Χιλιάδες κριτικές και άλλες τόσες έρευνες για τον Έλληνα

Χιλιάδες κριτικές και άλλες τόσες έρευνες για τον Έλληνα. Για τον απλό, καθημερινό Έλληνα. Έχουμε την εντύπωση ότι διαφέρουμε από τους υπόλοιπους λαούς, σίγουρα διαφέρουμε αλλά θεωρούμε, για ένα περίεργο λόγο, ότι είμαστε πολύ καλύτεροι από όλους. Βέβαια το αποτέλεσμα μας προλαβαίνει… Και εννοώ το αποτέλεσμα της οικονομίας.

Ωστόσο αυτό κρύβει και κάτι βαθύτερο. Όταν μιλάμε για οικονομία, κοινωνία, πολιτική, επιστήμη, υγεία και γενικά οτιδήποτε και αν μας περνάει από το μυαλό ξεχνάμε ότι πίσω από όλα κρύβεται ο άνθρωπος.

Οπότε αν είμαστε δυσαρεστημένοι από την ευρύτερη κατάσταση, μαντέψτε ποίος φταίει… Και δεν με νοιάζει αν η πλειονότητα καταλογίζει ευθύνες σε πολιτικούς και πολιτικό σύστημα. Αυτούς τους «χαρισματικούς ηγέτες» κάποιος πήγε να τους ψηφήσει και ακόμα χειρότερα κάποιος πήγε να τους ξανά ψηφίσει.

Επομένως, πως ακόμα και σήμερα πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τους υπόλοιπους λαούς;

Ο Έλληνας έχει κάτι. Τι είναι όμως αυτό; Ορισμένοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από θυρεοειδή. Είναι ένα νόσημα το οποίο το «γεννάει» ο οργανισμός. Την ίδια στιγμή ο οργανισμός εκλαμβάνει το νόσημα και δημιουργεί αντισώματα για να το καταστρέψει.

Έτσι ακριβώς, λειτουργεί και ο Έλληνας. Οτιδήποτε και αν δημιουργεί ο ίδιος το εκλαμβάνεται διαφορετικά και προσπαθεί να το καταστρέψει. Και είναι τόσο περίεργο αυτό. Μα γιατί να προσπαθούμε να γίνουμε κάτι το οποίο αφενός μεν δεν μας ταιριάζει και αφετέρου δεν μας αρέσει.

Δεν θα ήταν καλό να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε; Τα «φάγανε/με»(δεν έχει και τόση σημασία). Αυτή είναι η πραγματικότητα. Εμείς τόσο χρόνια φτάσαμε το δικομματισμό στα ύψη και εμείς οι ίδιοι ενώ βλέπαμε την καταστροφή να έρχεται το μόνο που μας ένοιαζε ήταν να ΄΄ χώσουμε΄΄  τον ανιψιό στο δημόσιο.

Μόνοι μας καταστρέφαμε για τόσα χρόνια την κοινωνία, την οικονομία, την παιδεία, μα πάνω απ’ όλα την υπόληψη μας. Και ξέρετε αυτό είναι το χειρότερο. Η Ελλάδα του Περικλή και της φιλοσοφίας έφτασε μετά από χρόνια να μην έχει προσωπικότητα και διεθνές κύρος.

Όντως έχει κάτι… Ο Έλληνας μπορεί να τα καταφέρει και να επιβιώσει ανεξαρτήτου συνθηκών. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποτελεί λύση αυτό. Το ότι καταστρέφουμε τα ίδια μας τα παιδία δεν μπορεί να μας εξιλεώσει, το γεγονός ότι ΘΑ τα καταφέρουμε για ακόμη μια φορά.

Όντας ένας νέος, έφτασα στο σημείο να παρομοιάζω την κατάντια μας με ένα νόσημα. Δεν ξέρω αν ισχύει ή αν είναι μόνο η άποψη μου αυτή. Κάποιοι κατέστρεψαν ή αν το θέλετε αλλοίωσαν την φυσιογνωμία αυτής της χώρας, εμείς θα κληθούμε να χαράξουμε την πορεία της χώρας στο μέλλον. Ας είναι…

Γιώργος Φιλίππου