την ώρα που η κατάσταση
Την ώρα που η κατάσταση στο νοσοκομείο Ρεθύμνου έχει φτάσει στο απροχώρητο και με τα φαρμακεία της πόλης να υιοθετούν ρυθμούς «Πειραιά», συνταξιούχοι, χρόνια ασθενείς, αλλά και όλοι μας, δικαιολογημένα ζούμε σε καθεστώς ανασφάλειας.
Ευτυχώς οι γιατροί μετά τη δέσμευση από το διοικητή τους, ότι θα εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους, επέστρεψαν στις εφημερίες τους. Ωστόσο δεν πετούν λευκή πετσέτα, δε σταματούν να διεκδικούν και από βδομάδα οι κινητοποιήσεις τους συνεχίζονται. Και καλά κάνουν, όσο σκληρό κι αν ακούγεται για ανθρώπους νοσηλευόμενους που ενδέχεται να ταλαιπωρηθούν ή να κινδυνέψουν από την όχι και τόσο ομαλή λειτουργία του νοσοκομείου.. Υπάρχουν δηλαδή κι οι φωνές που μιλούν για ιατρικό λειτούργημα κι όχι επάγγελμα, πράγμα που από ηθικής απόψεως στέκει, άλλα κανείς πλέον, κακά τα ψέματα, δεν αφιερώνει χρόνο, κόπο κι ευθύνη δωρεάν. Άνθρωποι οι μεν, άνθρωποι κι οι δε.
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι φαρμακοποιοί. Απέργησαν για δεύτερη συνεχή εβδομάδα στην πόλη μας από Τετάρτη ως Παρασκευή, επιδιώκοντας με αυτήν τους τη διαμαρτυρία να εισπράξουν τα μύρια χρωστούμενα από τα ασφαλιστικά ταμεία. Και πάλι, την αμέλεια του πολιτικού συστήματος για τη μη κατάθεση των οφειλών στους φαρμακοποιούς θα πληρώσει ως φαίνεται ο θείος από το χωριό -κι όχι μόνο- που θα ψάχνει εφημερεύον φαρμακείο για να αγοράσει τα φάρμακα του. Τα οποία μάλιστα ίσως αγοράσει στο 100% της τιμής. Στην ουσία, από τον Απρίλιο οι φαρμακοποιοί πληρώνουν τη διαφορά από την τσέπη τους. Το «άνθρωποι οι μεν, άνθρωποι κι οι δε» ισχύει και σε αυτήν την περίπτωση. Δε βρίσκεις άκρη.
Σα να μην έφταναν οι απεργίες ιατρών και φαρμακοποιών, ήρθε και το κερασάκι: η θέσπιση του αντιτίμου των 5 ευρώ. Η παρωδία δεν έχει τελειωμό. Το υπέρτατο αγαθό της υγείας εμπορευματοποιείται στο έπακρο, αν και για όλα «φταίει» το ΔΝΤ και η προσπάθεια μείωσης του εθνικού χρέους, στο βωμό της οποίας εφαρμόζονται κτηνωδίες. Τα 5 ευρώ, κι όλοι οι Έλληνες αν υποθετικά νοσηλευτούμε και τα καταβάλλουμε, δε φτάνουν για να καλυφθούν ούτε καν οι συνολικές οφειλές σε γιατρούς και φαρμακοποιούς.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ως απόλυτος εκφραστής του κράτους πρόνοιας, που αποτέλεσε όραμα και πράξη του Γιώργου Γεννηματά, δυστυχώς εξευτελίζεται καθημερινά επιστρέφοντας στα επίπεδα του οράματος. Κι αυτό γιατί κάποιοι μπήκαν στην πολιτική όχι για να κερδίσουν ηθικά, αλλά για να αρπάξουν ότι μπορούν μέσα σε ένα νοσηρό σύστημα, όπου κρούσματα διαφθοράς μπορούν να παραγραφούν( βλ. Βατοπαίδι, Siemens). Σε ένα σύστημα όπου ο τομέας της υγείας παραγκωνίστηκε και παραγκωνίζεται, σε ένα σύστημα όπου «λεφτά υπάρχουν», αλλά μη χαίρεστε, δε θα φάμε όλοι, αν και για κάποιους «μαζί τα φάγαμε». Σε ένα σύστημα μεταπολιτευτικό όπου υπήρξαν άνθρωποι μεν (βλ. Γ. Γεννηματά), αλλά και απάνθρωποι δε (ο κατάλογος είναι μάλλον πολύ μεγάλος)…
Νίκος Πολιουδάκης
Πτυχιούχος Επικοινωνίας & ΜΜΕ Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
