Κ’ εκεί που η καθημερινότητα, η ρουτίνα, το άγχος σε παρασύρει, κ’ εκεί που κάποια γεγονότα σε κάνουν να απογοητεύεσαι και να βγάζεις το συμπέρασμα ότι η ανθρωπιά είναι είδος προς εξαφάνιση, έρχονται κάποιοι άνθρωποι να σε κάνουν να αλλάζεις γνώμη. Είναι αυτοί που βλέπουμε καθημερινά στο δρόμο, στο νοσοκομείο, σε διάφορες εκδηλώσεις και είναι ταγμένοι σ’ αυτήν την υπέροχη οργάνωση που λέγεται Ερυθρός Σταυρός.
Αλήθεια έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιός ο σκοπός αυτών των ανθρώπων, έχετε σκεφτεί ποτέ τί ακριβώς προσφέρουν και από ποιόν πληρώνονται, γιατί μπαίνουν σ’ αυτή την ομάδα;
Ο όρκος που καλούνται να δώσουν μετά από εκπαίδευση και πρακτική, μιλά για πίστη στο ανθρώπινο ιδεώδες, μιλά για προστασία της ζωής των συνανθρώπων τους, μιλά για εθελοντική προσφορά στον καθένα μας, χωρίς διακρίσεις και είναι πιστοί φορείς του συνθήματος τους. Διά του ανθρωπισμού προς την ειρήνη.
Όλα τα μέλη της οργάνωσης εκπαιδεύονται αρκετά από εξειδικευμένα άτομα, κάνουν αρκετή πρακτική, δίνουν εξετάσεις μέχρι να βγουν στο δρόμο και να ’ναι έτοιμοι για να μας δώσουν τις υπηρεσίες τους. Ναι, φτάνουν στο σημείο να καθίσουν στα θρανία για να αποκτήσουν τις γνώσεις που χρειάζονται. Δεν σκέφτονται έξοδα, δεν σκέφτηκαν το χρόνο που θα χρειαστεί για όλα αυτά. Το κίνητρο τους είναι η δύναμη που έχουν μέσα τους και αυτή λέγεται: Θέλω να δώσω, θέλω να βοηθήσω τον άλλο. Ακολουθούν το παράδειγμα του καλού Σαμαρείτη σε φοβερά δύσκολες εποχές. Κι όμως το επιχειρούν. Τα έξοδα είναι δικά τους και ξέρουν ότι δεν έχουν να εισπράξουν τίποτα.
Βγαίνουν στους δρόμους έτοιμοι να αντιμετωπίσουν ό,τι θα τους προκύψει. Σε σεισμούς, σε πλημμύρες, σε καρναβάλια, σε συναυλίες, σε τροχαία, σε όλα παρόντες. Κινούνται σύμφωνα με τις αρχές του κινήματος, υπακούουν σε ό,τι έχουν μάθει και προσπαθούν να είναι εφοδιασμένοι με θάρρος και ψυχραιμία. Το αίσθημα για συνεχή αναζήτηση γνώσεων είναι έντονο, όπως φυσικά και η επαγρύπνηση τους για ότι συμβεί στο διπλανό τους. Πολλοί από αυτούς ψάχνουν τρόπους να βοηθήσουν άπορους και αδύναμους όπως για παράδειγμα άτομα που μαζεύουν τρόφιμα που περισσεύουν και τα δίνουν στους φτωχούς.
Η παρουσία τους στα γηροκομεία αποτελεί μέγιστη χαρά για τους ηλικιωμένους που περιμένουν κάτι καλύτερο εκεί που βρίσκονται.
Βλέποντας λοιπόν ο κόσμος την μεγάλη προσφορά του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, τον δέχεται με μεγάλη χαρά και νιώθει σιγουριά όταν ξέρει πως είναι δίπλα του ένας Σαμαρείτης. Και αυτό το αποδεικνύει όταν ανταποκρίνεται παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες, στους εράνους που κάνει η οργάνωση.
Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε Σαμαρείτες. Δεν είναι απαραίτητο να μπούμε στην οργάνωση αν δεν είναι εφικτό. Μέσα από τις καθημερινές μας πράξεις μπορούμε να δείξουμε ότι μας διακρίνει ο εθελοντισμός. Η πληρωμή μας θα είναι η αναγνώριση και η ευχαρίστηση. Σίγουρα θα νιώθουμε πολύ καλά και μεγάλη ικανοποίηση. Αυτή ακριβώς είναι και η πληρωμή των μελών της οργάνωσης. «Το γέμισμα της ψυχής»
Καλαϊτζάκη Στεφανία
