Ο Φεβρουάριος ετοιμάζεται να αποχωρήσει και  περιμένουμε καρτερικά το Μάρτιο.

Ο Φεβρουάριος ετοιμάζεται να αποχωρήσει και  περιμένουμε καρτερικά το Μάρτιο. Ίσως για τα Ελληνικά δεδομένα είναι ο πιο «τρελός» και «ανέμελος» μήνας του χρόνου. Όλοι περιμένουν τα καρναβάλια… Τα παιδία μπορούν να υποδυθούν τους αγαπημένους τους ήρωες, οι νέοι έχουν ακόμα μια αφορμή για ξεφάντωμα και οι μεγάλοι μπορούν, έστω και για λίγες μέρες να ξεφύγουν από την ρουτίνα της καθημερινότητας.

Όπως όλοι ξέρουμε το χαρακτηριστικό των καρναβαλιών είναι οι μεταμφιέσεις, δηλαδή η δυνατότητα που σου δίνεται να υποδύεσαι κάτι ή κάποιον άλλο/ν  και να μην σε θεωρούν τρελό.

Οι μεταμφιέσεις δεν είναι πρωτοτυπία της Ελλάδας. Σε πολλές χώρες  ανά τον κόσμο παρουσιάζεται το φαινόμενο της μεταμφίεσης. Βέβαια σε κάποια μέρη του κόσμου οι μεταμφιέσεις γίνονται για διαφορετικούς λόγους και δεν γιορτάζονται με τους ίδιους τρόπους.

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο κλίμα λοιπόν, που όλοι τρέχουν να σώσουν την χώρα και προτείνουν αναχρονιστικές προτάσεις ίσως θα μπορούσα και εγώ να προτείνω κάτι…

Μιας και περιμένουμε τα καρναβάλια η ‘αγαπημένη’ πολιτική και πολιτειακή ηγεσία θα μπορούσε κάλλιστα να μεταμφιεστεί. Το σύνολο λοιπόν αυτών των ανθρώπων που ‘μπαινo – βγάζουν’ την χώρα από τη κρίση θα ήταν καλό να γίνουν έστω και για λίγο κάτι που δεν είναι, δηλαδή πολίτες.

Να πάνε σε κάποια δημόσια υπηρεσία(τόσες έχουμε άλλωστε), να προσπαθήσουν να βρουν το δίκιο τους στα δικαστήρια και όχι στη βουλή, να δουν πως είναι όταν σου χτυπάει την πόρτα η ανεργία και γενικά θα ήθελα έστω και λίγο τα ταλαιπωρηθούν με πραγματικά προβλήματα, με προβλήματα που έρχεται αντιμέτωπος καθημερινά ο πατέρας μου, η θεία μου, ο φίλος μου, ο συνάνθρωπος μου.  Έτσι για το ‘γαμώτο’ έτσι γιατί αυτοί οι άνθρωποι θεωρητικά είναι εκπρόσωποί μας.

Πολλοί θα πουν: “ Αυτοί οι καρνάβαλοι οι πολιτικοί φταίνε για όλα…”. Μην βιαστείτε  όμως μη να τους παρομοιάσετε με τον βασιλιά καρνάβαλο γιατί αυτόν στο τέλος τον καίμε –  οι δικοί μας, μάλλον θα έχουν διαφορετική τύχη…