Είναι δύσκολο να καταλάβω αυτή τη «μόδα» με τους δήθεν «αγανακτισμένους πολίτες»
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Είναι δύσκολο να καταλάβω αυτή τη «μόδα» με τους δήθεν «αγανακτισμένους πολίτες» που εμφανίζονται σε δημόσιες εκδηλώσεις όπου παρίστανται Κυβερνητικά στελέχη και επιχειρούν να τις διαλύσουν. Όχι πως μ’ ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν ο «Χ» πολιτικός αποδοκιμαστεί δημοσίως αν όντως έχει προκαλέσει με τη συμπεριφορά του Ούτε γιατί είναι έξω από , τα μέχρι τώρα , γενικώς παραδεκτά όρια της πολιτικής δεοντολογίας και ηθικής . Αλλά , κυρίως , γιατί ανοίγει μια «φάμπρικα» που δεν έχει τέλος.
Αν , για παράδειγμα , ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπολύει οπαδούς του να διακόψουν μια εκδήλωση στην οποία ομιλεί ο Πρωθυπουργός , επειδή αυτό προκρίνει η Κουμουνδούρου ως τακτική για να βγάλει το κόμμα στον αφρό , υποθέτω ότι μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα συμβεί αν αύριο εμφανιστούν σε μια ομιλία του Τσίπρα ή του Αλαβάνου μερικοί «αγανακτισμένοι πολίτες» και ασκήσουν το ίδιο δικαίωμα διαμαρτυρίας για όσα υποστηρίζουν ή και κάνουν ηγέτες της «πάλε ποτέ» ανανεωτικής Αριστεράς. Η αν , ας πούμε συνοδέψουν τη διαμαρτυρία τους πετώντας γιαούρτια , μη αντέχοντας τις γελοιότητες περί μετατροπής της πλατείας Συντάγματος , σε πλατεία Ταχρίρ.
Κατά τη γνώμη μου , αυτή η ιστορία , είναι βαρέλι δίχως πάτο. Και οι εμπνευστές της καλά θα κάνουν να αναλογιστούν που μπορεί να οδηγήσει… Οι δε παλαιότεροι εκ των συντρόφων τους , ας τους πουν ότι η Αριστερά έχει πληρώσει με αίμα τους «αγανακτισμένους πολίτες» σε εποχές πολύ σκληρές για τη Δημοκρατία .
Γιατί λοιπόν θέλουν , ντε και καλά , να μας ξαναγυρίσουν στη εποχή της «καρφίτσας»?
