Έχω ασχοληθεί και παλαιότερα με το θέμα
Του Κώστα Π. Μανιά
Έχω ασχοληθεί και παλαιότερα με το θέμα. Σήμερα όμως επαναλαμβάνεται όλο και περισσότερο. Με την ευκαιρία λοιπόν θα το μυρικάσω κι εγώ για μια ακόμη φορά. Πολλές φορές έχει γραφτεί αν το κράτος θα πρέπει να έχει ή όχι συνέχεια. Αν θα πρέπει δηλαδή τα σφάλματα του απερχόμενου κυβερνήτη, τις επαίσχυντες και ποταπές συμβάσεις του προς τρίτους θα πρέπει να τις κληρονομεί και να τις αναγνωρίζει ο επερχόμενος. Και βέβαια ένα κράτος αν θέλει να βγαίνει σοβαρό προς τα έξω πρέπει -επιβάλλεται- να έχει συνέχεια.
Για τα δυσβάσταχτα όμως χρέη με τα οποία φόρτωσαν τις πλάτες του λαού μας οι κάθε λογής ξένοι και ντόπιοι απατεώνες, είναι ένα άλλο ξεχωριστό πράγμα. Τα χρέη αυτά δεν δημιουργήθηκαν με καθαρές διακρατικές και άλλες συμφωνίες. Τα χρέη αυτά είναι καρπός βρόμικων συναλλαγών, από βρόμικους της ημεδαπής και αλλοδαπής παλιανθρώπους. Τα ποσά που φέρανε το χρέος μας σ’ αυτά τα δισθεόρατα ύψη δεν είναι μονάχα οι μίζες των βρόμικων συναλλαγών αλλά και η πολλαπλάσια -με αφορμή τις μίζες- υπερχρέωση των προμηθειών. Οι στρατιωτικές προμήθειες παράδειγμα που αποτελούν και τον κορμό του διογκωμένου χρέους, είναι η πιο βρόμικη συναλλαγή που έγινε ποτέ από της ίδρυσης του ελληνικού κράτους, διαχρονικά από όλους τους υπουργούς Άμυνας από το εβδομήντα τέσσερα και εδώ.
Αυτό δήλωσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης, μα ο μόνος που αντέδρασε με τον πρωτάκουστο τρόπο ήταν ο Μεϊμαράκης. Αεροπλάνα, τανκς κ.λπ. αξίας πολλών δισεκατομμυρίων, μας τα χρέωναν σε πολλαπλάσιες. Και αυτό χάρη στις μίζες που εισέπρατταν πολιτικοί και επίορκοι παρατρεχάμενοι.
Όσο λοιπόν δεν διαγράφονται, όσο υπάρχουν τέτοια χρέη αποτελούν καταισχύνη και όνειδος στο κράτος και στους πολιτικούς που τα δέχονται και τα αναγνωρίζουν.
Επειδή όμως οι εξουσίες που θα μπορούσαν να επιφορτιστούν το μεγάλο έργο της διαγραφής τέτοιων βρόμικων χρεών έχουν σαπίσει -θεσμοί και πρόσωπα- επειδή ο πολιτικός κόσμος έχει απαξιωθεί με τις συμπεριφορές του σε βάρος της χώρας και του λαού και επειδή η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου όχι να αγνοήσει στις διαπραγματεύσεις της αυτό το βρώμικο χρέος δεν κατάφερε, αλλά ούτε να συσχετίσει τα κλεμμένα και τις κατοχικές αποζημιώσεις της Μέρκελ δεν τόλμησε να απαιτήσει. Το μόνο που κατάφερε ήταν να μεθοδεύσει και να παρουσιάσει το Δ.Ν.Τ. σαν μονόδρομο στα χαλκεία των ΗΠΑ.
Για τους παραπάνω λόγους ο προδομένος λαός απαιτεί να φύγουν το ταχύτερο όλοι τους, πριν φέρουν τη χώρα στο δρόμο χωρίς επιστροφή. Και αυτή η πράξη την ύστατη στιγμή για τη χώρα θα είναι μια πράξη γενναιότητας, αφού τίποτα άλλο καλό δεν μπορούν να προσφέρουν στον τόπο.
Με την πράξη τους αυτή θα ενεργοποιηθούν καινούριες δυνάμεις από τη δεξαμενή του λαού μας να καταφέρουν ίσως αυτό που η ιδιοτέλεια των πολιτικών δεν επέτρεψε να γίνει. Δυνάμεις που το σάπιο σύστημα, οι σάπιοι πολιτικοί δεν επέτρεψαν ως τώρα να αναδειχθούν. Στο χρέος μας πρέπει να απομείνει μονάχα το καθαρό. Το βρόμικο, το συμφέρον και η αξιοπρέπειά μας επιβάλλουν να απαλειφθεί και αυτό μονάχα καθαροί άνθρωποι, καθαρά χέρια μπορούν να το πετύχουν.
