Μια αντίθετη άποψη
Μια αντίθετη άποψη
Το καρναβάλι είναι έθιμο που συνδέεται με τις απόκριες και που γίνεται σε πολλά μέρη του κόσμου και είναι αποδεκτό και πολύ ενδιαφέρον. Όταν χρησιμοποιήσεις την
φράση «είσαι για τα καρναβάλια» για κάποιον ή την φράση « είσαι καρνάβαλος» σαφώς έχει αρνητική σημασία. Στην πόλη του Ρεθύμνου, βέβαια όχι στα όρια του διευρυμένου σημερινού δήμου, τα τελευταία χρόνια γίνεται ένα καρναβάλι , για το οποίο τα χωριά και τα λαγκάδια, τα βουνά και οι παραλίες ουδεμία ευθύνη φέρουν.
Ολόκληρη η ευθύνη ανήκει στην πόλη και έτσι επάξια παίρνει και τη θέση μιας πόλης για τα καρναβάλια, μιας πόλης που έχει γίνει καρνάβαλος. Και αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να σκεφτεί κανείς όταν βλέπει παντού και καθημερινά την κατάντια αυτής της πόλης. Μιας πόλης που θα θέλαμε να έχει μια καλύτερη τύχη. Μιας πόλης που τόσες δεκαετίες δεν είχε την τύχη να την αγαπήσουν οι άνθρωποί της και να ασχοληθούν με αυτή άλλοι εκτός από εκείνους που δεν είχαν άλλους στόχους εκτός από τις ιδιοτέλειες τους . Σήμερα που η πόλη και ο νομός ολόκληρος βρίσκονται κυριολεκτικά στον πάτο, εκεί τοποθετούν οι στατιστικές την παραγωγικότητα , που η ανεργία ανεβαίνει και που οι μετανάστες ,νόμιμοι και παράνομοι , κάθε πρωί στην κεντρική πλατεία και όχι μόνο το υπενθυμίζουν, η πόλη μας ασχολείται με το καρναβάλι και ένα κομμάτι έστω από το κοινωνικό δυναμικό της τουλάχιστον θεωρεί ότι κάτι κάνει.
Τα πρώτα χρόνια που το καρναβάλι γινόταν στην πόλη κατέβαινα και παρατηρούσα
τα δρώμενα. Στ’ αρχικά βήματα του εθίμου αυτού κάτι η σάτιρα , κάτι η γενικότερη ατμόσφαιρα , λίγο το κέφι το υποτιθέμενο, με έφερναν ως θεατή της παρέλασης αυτής. Μετά όμως η επανάληψη, η απουσία πρωτοτυπίας, η πλαστικούρα, η βαρετή πορεία του πλήθους και το σπουδαιότερο η ώρα που γινόταν, δηλαδή την ώρα που στο σπίτι σου ή όπου έχεις αποφασίσει να περάσεις με την παρέα σου τρώγοντας και διασκεδάζοντας πραγματικά έπρεπε να τα σταματήσεις όλα και να κατέβεις στην πόλη, ήταν αρκετό για μένα, και για άλλους πιστεύω, μια δυο ματιές στην τηλεόραση για το θέαμα αυτό. Τα τελευταία δέκα χρόνια μιας και έλειπα από την πόλη δεν συνέβη ούτε αυτό.
Σήμερα σε μια εποχή που η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη στιγμή της , που οι πολίτες βιώνουν το αδιέξοδο μιας καταστροφικής πολιτικής δεκαετιών, που φθαρμένα πρόσωπα μας κοροϊδεύουν κατάφωρα , που είναι στα σίγουρα μια χώρα περίγελος, μια χώρα για τα καρναβάλια, το έθιμο έρχεται για να τονίζει ακόμα πιο πολύ την κατάντια και τον εξευτελισμό. Θα μπορούσε να πει κανείς πως έτσι τουλάχιστον κάποιοι θα διασκεδάσουν, θα εκτονωθούν , ακόμα ίσως και να ερωτευθούν συμμετέχοντας σ’ αυτές τις ομάδες και ετοιμάζοντας αυτά τα οποία ετοιμάζουν. Μόνο με αυτή την ερμηνεία κάπως μπορώ να αποδεχτώ τα δρώμενα αυτά. Γιατί αυτό που βλέπω τις τελευταίες μέρες είναι απογοητευτικό. Σε διάφορα σημεία της πόλης υλικά που θα παρέπεμπαν σε καρναβάλι , πλην όμως κακόγουστα και θλιβερά. Κάποια συμβάντα εδώ και εκεί με αναιμική συμμετοχή , των οποίων η διαφήμιση στον τύπο και στο διαδίκτυο είναι αντιστρόφως ανάλογη με αυτό που ακριβώς είναι.
