Ένας από τους μεγαλύτερους, υποσυνείδητους φόβους μας είναι το λάθος.

Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας

Ένας από τους μεγαλύτερους, υποσυνείδητους φόβους μας είναι το λάθος. Θα έλεγα σχεδόν με σιγουριά πως σε κάθε ελληνικό σπίτι, κάθε ελληνική οικογένεια πλανιέται το σύνδρομο της «λαθοφοβίας». Συνήθως αυτή η λέξη ταυτίζεται με την αμαρτία, σίγουρα κάτι που είναι ανεπανόρθωτο.

Αυτός ο σπόρος, που υποσυνείδητα εμφυτεύεται σε όλους μας από μικρή ηλικία, έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για την προσωπικότητα μας. Αποτέλεσμα, η δημιουργία ανθρώπων αναποφάσιστων και φοβισμένων, που δεν είναι τόσο το αίσθημα της έλλειψης αυτοπεποίθησης που τους ελέγχει, όσο ο φόβος της ενδεχόμενης αντίδρασης σε αυτό το λάθος.  Για παράδειγμα, όταν διαπράττουμε ένα σφάλμα δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τον εαυτό μας. Οι αντιδράσεις του περίγυρου, άθελα τους ή μη, καλλιεργούν  την αντίληψη πως γινόμαστε υπαίτιοι της δυστυχίας του αγαπημένου μας προσώπου, της απελπισίας που ζωγραφίζεται στο βλέμμα κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά.. Αυτή η στάση  όταν μιλάμε για ανθρώπους συναισθηματικούς, τους σκοτώνει.

Σίγουρα η αιτία πίσω από την κριτική στάση είναι η αγάπη, η επιθυμία να μην πληγωθεί κάποιος άνθρωπος που αγαπάμε πολύ. Αλλά αυτό είναι τελικά και τρωτό σημείο αυτής της στάσης. Έστω και από αγάπη, το να δημιουργείς σε κάποιον το αίσθημα του να τρέμει τα λάθη του, είναι ένας περίπλοκος τρόπος, γιατί τον κάνεις να τρέμει τον ίδιο του τον εαυτό.

Προσωπικά σταματάω να συγχωρώ ανθρώπους, όχι επειδή έκαναν ένα λάθος αλλά γιατί συνέχισαν να το επαναλαμβάνουν με συνέπειες χειρότερες από το πρώτη φορά που πραγματοποίησαν το ίδιο ατόπημα.

Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, αγαπημένοι μου αναγνώστες, δεν ξέρω πώς να εκφράσω αυτό που έχω στο μυαλό μου για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Ίσως όμως μου είναι πιο εύκολο, να σας κάνω να  καταλάβετε  ποια είναι η προσωπική μου άποψη για την στάση που οφείλουμε να κρατάμε, με ένα παράδειγμα που θα σας θέσω:

«Φοιτητής: τι θα κάνεις πατέρα αν δεν πάω καλά στην εξεταστική που έρχεται; Πατέρας:  θα πάμε να φάμε έξω, γιατί θα είσαι πολύ στενοχωρημένος.»