Συγκλόνισε το πανελλήνιο

Του Πέτρου Λυραντωνάκη

Συγκλόνισε το πανελλήνιο ο άδικος χαμός ενός συμπατριώτη μας στο κέντρο της Αθήνας. Λίγο πριν πάει τη γυναίκα του στο μαιευτήριο να γεννήσει δολοφονήθηκε από εποίκους –που στην «πολιτικά ορθή» ορολογία αποκαλούνται «οικονομικοί μετανάστες» - για να του πάρουν την κάμερα! Επειδή ο κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο είναι η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς καλλωπισμούς. Τα τελευταία 20 περίπου χρόνια η Ελλάδα δέχεται αλλεπάλληλα και ασταμάτητα κύματα μεταναστών τα οποία έχουν αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύνθεση της χώρας σε μεγάλο βαθμό. Σε βάθος χρόνου, και με δεδομένη την επί της ουσίας πολιτική ενθάρρυνση στην άφιξη ακόμα περισσοτέρων , είναι μαθηματικώς βέβαιο πως η χώρα θα μετατραπεί σε αφροασιατική αποικία, με πιθανή την ύπαρξη μια μερίδας ιθαγενών στο βαθμό που οι αφροασιάτες έποικοι θα ανεχτούν την παρουσία ιθαγενών. Λιγότερο από 100 χρόνια πριν, συμπαγείς Ελληνικοί πληθυσμοί κατοικούσαν σε όλη την ευρύτερη περιοχή (Μ. Ασία, Αίγυπτος, Αν. Ρωμυλία κλπ). Σταδιακά καταλήξαμε να κατοικούμε ως έθνος σχεδόν αποκλειστικά εντός του Ελληνικού κράτους και μέρους της Κύπρου. Τα τελευταία χρόνια με την ένταση, αλλά και την πολιτική ενθάρρυνση των ελληνόφωνων- και όχι ελληνικών-κυβερνήσεων, του εποικιστικού –και όχι μεταναστευτικού- φαινομένου ο Ελληνισμός κινδυνεύει να χάσει και το τελευταίο δημογραφικό του αποκούμπι: το Ελληνικό Κράτος! Το πρόβλημα δεν έγκειται απλά στην έλλειψη βούλησης να ανακοπούν οι εποικιστικές –και όχι «μεταναστευτικές» ροές- το πρόβλημα έγκειται στο ότι μια μεγάλη μερίδα του πολιτικού και παραπολιτικού κόσμου βλέπει την μετανάστευση περίπου ως ευλογία για διαφορετικούς λόγους.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση για να εξηγήσουμε λίγα πράγματα για τη φύση του κράτους. Στο μυαλό του μέσου πολίτη όταν λέμε Ελληνικό Κράτος εννοούμε το κράτος των Ελλήνων, Σουηδία το κράτος των Σουηδών, Ρωσία των Ρώσων κ.ο.κ., αυτή όμως η αντίληψη έχει ξεπεραστεί στην πολιτική θεωρία που ασπάζονται οι ελίτ που κυβερνούν τον Δυτικό κόσμο, του οποίου μαϊμουδίζοντας πασχίζουμε να γίνουμε μέρος και εμείς. Στη πολιτική σκέψη των ελίτ το κράτος είναι μια οικονομική διοίκηση, το οποίο οφείλει να είναι πολιτισμικά, εθνικά, θρησκευτικά άχρωμο. Η απομάκρυνση των στοιχείων εκείνων (καταγωγή, γλώσσα, πολιτισμός, θρησκεία) που συνέχουν μια κοινωνία και διασφαλίζουν την ύπαρξη ισχυρών κοινωνικών αντιστάσεων προωθείται με τον φερετζέ της «ανεκτικότητας στο διαφορετικό», της «υπέρβασης των στερεοτύπων» και λοιπών φτηνίαρικων συνθημάτων που προπαγανδίζει το καθεστώς, μέσα από τα mainstream ΜΜΕ, ΜΚΟ κλπ.  Ρόλος του κράτους στη σκέψη των ολιγαρχιών που παριστάνουν τις «δημοκρατικά εκλεγμένες» κυβερνήσεις, είναι η ρύθμιση καθαρά υλιστικών ζητημάτων (φόροι, συντάξεις κλπ) και η διασφάλιση ότι ο πληθυσμός –και όχι λαός- θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της υπερεθνικής πλουτοκρατίας. Η μετατροπή δηλαδή του κράτους σε κάτεργο του κεφαλαίου και του πολίτη σε άβουλο δουλοπάροικο μεσαιωνικού τύπου στο έλεος του διεθνούς ληστοσυμμοριτισμού. Τα παραπάνω αποτελούν τα «ιδανικά» του πρωθυπουργού της χώρας, ο οποίος διαστρέφοντας τις έννοιες μετονόμασε την ληστρική επιδρομή των τοκογλύφων στην Ελλάδα σε «σωτηρία της πατρίδας» και τον οικονομικό δοσιλογισμό σε « νέο πατριωτισμό».