Και αν όλη αυτή η διαδικασία επιχορηγείται από το δήμο, για να εκτονώνονται οι διάφορες ομάδες με αυτό τον τρόπο, αυτό είναι στη φάση αυτή απαράδεκτο. Αν με τέτοιες δραστηριότητες και με τη σχετική τους προβολή επενδύει η πόλη στην ανάπτυξή της, στους τουρίστες δηλαδή, πραγματικά εδώ χρειάζεται μικρό καλάθι. Αν το ρεθεμνιώτικο καρναβάλι οργανώνεται και σκοπεύει κάπως να κινηθούν ξενοδοχεία και ταβέρνες, αυτό αποδεικνύεται πολύ λίγο και για την επιχειρηματική αυτή δραστηριότητα ,αλλά και για το σύνολο. Πρόκειται για εκμετάλλευση και θα έλεγα μάλιστα ελάχιστα αποδοτική. Και δεν θα αποφύγω το σχόλιο για το που οδήγησαν την πόλη ,που θα μπορούσε να έχει μια από τις πρώτες θέσεις στον τομέα του τουρισμού οι ξενοδόχοι και οι ταβερνιάρηδες που την εξουσιάζουν μαζί με κάποιους εργολάβους που την τσιμέντωσαν. Οι ξενοδόχοι που καταπάτησαν τις ακτές και συνεχίζουν , οι ταβερνιάρηδες που έβγαλαν τα τραπέζια τους παντού και που μας έχουν αφήσει και τους γόνους μαζί με τα αυθαίρετά τους. Κι όταν οι χρονιές για αυτούς είναι κακές , έτσι που κατάντησαν την πόλη , έχουν και το κράτος για να βολεύονται , αρπάζοντας τον δημόσιο πλούτο ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι ή ως προνομιακοί συνομιλητές της εξουσίας. Αν λοιπόν αφήνουμε να ωφεληθούν αυτοί από δρώμενα όπως το καρναβάλι τότε ακόμα μια φορά είμαστε άξιοι της τύχης μας.
Το Ρέθυμνο είναι ένα χωριό στο οποίο γνωρίζονται όλοι. Και αυτό που καθημερινά παρακολουθούμε με τα σκάνδαλα, τις μίζες, την λεηλασία του εθνικού πλούτου από την κεντρική πολιτική σκηνή έρχεται και δένει με την μικρή μας πόλη, το χωριό αυτό που ζούμε. Ποιοι αλήθεια ωφελήθηκαν τόσα χρόνια εδώ από την καταπάτηση των δημόσιων χώρων , ποιοι εισέπραξαν τα ενοίκια που τώρα θα κοπούν , ποιοι κατέχουν τις διάφορες θέσεις πουλώντας τα φύκια τους σαν μεταξωτές κορδέλες. Και εδώ όλοι έχουν όνομα και είναι γνωστό ποιοι οδήγησαν την πόλη στο σημείο να της αξίζει μόνο ένα καρναβάλι. Πίσω από τις μάσκες και τον άχρηστο πλαστικό συρφετό made in china βρίσκονται τα ίδια πρόσωπα. Πρόσωπα που ακόμα κι αν ηλικιακά είναι νεότερα μέσα τους βαθιά είναι γερασμένα, τόσο που δεν ανταποκρίνονται ούτε στα μέτρα που απαιτεί το πραγματικό καρναβάλι. Πρόσωπα που ευθύνονται για το πνευματικό κενό που βιώνει η πόλη, για την αισθητική και κοινωνική υποβάθμισή της. Κι αν το τέλος σ’ έναν δήμο ,όπως στον «Νικηφόρο Φωκά» , είναι θλιβερό , στην πόλη του Ρεθύμνου η κατάσταση είναι τραγική. Υπήρξε μια ομορφιά σ’ αυτή την πόλη και αυτή η ομορφιά κυνηγήθηκε και εξαφανίστηκε, ενώ θα μπορούσε να φτάσει κάπου αλλού για το καλό όλων. Τα συμφέροντα των λίγων , και εδώ βρίσκεται η τραγικότητα, έριξαν τον τόπο στα τάρταρα. Η τραγικότητα αυξάνεται ακόμα περισσότερο όταν ξέρουμε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν , όπως γράφει ο Καβάφης.
Τώρα μια ιδέα, μια πρόταση που θα είχε και μια πρακτική σημασία και θα συντελούσε εξίσου στην ομαδικότητα και την διαπαιδαγώγηση στην μικρή μας πόλη. Όπως ενθουσιάζονται μικροί και μεγάλοι, όσοι το παθαίνουν αυτό, με το καρναβάλι, μακάρι να συνέβαινε το ίδιο και να οργανώνονταν για βάψουν και να καθαρίσουν την μικρή μας πόλη και να την ετοιμάσουν να υποδεχτεί σωστά τους τουρίστες που περιμένουμε και που αποτελούν και το μόνο τρόπο για εξοικονομήσουμε κάτι στους χαλεπούς αυτούς καιρούς. Όσο για την αισθητική και κοινωνική υποβάθμιση της πόλης χρειάζονται σελίδες ολόκληρες.
Υ.Γ. Χθες Τρίτη 22.02 έτυχε να βρίσκομαι στον Πλάτανο όταν μια ομάδα έκανε, λένε , καντάδα. Μάλλον μπερδεμένοι θα ήταν γιατί το θέαμα περισσότερο προς Μεγάλη Παρασκευή έφερνε και όχι προς απόκριες.
Αιμίλιος Γάσπαρης
