….Έχουμε και λέμε λοιπόν..
Του Χαρ. Ν. Κοκονά
….Έχουμε και λέμε λοιπόν.. Μας αρέσει , δε μας αρέσει , η Ελλάδα , η χώρα μας δηλαδή η πατρίδα μας , χρωστάει περίπου 350 δις Ευρώ και , ενώ υπάρχει αυτό το χρέος ,ακόμα έχουμε ιδιαίτερα σημαντικά ετήσια ελλείμματα . Αυτό , πολύ απλά , σημαίνει το χρέος αυξάνεται καθημερινά , αφού για να λειτουργήσει το κράτος και να υπάρχου οι ελάχιστες δυνατές λειτουργίες και πρωτοβουλίες , συνεχίζουμε να δανειζόμαστε . Διαφορετικά , δε θα είχαμε ανάγκη και τα 110 δις από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ που αναθεματίζουμε.
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε. Ποιοι είναι αυτοί που «πρέπει να δούμε»? Μα , φυσικά , όλοι μας ! Ως γνωστόν , μια χώρα δεν αποτελείται από έναν πρωθυπουργό ή κάποιους περισσότερο ή λιγότερο ικανούς υπουργούς , περισσότερο ή λιγότερο διεφθαρμένους πολιτικούς. Βρισκόμαστε δε και στην ώρα μηδέν ή μάλλον βρισκόμαστε σε μια νέα φάση , αφού το τοπίο δείχνει να ξεκαθαρίζει από τις αποφάσεις των πρόσφατων συνόδων κορυφής , σχετικά με το τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε.
Η διάχυτη αίσθηση ότι αρκεί μια προσπάθεια ενός ή δύο ετών και μετά όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχή , αποδεικνύεται τουλάχιστον όνειρο καλοκαιρινής νύχτας. Πρέπει λοιπόν τα μανίκια να μείνουν σηκωμένα για αρκετά χρόνια. Από ποιους ? Από όλους! Αν συνεχίσουμε το 60% να μην πληρώνει φόρους και από το υπόλοιπο 40% οι περισσότεροι να φοροδιαφεύγουν …..Αν συνεχίσουμε να έχουμε το δημόσιο τομέα με 800.000 μόνιμους υπαλλήλους (πλην ΔΕΚΟ) , με τεράστιες μάλιστα διακυμάνσεις και διαφορές στις μισθολογικές καταστάσεις…. Αν συνεχίσουν οι τράπεζες και οι ισχυροί επιχειρηματικοί κύκλοι να μην επενδύουν… Αν συνεχίσουμε να είμαστε κράτος-πρότυπο γραφειοκρατίας και διαφθοράς…. Αν συνεχίσουμε να έχουμε την παραγωγικότητα που έχουμε….
Αν όλα αυτά συνεχιστούν ως έχουν , τότε ασφαλώς δεν έχουμε καμία ελπίδα. Δεν μπορεί να υπάρχει ελπίδα ότι προσπάθεια και να κάνει η οποιαδήποτε κυβέρνηση. Η θα φτιαχτεί το κράτος από όλους μας , που δε θα επιβραβεύει τον τεμπέλη , τον μιζαδόρο , τον αεριτζή , τον αραχτό , μάλλον θα ζήσουμε τραγικές καταστάσεις και μάλιστα πολύ σύντομα. Εδώ βέβαια αρχίζει μεγάλη συζήτηση. Πολλοί ζητούν να πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν. Άλλοι αναρωτιούνται τι φταίνε οι ίδιοι και άλλοι καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση τους παίρνει τα λεφτά και ότι τους εξαθλιώνει.
Ασφαλώς , όλοι έχουν δίκιο με την έννοια , αν αυτοί που βασικά φωνάζουν , δεν είναι ούτε άνεργοι , ούτε απολυθέντες του ιδιωτικού τομέα , ούτε οι επαγγελματίες που κλείνουν τα μαγαζιά τους. Ωστόσο , καλό θα ήταν να υπάρχει η στοιχειώδης αυτογνωσία , αίσθηση ευθύνης και ειλικρίνειας . η διαφθορά , για παράδειγμα , έχει συντελέσει αδιαμφισβήτητα στην κατάσταση που δημιουργήθηκε.
Ωστόσο , ας παραθέσουμε ένα και μόνο στοιχείο και ας εξαγάγει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Ας πάμε στον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό λοιπόν. Το 70% διατίθεται στη μισθοδοσία και λειτουργία του δημοσίου τομέα , το 20% στην αποπληρωμή δανείων και το 10% για όλα τα άλλα .τα συμπεράσματα αφήνονται για τον κάθε έναν από μας .Αυτή είναι η κατάσταση και το πολιτικό σύστημα οφείλει πριν απ’ όλα να εμπνεύσει πίστη , αισιοδοξία , θέληση για σκληρή δουλειά και δημιουργία , αίσθηση ότι είμαστε αποφασισμένοι να πιάσουμε τον ταύρο απ’ τα κέρατα.
Αυτό σημαίνει ότι και το συνδικαλιστικό κίνημα αφήνει κατά μέρος αντιλήψεις προηγούμενων δεκαετιών , ότι οι επιχειρηματίες δεν κοιτάνε μόνο την πάρτη τους και ότι οι διανοούμενοι της χώρας συμβάλλουν πρακτικά με ιδέες και προτάσεις. Χρειάζεται , επομένως , ένα συμβόλαιο τιμής και σωτηρίας της χώρας. Διαφορετικά τα πράγματα είναι σκούρα , το δε πολιτικό σύστημα θα φανεί αδύναμο να υπερασπιστεί ακόμα και την ύπαρξή του.
Αν μη τι άλλο , θα πρέπει όλοι να προβληματιστούν και να προβληματιστούμε με την ασυδοσία δράσης δήθεν αγανακτισμένων που πετάνε γιαούρτια , προπηλακίζουν θρασύδειλα πολιτικούς και φωνάζουν φασιστικά επί της ουσίας συνθήματα του επιπέδου ….»να καεί , να καεί το μπ….. η Βουλή».
Η αδυναμία του πολιτικού κόσμου να πείσει , τροφοδοτεί τέτοιες αντιδημοκρατικές φασίζουσες συμπεριφορές που κάποτε χαρακτήριζαν μόνο το χώρο της άκρας Δεξιάς και των παρακρατικών οργανώσεων , ενώ τώρα τις υπερασπίζονται «γιαλαντζί» αριστεροί .Αν ,μη τι άλλο , το πολιτικό σύστημα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι , όταν σηκώνεται τσουνάμι , τα παρασύρει όλα….
