Νηστεύω από το αρχαίο

Του Νίκου Πολιουδάκη

Πτυχιούχος Επικοινωνίας & ΜΜΕ

Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Νηστεύω [από το αρχαίο νηστεύω

Λαμβάνοντας υπόψη την πρώτη και αρχέγονη σημασία του ρήματος προκύπτει το συμπέρασμα ότι κανείς δε νηστεύει επί της ουσίας, καθώς κανείς δεν μένει άσιτος -πέρα από αυτούς που πραγματικά δεν έχουν να φάνε και δεν αποτελεί το γεγονός αυτό επιλογή τους. Λαμβάνοντας υπόψη τη δεύτερη, δοσμένη από την εκκλησία, έννοια του ρήματος, νηστεύει όποιος τις περιόδους νηστείας δεν καταναλώνει κρέας, ψάρι, αυγό, γάλα, τυροκομικά, λάδι κλπ.

Η δεύτερη αυτή σημασία, ωστόσο, που αποτελεί και την επικρατούσα στη ζωή των ορθόδοξων πιστών χριστιανών, έχει παρεξηγηθεί. Δεν αποτελεί αμαρτία αν κάποιος πιστός αναγκαστεί ή τύχει να γευτεί κάποια από τις «απαγορευμένες» τροφές τις περιόδους νηστείας που έχει ορίσει η θρησκεία μας. Δεν είναι σκοπός της θρησκείας να εκβιάσει και να εκφοβίζει.

Μοναδικός στόχος της είναι η ανάγκη για μια εγκρατή στάση -οργανική αλλά και πνευματική- από τους ανθρώπους, με την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών τους σε συγκεκριμένες εποχές τους έτους και τον περιορισμό της ανθυγιεινής στάσης ζωής και τις καθημερινές κρεπάλες. «Νηστεία και προσευχή» έλεγαν και λένε οι πατέρες της εκκλησίας. Η χριστιανική νηστεία έχει αλληγορική σημασία, παραπέμποντας στον ασκητισμό μέσα από το παράδειγμα του Χριστού, ο οποίος παρέμεινε στην έρημο επί 40 ημέρες νηστικός και χωρίς νερό.

Ειδικά στη σύγχρονη εποχή, που οι τρελοί ρυθμοί, το άγχος και η κακή διατροφή αρρωσταίνουν έως και εξουδετερώνουν ανθρώπους, η μερική νηστεία, ως ελάχιστη μεταβολή καθημερινής συμπεριφοράς, καταντά αναγκαία και επιβάλλεται. Από πιστούς και άπιστους. Διότι αμαρτία, σύμφωνα και με τις διδαχές της εκκλησίας, δεν αποτελεί η κατανάλωση κρέατος ή γάλακτος σε μέρες μη επιτρεπόμενες, αλλά η αδυναμία να επιβάλλεται κάποιος στον εαυτό του, να είναι εγκρατής και να περιορίζει τα «θέλω» του. Έστω τα διατροφικά...

Υ.Γ. Επειδή «μαζί δεν τα φάγαμε», καλό θα είναι να νηστέψουν λίγο τώρα τη Σαρακοστή τουλάχιστον, αυτοί που τα «έφαγαν μαζί με τους λίγους που τάισαν». Στη Γαλλία ο Ζακ Σιράκ διώκεται για μόλις 28 ρουσφετολογικές προσλήψεις προσώπων στο δημόσιο και μάλιστα πριν 30 περίπου χρόνια. Αλήθεια, πόσοι πρέπει να διωχθούν στη χώρα μας για αντίστοιχα πελατειακά φαινόμενα; Κάποιοι εδώ φαίνεται πως δε νήστεψαν ποτέ...