Όλη η φύση μιλά και τραγουδά
Του Μανώλη Σκαρσουλή
Όλη η φύση μιλά και τραγουδά και είναι μελωδική. Όλα τα πράγματα ψιθυρίζουν, στενάζουν, γογγύζουν, κελαηδούν, σφυρίζουν, μουγκρίζουν, ουρλιάζουν, βρυχώνται, κλαυθμηρίζουν, στριγκλίζουν, θρηνούν ή παραπονιούνται. Η φωνή του γρύλου, του τριζονιού και του βάτραχου, το κροτάλισμα των σκίουρων καθώς καλεί το ένα το άλλο, και όλοι οι ήχοι των ζώων είναι μια προσευχή. Αυτό είναι και η ανθρώπινη φωνή. Να γιατί οι μοναχοί είναι στην ενατένισή τους σιωπηλοί. Έχουν αφιερώσει τις φωνές τους να τραγουδούν μόνο εν χορώ, διότι έχουν κατανοήσει πως η φωνή είναι μια προσευχή.
Όλη η φύση απαρτίζεται από σύμβολα και κάθε σύμβολό της έχει το δικό του νόημα. Η τροχιά των μετεωριτών στον ουρανό, το μονοπάτι που στο πέρασμά τους χαράζουν πάνω στην άμμο τα μαλάκια, οι σχηματισμοί των αποδημητικών πουλιών τα φθινοπωρινά δειλινά, το διάβα του ήλιου μέσα από τον ζωδιακό κύκλο, οι κύκλοι της ζωής του κέδρου που είναι εγκάρσια χαραγμένοι στον κορμό του και σημαδεύουν τις εποχές της άνοιξης και του χειμώνα, οι ακανόνιστες αιχμές που η αστραπή διαγράφει στον ουρανό και οι κορδέλες των ποταμών στις αεροφωτογραφίες –όλα είναι σημεία που κουβαλούν ένα μήνυμα για όσους μπορούν να το διαβάσουν. Οι άνθρωποι που συγκινούνται κοιτάζοντας αυτά τα σημεία αλλά δεν τα κατανοούν, επειδή δεν γνωρίζουν πως όλη η φύση είναι γραμμένη γι’ αυτούς είναι σαν τη χωριατοπούλα που της αρέσει να κοιτάζει την καλλίγραμμη γραφή στην επιστολή που έφτασε στα χέρια της, αλλά επειδή δεν ξέρει ανάγνωση, δεν γνωρίζει πως αυτά τα σημάδια πάνω στο χαρτί είναι ερωτικό γράμμα του πρίγκιπα προς εκείνη.
Φτιάξαμε θεούς κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας., επειδή ο Θεός πρώτος μας έπλασε κατ’ εικόνα και ομοίωση δική Του. Ο λόγος που υπάρχει η ανθρώπινη αγάπη είναι επειδή το ανθρώπινο πρόσωπο είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση του προσώπου του Θεού. Αγαπούμε τον Θεό στα πρόσωπα των συνανθρώπων μας. Κάθε ανθρώπινο πρόσωπο είναι ένα πέπλο. είναι το ακάλυπτο πρόσωπο του Θεού αυτό που δεν μπορούμε να δούμε και να ζήσουμε πίσω από το πέπλο.
Το πρόσωπο του Θεού μέσα μας είναι το πρόσωπο του Χριστού. Το πρόσωπο αυτό είναι αποτυπωμένο στα πρόσωπά μας, όπως ήταν αποτυπωμένο στο «πέπλο της Βερονίκης». Αυτό το πρόσωπο είναι αποτυπωμένο σε καθετί αγαπητό, στο πρόσωπο κάθε γυναίκας και κάθε άνδρα. Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος διηγείται στα γραπτά του την ιστορία κάποιου που όποτε έβλεπε μια όμορφη γυναίκα, φλεγόταν από αγάπη Θεού και αναλυόταν σε δάκρυα, υμνώντας Εκείνον.
Ο θείος λόγος αποκαλύπτεται σε μας μόνο εν ησυχία.
Βρίσκεται στα κατάβαθα κάθε πλάσματος και βαθειά μέσα μας συνάμα. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να τον βρούμε, δεν χρειάζεται να βγούμε έξω από τον εαυτό μας. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να βρούμε την ευτυχία,. το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε τον εαυτό μας. Πρέπει μόνο να κατέβουμε βαθιά μέσα στον εαυτό μας και να βρούμε την εν Θεώ ταυτότητά μας.