Ανέφερα πριν ότι για την κυβερνώσα ελίτ το εποικιστικό δεν είναι ένα πρόβλημα που θέλουν να ανακόψουν αλλά αδυνατούν λόγω της δυσκολίας του, αντιθέτως είναι πολιτικό κεφάλαιο για το μέλλον. Το πρόβλημα για αυτούς είναι το πώς θα πειστεί ο ιθαγενής να δεχτεί να χάσει την πατρίδα του. Από την πληθυσμιακή αλλοίωση ωφελούνται αρκετοί διαφορετικοί χώροι που φαινομενικά είναι αντίθετοι έως εχθρικοί μεταξύ τους. Για να εξηγούμαστε: ωφελείται το κεφάλαιο, η αδιάκοπη έλευση νέων φτηνότερων εργατών με μηδενική συνδικαλιστική συνείδηση και χαμηλές απαιτήσεις διασφαλίζει χαμηλά μεροκάματα, ωφελείται ένα κομμάτι της αριστεράς που βλέπει στο πρόσωπο του ξένου το πρότυπο του προλετάριου, στερημένου από κάθε τι και φορέα της επαναστατικής ορμής που θα φέρει το λυτρωτικό τέλος του καπιταλισμού. Το ειρωνικό είναι πως το κεφάλαιο χρηματοδοτεί το κομμάτι εκείνο της αριστεράς που ασπάζεται τέτοιες πολιτικές ονειρώξεις μέσω αντιρατσιστικών ΜΚΟ, προβολής στα ΜΜΕ κλπ. Τροφοδοτεί δηλαδή τις ακίνδυνες πολιτικές φαντασιώσεις της αριστεράς  η οποία προσφέρει το «ανθρωπιστικό περιτύλιγμα» της συνέχισης της εκμετάλλευσης και, στο βαθμό που η προπαγάνδα είναι επιτυχής, την ενοχική σιωπή του ιθαγενούς υπό την απειλή της κατηγορίας για «ρατσισμό». Ωφελείται επίσης, το μέρος εκείνο του πολιτικού κόσμου που  βλέπει στο πρόσωπο του ξένου τον μελλοντικό ψηφοφόρο. Το ΠΑΣΟΚ με τεράστια εμπειρία και ανεπανάληπτη ιστορική επιτυχία στην εξαγορά ψήφων είδε στο πρόσωπο των μεταναστών τον μελλοντικό ψηφοφόρο και γι’ αυτό με ένα νομικό τερατούργημα άλλαξε το νόμο περί ιθαγένειας και θεσμοθέτησε τη συμμετοχή των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές. Οι αστείρευτες δεξαμενές ψηφοφόρων της Αφρικής και της Ασίας θα κρατούσαν το Παπανδρέϊκο 1000 χρόνια στην εξουσία, τώρα που ο διορισμός πέθανε και η ιστορική χρησιμότητα του ιθαγενούς τελείωσε για το ΠΑΣΟΚ.  Ευτυχώς το ΣτΕ έκρινε το νόμο αντισυνταγματικό και είμαστε εν αναμονή της οριστικής απόφασης της ολομέλειάς του.

Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό των χώρων που περιέγραψα παραπάνω; Μα φυσικά ότι όλοι μαζί αφορίζουν τον εθνικισμό! Αισθάνονται επίσης μια απέχθεια για τον ιθαγενή πληθυσμό της χώρας, ο οποίος στα μάτια τους είναι είτε τεμπέλης, κλέφτης και διεφθαρμένος (κυβέρνηση), είτε ακριβός εργάτης με υπερβολικές απαιτήσεις (κεφάλαιο), είτε ρατσιστής (αριστερά). Διακατέχονται από μια αλαζονική έπαρση και αισθάνονται ότι είναι οι ηθικοί «γίγαντες» σε μια χώρα διεφθαρμένων ρατσιστών «νάνων». Μετά την άγρια δολοφονία του Μανώλη Καντάρη στην Αθήνα, οι διάφοροι ανθρωπισταράδες του Κολωνακίου και της Εκάλης βγαίναν στα κανάλια και ανησυχούσαν για την «ακροδεξιά» και τις κινήσεις αυτοπροστασίας των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας! Ο δε Υπουργός Προ. Πο. με μια καταγέλαστη ανακοίνωση διαπίστωνε «μείωση της εγκληματικότητας στο κέντρο»!

Αν σε κάτι φταίει ο μέσος Έλληνας κάτοικος του κέντρου της Αθήνας είναι ότι άργησε να αντιδράσει, θα αντιπαρέλθω τις κοινοτυπίες και τις ευχές για σύλληψη των δραστών κλπ. Μακάρι να γίνει, αλλά δε λύνεται το πρόβλημα. Αυτό που εύχομαι είναι να τιμωρηθούν κάποια στιγμή οι ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ της δολοφονίας του 44χρονου Μανώλη, όλοι αυτοί που χρόνια τώρα ξέρναγαν πολυπολιτισμική προπαγάνδα στα ΜΜΕ, στα σχολεία, στη βουλή.

Πάει το μυαλό σας σε κάποιους;