Η συλλογή πτωμάτων από το φονικό τσουνάμι στην Ιαπωνία συνεχίζεται

Του Νίκου Πολιουδάκη

Πτυχιούχος Επικοινωνίας & ΜΜΕ

Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Η συλλογή πτωμάτων από το φονικό τσουνάμι στην Ιαπωνία συνεχίζεται, ενώ η ανησυχία στην τοπική, αλλά και την παγκόσμια κοινότητα για το τι μέλει γενέσθαι με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες παραμένει. Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος στη Λιβύη μαίνεται.

Οι «Σύμμαχοι»/ Ευρωπαϊκοί Εταίροι, εξαιρουμένης της «Μερκελικής» Γερμανίας, πραγματοποιούν επιδρομές στη γειτονική Λιβύη σε στήριξη(;) των αντικαθεστωτικών δυνάμεων που μάχονται τον δικτάτορα Καντάφι και επιδιώκουν την ανατροπή του. Η Γερμανία, αν και πρωτεργάτης σαν Δ. Γερμανία μαζί με τη Γαλλία της δημιουργίας της ΕΚΑΧ, με σκοπό την από κοινού διαχείριση των βιομηχανιών άνθρακα και χάλυβα στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και πρώτη δύναμη της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφάσισε να βγάλει την ουρά της απ' έξω σε ό, τι αφορά την απόφαση των χωρών/μελών Ε.Ε.-NATO για εμπλοκή στα τεκταινόμενα της Λιβύης. Η στάση αυτή της Γερμανίας δείχνει απλώς το δημοκρατικό δικαίωμα να μη συμμετάσχει σε έναν εμφύλιο άλλης χώρας ή το ότι στον οργανισμό που αποκαλείται «Ευρωπαϊκή Ένωση» η ίδια αποτελεί «κράτος εν κράτει» και σε πρώτη ευκαιρία το επιδεικνύει στους υπολοίπους απαρτίζοντες; Η γενικότερη στάση πάντως της Γερμανίας, αν κοιτάξει κανείς και την αντιμετώπιση του θέματος της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, συνηγορεί υπέρ του δευτέρου.

Από την άλλη, τις νατοϊκές επιχειρήσεις στην Αφρικανική χώρα ξεκίνησε αυτοβούλως η Γαλλία, όπως ειπώθηκε από τα ΜΜΕ, και τη σκυτάλη παρέλαβαν οι δυνάμεις των ΗΠΑ, σε μια περιοχή άσχετη για αυτές γεωγραφικά, άλλα πάντα σχετική συμφεροντολογικά (βλ. Κόσσοβο, Σερβία, Ιράκ, Αφγανιστάν....). Την Τρίτη σημειώθηκε πτώση αμερικανικού αεροσκάφους, πτώση που σύμφωνα με όσα διέρρευσαν δεν οφειλόταν σε αντιαεροπορικά πυρά των δυνάμεων του Καντάφι, αλλά σε μηχανική βλάβη του αεροσκάφους. Επίσης, όλως περιέργως, δεν έχουμε ακούσει για μεγάλο αριθμό νεκρών αμάχων. Τόσο «αναίμακτο» πόλεμο καιρό είχαμε να δούμε.

Η Ελλάδα φυσικά δεν είχε τα περιθώρια να απέχει ως «σύμμαχος». Και μόνο να αναλογιστεί κανείς την υφιστάμενη αμερικανική βάση στη Σούδα φτάνει. Ωστόσο, ο ρόλος της Ελλάδας είναι συνδρομητικός προς τις δυνάμεις που επιχειρούν ενεργά σε αυτόν τον πόλεμο, σύμφωνα με τα όσα βγαίνουν προς τα έξω. Φτάνει να δούμε πόσο ανενεργή θα σταθεί η χώρα μας, αν θεωρητικά κινδυνεύσουμε από τη έκρυθμη κατάσταση στην περιοχή. Αν και εξυπηρετούμε ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ανήκουμε στο NATO και δυστυχώς «χορεύουμε».

Τις μέρες αυτές τα πυρηνικά κατά κάποιο «βολτάρουν» στην περιοχή μας, εφόσον αμερικάνικο πυρηνοκίνητο επισκέπτεται το κρητικό «ορμητήριο» των Αμερικανών και επιχειρεί στην περιοχή του Λιβυκού. Επανερχόμενοι στην τραγωδία της Ιαπωνίας, δεν πρέπει να ξεχνούμε τους 50 επιστήμονες και τεχνικούς που εδώ και μέρες εκτίθενται καθημερινά σε ραδιενέργεια, προκειμένου να διορθώσουν όσο γίνεται τις βλάβες στα πυρηνικά εργοστάσια και την αποφυγή περαιτέρω δυσμενών καταστάσεων για τους Ιάπωνες και τον κόσμο ολόκληρο. Από τις λίγες φορές που οι λίγοι θυσιάζονται για τους πολλούς, όταν στην εξέλιξη της ανθρωπότητας οι λίγοι ευημερούν και φροντίζουν μόνο για τους εαυτούς τους...