Πριν από 2.500 χρόνια
Πριν από 2.500 χρόνια η Ελλάδα αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να υποταχθεί στην Περσική αυτοκρατορία και βρέθηκαν αρκετοί υποστηριχτές που συνέστησαν υποταγή στο Δαρείο. Το ίδιο και σήμερα στην μεγαλύτερη απειλή που δέχεται πολλοί εξυπηρετούν τα συμφέροντα των δυναστών αποδεχόμενοι τους ληστρικούς όρους του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Κ.Τ.
Τότε την απάντηση την έδωσαν 9.000 Αθηναίοι και 1.000 Πλαταιείς, απέναντι σε 25.000 Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα και διεσώθη όχι μόνο η ανεξαρτησία της Ελλάδος αλλά και της κατοπινής Ευρώπης.
Σήμερα η ανεξαρτησία έχει χαθεί εξ΄ολοκλήρου. Το είπε πολλές φορές ο κ. πρωθυπουργός, «όποιος χρωστεί χάνει μέρος της ανεξαρτησίας του». Σήμερα δεν έχουμε καμία δύναμη για την επιβολή των κυριαρχικών μας δυνάμεων, όχι μόνο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής (επέκταση χωρικών υδάτων σε 12 μίλια) ή της κήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης αλλά και στην οικονομική πολιτική και στο εσωτερικό δίκαιο (αθέτηση υποχρέωσης έναντι των συνταξιούχων).
Οι πιέσεις που μας ασκούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους Αμερικανούς συμμάχους μας, ακυρώνουν την κρατική ανεξαρτησία μας, πράγμα που δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο κράτος της Ευρώπης. Δανείζοντάς μας 130 δις Ευρώ για ν’αποφύγει (δήθεν) η Ελλάδα την στάση πληρωμών του εξωτερικού χρέους, ουσιαστικά υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας για τα επόμενα 50 χρόνια. Το ΑΕΠ συρρικνώνεται 5% τον χρόνο, οι άνεργοι πλησιάζουν το 1.000.000 και η ανταγωνιστικότητα καταβαθρώνεται από την επαχθή φορολογία και η αποσάθρωση της κοινωνίας δεν αργεί.
Δεν είναι η πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία μας που πτωχεύει το κράτος. Τα μισά χρόνια από τα 180 ελεύθερου βίου η Ελλάδα τα πέρασε πτωχευμένη (1832, 1864, 1874, 1893, 1922, 1932, 1945) όμως διατηρούσε μέρος της Εθνικής ανεξαρτησίας που της επέτρεπε όχι μόνο να διαφυλάττει την αξιοπρέπειά της, αλλά και να διπλασιάσει τα σύνορά της (1904-10, 1912-1918, 1940-44).
Η ανεξαρτησία μας δεν χάθηκε φυσικά τώρα. Από το 1967 εξαιτίας της ανίκανου και διεφθαρμένης ηγεσίας εσμικρύνετο προοδευτικά μέχρι εξαφάνισης της με την ανοχή του ελληνικού λαού που είτε εβολεύετο, είτε παραπλανάτο, από την εξαγορά και τα ψεύδη των εξουσιαστών. Μετά την μεταπολίτευση το ελληνικό κράτος υποδουλώθηκε από ένα συρφετό αυτεπάγγελτων πολιτικάντηδων οι οποίοι διόριζαν την εκλογική τους πελατεία στο δημόσιο για να εκλέγονται με δανεικά.
Τα κυβερνώντα κόμματα οικοδόμησαν από κοινού ένα πρωθυπουργικό πολίτευμα, εξαγοράζοντας τους ψηφοφόρους τους με πάσης φύσεως παροχές. Διορισμούς φίλων, αυξήσεις μισθών, παροχές συντάξεων, συνδικαλιστική ασυδοσία με υπουργική ανταμοιβή, υποταγή της Βουλής στο κυβερνών κόμμα, και μεταβολή του πολιτεύματος σε συγγενική κλεπροκρατία. Τους βασιλιάδες διεδέχθησαν τρείς δυναστείες: Καραμανλήδων, Παπανδρέου, Μητσοτάκη που ενισχυμένες από τις αθρόες κουμπαριές κατέλαβαν την Βουλή και συγγενικώ δικαιώματι καρπώνονται επί 50 χρόνια τα προνόμια του κοινοβουλευτισμού. Πλούσιες αμοιβές, ασυλία, παχυλές συντάξεις, πλήρη ασυδοσία.
Η κληρονομικότητα της εξουσίας διέψευσε ακόμα και τον νόμο των πιθανοτήτων, όταν το 2009 εξελέγη ο νυν πρωθυπουργός των 10 εκατ. Ελλήνων, όντας εγγονός και υιός πρωθυπουργού. Το 2004 εκλέχτηκε ο ανηψιός του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, χωρίς κανείς να διαμαρτυρηθεί για το ακατάλληλο του ανδρός που δεν είχε άλλο πολιτικό τίτλο παρά μόνο του προέδρου της κίνησης για την ειρήνη και τον αφοπλισμό.
Προ του 1821 η Ελλάδα είχε νησίδες ελευθερίας όπως τ’ Άγραφα, την Ύδρα, τα Σφακιά, την Μάνη. Σήμερα έχει χάσει το 100% της ανεξαρτησίας της υποτασσόμενη στο καθεστώς της πλήρους εθνικής υποτέλειας.
Μανώλης Σκαρσουλής
