Μόλις επέστρεψα από τον πόλεμο!!!!!!!!!!!!!!!Ναι, ναι!!!!! Μην σας φαίνεται παράξενο!!!!!
Μόλις επέστρεψα από τον πόλεμο!!!!!!!!!!!!!!!Ναι, ναι!!!!! Μην σας φαίνεται παράξενο!!!!! Πόλεμος δεν είναι αυτό που σκοτώνεις τον άλλον για να επιβιώσεις εσύ;;;; Εεεε, αυτό μας μαθαίνουν στο πανεπιστήμιο που υποτίθεται εξημερώνει τα ήθη και καλλιεργεί την ευγενή άμιλλα!!!! Μία ατελείωτη, κουραστική κ με πολλά θύματα μέρα….. Παλεύοντας να βρεις μια θέση όχι στον ήλιο αλλά σε ένα σεμινάριο!!!!!!! Που το μόνο που εύχεσαι μπαίνοντας στην αίθουσα είναι, να μην κληρωθεί ο συμφοιτητής σου για να πάρεις εσύ την θέση του!!!!!!!!!!!! Ο θάνατος σου η ζωή μου!!!!!!!!!! Τι σπουδαία παιδεία;;;;; Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ…… Αν μέσα στο Πανεπιστήμιο, αν μέσα σε ένα Ανώτατο Πανεπιστημιακό Ίδρυμα μας μαθαίνουν να συμπεριφερόμαστε έτσι, αύριο που θα έχω το πτυχίο στο χέρι θα συμπεριφέρομαι διαφορετικά ;;; Βγαίνοντας έξω στην κοινωνία θα μπορώ να μην έχω αυτή την «δολοφονική» διάθεση;;; Θα είμαι κάτι διαφορετικό από αυτό που τώρα κατηγορώ;;; Θα αλλάξει ποτέ η νοοτροπία μας;;;; Από πού λαμβάνουμε άραγε την σωστή παιδεία;;;; Γίνεσαι σωστός έχοντας ένα πτυχίο, ένα διδακτορικό ;;;;; Από πού παίρνουμε τα εφόδια μας για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτό που τώρα κατηγορούμε;;;; Θέλουμε να αλλάξουμε πραγματικά αυτό το σύστημα;;;; Ή απλά τους αφήνουμε να μας μεταχειρίζονται σαν να είμαστε τα πιόνια στην δική τους σκακιέρα;;; Κάθομαι κ συλλογιέμαι….. Τι αλλάζει μετά την λήξη της φοιτητικής ζωής και οποιαδήποτε ανάγκη μας, για ένα σωστότερο κόσμο ,παύει να υπάρχει….. Αλλάζει το DNA μας;;; Ή απλά γινόμαστε κ εμείς μέρος του συστήματος….;;; Θυμώνουμε τώρα που μας «σκοτώνουν» αλλά αύριο που θα βγούμε στην αγορά δεν θα διστάσουμε να βγάλουμε το περίστροφο και να «σκοτώσουμε» τον οποιοδήποτε για μια θεση στο Δημόσιο… Αλλά θα πει κάποιος άλλος…. Έτσι μας μάθανε, έτσι θα κάνω…. Εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;;;;; ΕΕμμμμμ!!!!!!!!! Φιλαράκο!!!!!!!!! Έτσι δεν πάμε πουθενά… Ας ξυπνήσουμε…… Και να κάνουμε όλοι το βήμα ώστε να αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε, που ζούμε…. Ας αντισταθούμε σ’ αυτόν τον καθημερινό και άδικο πολλές φορές «θάνατο» κ ας διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει…. ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ…. Κάποτε ήταν δεδομένη… Στις μέρες μας εκλείπει… Ας βάλει ο καθένας το λιθαράκι του, ας γίνει αυτή η αναθεματισμένη αρχή από κάπου…. Ας είμαστε οι πρώτοι σ’ αυτήν την σκυταλοδρομία… Από τον τρόπο που φερόμαστε εμείς στον δίπλα μας, από τον τρόπο που θέλουμε να μας αντιμετωπίζουν σ’ ένα χώρο που υποτίθεται ότι είμαστε όλοι ίσοι, όπως το Πανεπιστήμιο, από τον τρόπο που θα διεκδικήσουμε αύριο την δουλεία μας, από τον τρόπο που θα φερθούμε στους ανθρώπους που μας αγαπούν, στον τρόπο που θα χτίσουμε την οικογένεια μας, στον τρόπο που θα μεγαλώσουμε το αύριο αυτού του κόσμου!!!!!! Ας συνειδητοποιήσουμε ότι από μας πρέπει να γίνει η αρχή…. Διαφορετικάααααα…. Σκούρα τα πράγματα!!!!!!!!!!!! ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕΕΕ!!!!!!!!
Γλακουσάκη Μαρία.
