποιός θα τολμήσει;
Γιατί ο κόσμος εξω στις πλατείες ξέρει ότι "Δεν φτάνει η Αγανάκτηση". Είναι πλέον αποφασισμένος να αλλάξει τη ζωή του και μαζί μ'αυτήν το μέλλον του.
